Zelftranscendentie houdt in dat je verder gaat dan zelfgerichte zorgen en je verbindt met een groter doel of begrip.
Dit proces kan persoonlijke voldoening en welzijn verbeteren en diepere verbindingen met anderen en de wereld bevorderen.
Praktijken zoals meditatie, vrijwilligerswerk en mindfulness kunnen helpen bij het cultiveren van zelftranscendentie in het dagelijks leven, ter ondersteuning van persoonlijke groei en diepere betekenis.
Zelftranscendentie: het is een term die je waarschijnlijk al eerder hebt gehoord.
Maar als je net als ik bent, wist je nooit precies wat het inhield.
Je hebt misschien een vaag idee dat "overstijgen" verwant is aan "erboven uitstijgen" en denkt aan het concept als boven jezelf uitstijgen, maar je weet niet echt wat het verder inhoudt.
Als dit jou net zo goed beschrijft als mij, dan ben je hier aan het juiste adres! In dit stuk zullen we zelftranscendentie definiëren, kijken naar de componenten en kenmerken ervan, enkele voorbeelden bedenken en onderzoeken hoe het kan worden bereikt.
Geïnteresseerd? Lees dan verder!
Voordat je verder gaat, willen we onze vijf tools voor positieve psychologie gratis downloaden. Deze creatieve, wetenschappelijk onderbouwde oefeningen helpen je meer te weten te komen over je waarden, motivaties en doelen en geven je de tools om een gevoel van betekenis te inspireren in het leven van je cliënten, studenten of werknemers.
Hoewel mensen zelftranscendentie kunnen zien op manieren die variëren op basis van hun eigen waarden, is het algemene idee erachter hetzelfde. Zelftranscendentie gaat in de kern over het overstijgen van (of uitstijgen boven) het zelf en zich verhouden tot dat wat groter is dan het zelf. Eenvoudiger gezegd, het is het besef dat je een klein deel bent van een groter geheel en daarnaar handelen.
Dat wat groter is dan het zelf kan van alles zijn: mensen in het algemeen, de natuur, het universum, goddelijke kracht, enz. Het maakt niet uit wat het grotere is, alleen dat er iets is dat groter is dan het zelf.
Zelftranscendentie in de psychologie
Zelftranscendentie kan worden beschouwd als het verwaarloosde jongere broertje of zusje van zelfverwerkelijking; het concept van zelfverwerkelijking bestaat al een tijdje en stond bekend om zijn plaats bovenaan de behoeftehiërarchie van Maslow (in het begin in ieder geval - daarover later meer).
Het is echter niet volledig genegeerd. Onderzoekers die geïnteresseerd zijn in menselijke ontwikkeling, spiritualiteit en positieve gedragskenmerken zijn goed bekend met het concept en hebben het in hun werk opgenomen. In het bijzonder diegenen die geassocieerd worden met het werk van Maslow over menselijke behoeften zullen er goed mee bekend zijn.
Abraham Maslow over zelftranscendentie en behoeften
Jarenlang domineerde zelfverwerkelijking de beroemde Pyramide van Maslow. Voor een snelle opfrissing, hier is de hiërarchie zoals die was:
Zelfverwerkelijking staat bovenaan, daaronder achting, dan liefde/ erbij horen, dan veiligheid en onderaan staan fysiologische behoeften. Dit geeft aan dat fysiologische behoeften van vitaal belang zijn om te overleven en dat deze eerst moeten worden bevredigd voordat men kan opschuiven naar actualisatie en vervulling. In zijn vroege werk beschouwde Maslow zelfactualisatie als het toppunt van menselijke ontwikkeling en de hoogste menselijke behoefte: de realisatie van iemands volledige potentieel.
Zelfverwerkelijking is inderdaad een verheven (en waardig) doel van ontwikkeling en moet niet aan de kant worden geschoven ten gunste van de glimmende nieuwe behoefte, maar zelftranscendentie is echt het "volgende niveau" van ontwikkeling; het is gericht op anderen in plaats van op zichzelf en heeft betrekking op hogere doelen dan die welke het eigenbelang dienen.
Maslow beschrijft het belang van transcendentie als volgt:
"Transcendentie verwijst naar de allerhoogste en meest inclusieve of holistische niveaus van menselijk bewustzijn, waarbij men zich gedraagt en relateert, als doel in plaats van middel, aan zichzelf, aan belangrijke anderen, aan mensen in het algemeen, aan andere soorten, aan de natuur en aan de kosmos".
(Maslow, 1971, p. 269).
Volgens Maslow brengt zelftranscendentie het individu wat hij noemde "piekervaringen" waarin ze hun eigen persoonlijke zorgen overstijgen en vanuit een hoger perspectief kijken. Deze ervaringen brengen vaak sterke positieve emoties met zich mee, zoals vreugde, vrede en een goed ontwikkeld gevoel van bewustzijn (Messerly, 2017).
Iemand die in hoge mate zelftranscendent is, kan ook "plateau-ervaringen" ervaren waarin hij consequent een staat van sereniteit en hoger perspectief behoudt of binnengaat (Messerly, 2017).
Maslows toevoeging van zelftranscendentie aan de piramide wordt niet altijd opgemerkt in de literatuur wanneer zijn theorie wordt geciteerd, maar het is er toch in geslaagd om zijn weg te vinden in de onderzoeksgemeenschap. Het is vrij vaak overwogen in veel onderzoeksthema's, maar is misschien wel het meest prominent in de verpleegkundige onderzoeksgemeenschap.
Als observatietechniek is het ook zeer gunstig voor je welzijn, omdat het jou of je cliënt in staat stelt om te genieten van deze unieke herinnering van je beste zelf. Als resultaat stelt het beoordelen van persoonlijke sterktes je in staat om een stap te zetten naar de beste toekomstige versie van jezelf (Whitworth et al., 1998).
Onthoud dat deze oefening geen poging is om indruk te maken op anderen, een geweldige prestatie neer te zetten of "het onvolmaakte zelf te verbeteren". Het gaat om persoonlijke groei door het creëren van een betekenisvol moment voor jou of je cliënt.
Zelftranscendentie in de verpleegkunde
Zelftranscendentie is een bijzonder belangrijk onderwerp in de verpleegkunde. Verplegen is een van de weinige beroepen die twee gelijktijdige perspectieven vereisen: een nauwgezet, detailgericht perspectief op het hier en nu, en een breder, meer holistisch en optimistisch perspectief.
Het is ook een unieke context voor zelftranscendentie, omdat het iets is dat mogelijk, wenselijk en haalbaar is in teamverband voor zowel de patiënt als de verpleegkundige. Het kan fungeren als aanmoediging en inspiratie voor de patiënt om welzijn te bereiken en als motivatie en doel voor de verpleegkundige die optreedt als zorgverlener.
Onderzoek heeft inderdaad aangetoond dat het precies dat doet; verpleegkundigen die een hoog niveau van zelftranscendentie hebben bereikt zijn meer betrokken, toegewijd en geabsorbeerd in hun werk dan verpleegkundigen met een laag niveau van zelftranscendentie (Palmer, Quinn Griffin, Reed, & Fitzpatrick, 2010). Verder kunnen interacties tussen verpleegkundigen en patiënten zelftranscendentie bij patiënten bevorderen, waardoor hun gezondheid en hun algehele welzijn verbetert (Haugan, 2013).
Deze focus op zelftranscendentie in de verpleegkunde ontstond toen verpleegkundige en onderzoeker Pamela Reed haar theorie over dit onderwerp uiteenzette.
De zelfoverstijgingstheorie van Pamela Reed
Reed (1991) definieert zelftranscendentie als "het multidimensionaal uitbreiden van zelfconceptuele grenzen: naar binnen (bijv. door introspectieve ervaringen), naar buiten (bijv. door uit te reiken naar anderen) en in de tijd (waarbij verleden en toekomst geïntegreerd worden in het heden)". Later voegde ze nog een type expansie toe: transpersoonlijke expansie, waarin het individu zich verbindt "met dimensies voorbij de typisch waarneembare wereld" (Reed, 2003).
Volgens de theorie van Reed kunnen mensen worden beschouwd als open systemen (in tegenstelling tot gesloten systemen, die geen nieuwe informatie opnemen en niet openstaan voor verandering) waarvan het enige obstakel tussen henzelf en zelftranscendentie de grens is die ze zichzelf opleggen.
Mensen hebben natuurlijk een aantal conceptuele grenzen nodig, maar de uitbreiding van deze grenzen naar buiten toe om meer van de omgeving, meer mensen, enz. te omvatten, brengt mensen in een staat van grotere verbondenheid met hun omgeving en stimuleert een gevoel van "heelheid" dat ze anders misschien niet zouden hebben (Reed, 1991).
Deze staat van verruimd bewustzijn is wat Reed een ontwikkelingsnoodzaak noemt; net als Viktor Frankl en Abraham Maslow stelt Reeds theorie dat zelftranscendentie een natuurlijk en gewenst ontwikkelingsstadium is dat mensen moeten bereiken om vervuld te zijn en een gevoel van doelgerichtheid te hebben (Reed, 2003).
Drie belangrijke concepten vormen de kern van de theorie van Reed, waaronder zelftranscendentie; de andere twee concepten zijn:
Kwetsbaarheid: het besef van de eigen sterfelijkheid dat zich ontwikkelt met de leeftijd, gezondheidsproblemen en crises.
Welzijn: het gevoel gezond, heel en over het algemeen voldaan en tevreden te zijn met iemands toestand.
Deze drie concepten zijn essentiële onderdelen van de drie belangrijkste hypothesen van de theorie van Reed:
Oudere volwassenen (vooral zij die het einde van hun leven naderen) hebben over het algemeen een hogere zelftranscendentie dan jongere mensen (opmerking: dit wordt ondersteund door onderzoek, bijvoorbeeld Ellermann & Reed, 2001).
Conceptuele grenzen kunnen fluctueren en zullen waarschijnlijk invloed hebben op het welzijn als dat gebeurt.
De relatie tussen kwetsbaarheid, zelftranscendentie en welzijn wordt gewijzigd en bevorderd door iemands eigen eigenschappen en kenmerken en de omgeving waarin hij zich bevindt (Reed, 1991).
Deze theorie is grotendeels geaccepteerd door de verpleegkundige gemeenschap en onderzoek heeft aangetoond dat zelftranscendentie een integrale rol speelt in genezing en in een waardige acceptatie van het levenseinde.
Een van de belangrijkste manieren waarop zelftranscendentie het levenseinde kan beïnvloeden is via spiritualiteit.
Download 5 gratis tools voor positieve psychologie
Begin vandaag nog met bloeien met 5 gratis tools die gebaseerd zijn op de wetenschap van positieve psychologie.
Hulpmiddelen downloaden
Zelftranscendentie en spiritualiteit
Het is gemakkelijk te zien hoe zelftranscendentie en spiritualiteit met elkaar verbonden zijn - een van de inherente kwaliteiten van zelftranscendentie is de uitbreiding van iemands bewustzijn voorbij het zelf, naar iets hogers.
Dat "iets hogers" is vaak goddelijk of spiritueel van aard. Velen bereiken zelftranscendentie door hun geloof in God, terwijl anderen het bereiken door erkenning van een of ander spiritualiteitssysteem of idee van de ziel.
Dit geloof of deze spiritualiteit kan mensen helpen om de betekenis te vinden die hen vervult en naar transcendentie voert. Onderzoek heeft zelfs aangetoond dat bij oudere patiënten de eigen spiritualiteit van de verzorger een positieve invloed had op het welzijn van de patiënt (Kim, Reed, Hayward, Kang, & Koenig, 2011).
Volgens Viktor Frankl is transcendentie geworteld in onze spiritualiteit en is spiritualiteit het deel van de mensheid dat ons scheidt van alle andere soorten. Men kan geen volledig geactualiseerd en "heel" persoon worden zonder zelftranscendentie te bereiken, en dat vereist dat het individu tot een bevredigende conclusie komt over zijn plaats in de hogere orde der dingen (Wong, 2016).
Hoewel de onderzoekers van vandaag over het algemeen niet het idee aanhangen dat spiritualiteit een must is om zelftranscendentie te bereiken, is het zeker een belangrijk aspect van transcendentie voor velen, en het kan variëren in een breed spectrum van overtuigingen.
Het voorbeeld bij uitstek van zelftranscendentie is ongetwijfeld Viktor Frankl's ervaring in de concentratiekampen van de Tweede Wereldoorlog.
Ondanks zijn grote persoonlijke lijden (en vaak weinig of geen vervulling van de hiërarchische behoeften) - of misschien juist daardoor - vond Frankl een hoger doel in zijn leven. Hij was in staat om zijn eigen behoeften en belangen opzij te zetten en het grote geheel te zien en hoe hij daarin past.
Veel gevangenen in de kampen bezweken aan wanhoop en ontmenselijking en verloren hun strijd voor leven, vrijheid en een gevoel van eigenwaarde; sommigen in de kampen leken echter hun gevoel van eigenwaarde te behouden of zelfs verder te ontwikkelen en hun levensdoel te vinden of te herbevestigen. Deze zeldzame individuen zijn een andere casestudy in zelftranscendentie.
Natuurlijk hoef je geen langdurig lijden te ondergaan om zelftranscendentie te bereiken; volgens Maslow kan iedereen dit bereiken.
Het is moeilijk om andere voorbeelden van zelftranscendentie aan te wijzen, maar de vier kenmerken zorgen ervoor dat je het herkent als je het ziet:
Een verschuiving in focus van het zelf naar anderen - deze verschuiving van egoïsme en egoïsme naar rekening houden met de behoeften van anderen is een kenmerk van zelftranscendentie en is het meest opvallende en belangrijke kenmerk.
Een verschuiving in waarden - degenen die zelftranscendentie hebben bereikt, worden niet langer gedreven door extrinsieke motivatie, of externe beloningen en eisen, maar door intrinsieke motivatie (de beloning voor een activiteit is de activiteit zelf).
Een toename in morele bezorgdheid - zelftranscendentie brengt een intensievere focus met zich mee op doen wat juist is.
Emoties van verheffing - deze ervaringen van hogere-orde emoties kunnen worden getriggerd door alle drie de kenmerken die hierboven zijn beschreven; de emoties omvatten ontzag, extase, verbazing, zich verheven voelen, zich verheven voelen, etc. (Wong, 2017).
Als je iemand kent die zich voortdurend inzet om tegemoet te komen aan de behoeften van minder fortuinlijke anderen, die niet gedreven wordt door geld of beloningen maar door een innerlijke drang en altijd bezig is met het juiste te doen, dan heb je waarschijnlijk een voorbeeld van zelftranscendentie voor je!
Voor meer informatie over zelftranscendentie, bekijk de presentatie van Dr. Paul Wong op de conferentie over leven en dood hier.
Wat is zelftranscendentie? - Kailash Bayer
Hoe zelftranscendentie te bereiken
Als je zelftranscendentie voor jezelf wilt bereiken, zijn er manieren om dat te doen. Het is geen gemakkelijk pad, want het vertegenwoordigt de hoogste hoogten van menselijke ontwikkeling, voorbij zelfs Maslow's zelden bereikte zelfrealisatie.
Er zijn echter een paar dingen die je kunt doen om je ontwikkeling te stimuleren en naar zelftranscendentie te reiken:
Ontdek wat je in "theta" brengt (de rustige en vredige staat tussen slapen en ontwaken) en maak er gebruik van om vaker in deze inspirerende en uitgebreide staat te komen.
Beoefen meditatie, of het nu gaat om het stereotiepe zitten op een kussen met gekruiste benen of om mindful bezig zijn (mindful luisteren, mindful lopen, mindful eten, enz.).
Maak tijd om creatief te zijn en laat dit leiden tot inspiratie, nieuwe ervaringen en zelftranscendentie.
Houd een dagboek bij, zelfs als je niet zo'n goede schrijver bent - vooral als je niet zo'n goede schrijver bent. Zet je gedachten en gevoelens op papier om jezelf ervan te scheiden.
Ga het huis uit en ga naar de plek waar je het dichtst bij de natuur bent; sta jezelf toe om met de natuur te "communeën" en inspiratie, genezing en misschien een gevoel van transcendentie te vinden in de natuur.
Doe aan "schaduwwerk" - maak tijd om na te denken en duik in je diepste, donkerste delen. Het is van vitaal belang om het slechtste in ons te erkennen en aan te pakken, net als het beste in ons.
Oefen uitmuntendheid in wat je ook doet, waar je ook gaat, wie je ook bent in je dagelijkse leven. Het maakt niet echt uit wat het is (zolang het voor niemand schadelijk is), het enige dat telt is dat je doet wat je goed doet (Eckl, 2017).
Verder stelt auteur Stephanie Flood vijf creatieve manieren voor om zelftranscendentie te bereiken, geïnspireerd door het boeddhisme:
Empower jezelf met kennis en wijsheid om je bewustzijn op te bouwen.
Wees niet bang voor de reis - geestelijk of lichamelijk - om inzicht te vinden.
Vind je eigen spirituele technieken die je dichter bij je hogere doel en je ideale zelf brengen.
Verhoog je vibratie (d.w.z. leef in een positieve en transcendentiebevorderende omgeving)
Hoewel deze tips kunnen helpen, is de belangrijkste factor bij het bereiken van zelftranscendentie gewoon een bewustzijn en openheid voor het idee. Als we ons openstellen voor het goede in het leven, kunnen we niet anders dan veranderd worden door de ervaring. Houd je geest en je hart open voor zelftranscendentie en je hebt de eerste en belangrijkste stap gezet om het te bereiken.
Het meten van zelftranscendentie
Zelftranscendentie is nog zo'n lastig te meten begrip, maar er zijn manieren om het te doen.
Het kan indirect gemeten worden (door meer spiritualiteit, intrinsieke motivatie en verbondenheid met iets groters) of direct door middel van een schaal. Hieronder worden twee van dergelijke schalen gepresenteerd.
Zelftranscendentieschaal
De Self-Transcendence Scale (STS) werd in 1986 ontwikkeld door Pamela Reed. Het bestaat uit 15 items aangepast van de Developmental Resources of Later Adulthood (DRLA) schaal. Deze schaal is eendimensionaal, beschouwt alleen een alomvattend gevoel van zelftranscendentie, en meet dit construct door de respondent te vragen naar verschillende kenmerken van een volwassen leven.
De items worden beoordeeld op hoe goed ze de respondent beschrijven op een schaal van 1 (helemaal niet) tot 4 (zeer veel), waarbij een score van 1 staat voor het laagst mogelijke niveau van zelftranscendentie en 4 staat voor het hoogst mogelijke niveau van zelftranscendentie. Voorbeelditems zijn onder andere:
Waar mogelijk betrokken zijn bij andere mensen of mijn gemeenschap.
Ik pas me goed aan aan de veranderingen in mijn fysieke mogelijkheden.
In staat om verder te gaan dan dingen die ooit zo belangrijk leken.
Anderen mij laten helpen als ik dat nodig heb.
Deze schaal heeft bewezen voldoende valide en betrouwbaar te zijn en is een goede keuze voor onderzoekers die geïnteresseerd zijn in het meten van zelftranscendentie (Haugan, Rannestad, Garåsen, Hammervold, & Espnes, 2011; Reed, 1986).
Zelftranscendentieschaal van Cloninger
Deze schaal maakt deel uit van Cloningers bredere assessment, de Temperament and Character Inventory (TCI; 1993). Het is een onderdeel van het Character gedeelte van de TCI, dat "zelfconcepten en individuele verschillen in doelen en waarden meet, die vrijwillige keuzes, intenties en de betekenis en het belang van wat in het leven wordt ervaren beïnvloeden" (Cloninger, 2015).
Specifiek meet de zelftranscendentieschaal "de mate waarin individuen zichzelf zien als integrale delen van het universum als geheel" (Cloninger, 2015). Van mensen met een hoge zelftranscendentie wordt gedacht dat ze spiritueler, pretentielozer, nederiger en meer vervuld zijn dan mensen met een lage zelftranscendentie.
Aangezien de Self-Transcendence Scale van Cloninger eigenlijk een van de zeven subschalen is van zijn grotere TCI-schaal, moet je deze grotere schaal aanvragen met dit formulier.
17 hulpmiddelen om zinvol, op waarden afgestemd leven te stimuleren
Dit pakket met 17 Betekenis & Waardevol Leven-oefeningen [PDF] bevat onze beste oefeningen om anderen te helpen hun doel te ontdekken en een meer bevredigend, op waarden afgestemd leven te leiden.
Gemaakt door experts. 100% wetenschappelijk onderbouwd.
De onderstaande citaten komen uit een breed scala aan bronnen, van auteurs en leken tot filosofen en goeroes, maar ze weten allemaal de essentie van zelftranscendentie te vangen:
"Ik heb geen vast doel; mijn doel is zelftranscendentie. Ik probeer mezelf altijd te overstijgen. Ik concurreer niet met de rest van de wereld. Ik concurreer alleen met mezelf en probeer een beter mens te worden. Dat is mijn ultieme doel."
Sri Chinmoy
"Alleen in de mate waarin iemand deze zelftranscendentie van het menselijk bestaan uitleeft, is hij werkelijk mens of wordt hij zijn ware zelf. Hij wordt zo, niet door zich bezig te houden met zijn zelfactualisatie, maar door zichzelf te vergeten en zichzelf te geven, zichzelf over het hoofd te zien en zich naar buiten te richten."
Viktor Frankl
"Ontzag is de emotie van zelftranscendentie.
Jonathan Haidt
"De band die ons verbindt met het leven buiten onszelf is dezelfde band die ons verbindt met ons eigen leven."
William Barrett
"Ik verlang ernaar om alles wat toegankelijk is voor de mens te omarmen, op te nemen in mijn eigen korte leven."
Anton Tsjechov
"Het is essentieel voor onze gezondheid en ons geluk dat we ons wijden aan een soort missie of doel dat de alledaagse drukte van het dagelijkse leven overstijgt."
Oli Anderson
"Ons huidige bewuste zelf en onze schaduw moeten leren hoe ze naast elkaar kunnen bestaan. De eerste stap naar het bereiken van persoonlijke transcendentie begint wanneer de bewuste geest en de onbewuste geest tegen elkaar strijden om de overhand te krijgen. Iemand die zelfrealisatie bereikt, begrijpt de wisselwerking tussen zijn bewuste en onbewuste geest en integreert zijn unieke tweedeling in zijn gevoel van zelf."
Kilroy J. Oldster
"Zelftranscendentie geeft ons grenzeloze vreugde. Als we boven onszelf uitstijgen, concurreren we niet met anderen. We concurreren niet met de rest van de wereld, maar op elk moment concurreren we met onszelf. We concurreren alleen met onze eerdere prestaties. En elke keer dat we onze eerdere prestaties overtreffen, krijgen we vreugde."
Sri Chinmoy
Boodschap mee naar huis
Hopelijk kom je na dit stuk verder met een beter begrip van zelftranscendentie, de subcomponenten ervan en hoe je kunt werken aan je eigen zelftranscendentie.
Wat vind jij van zelftranscendentie? Is het nieuwerwetse flauwekul of een belangrijke ontwikkelingsfase met een rijke geschiedenis? Hoe denk je dat zelftranscendentie bereikt kan worden? Laat het ons weten in het commentaarveld hieronder.
Bedankt voor het lezen en veel plezier met overstijgen!
Wat zijn enkele voorbeelden van zelftranscendentie?
Voorbeelden zijn altruïstische handelingen, ontzag ervaren in de natuur of spirituele praktijken die een gevoel van verbondenheid met iets groters dan jezelf bevorderen.
Hoe kan zelftranscendentie het geestelijk welzijn bevorderen?
Het beoefenen van zelftranscendentie kan het welzijn verbeteren door het bevorderen van positieve emoties, optimisme, een hoger gevoel van eigenwaarde en een groter gevoel van levensdoel.
Wat zijn enkele manieren om zelftranscendentie te cultiveren?
Mindfulness, meditatie, vrijwilligerswerk of tijd doorbrengen in de natuur kunnen mensen helpen zelftranscendentie te ervaren en zich te verbinden met een groter doel.
Ellermann, C. R., & Reed, P. G. (2001). Zelftranscendentie en depressie bij volwassenen van middelbare leeftijd. Western Journal of Nursing Research, 23, 698-713. https://doi.org/10.1177/01939450122045492
Haugan, G. (2013). Interactie tussen verpleegkundige en patiënt is een bron van hoop, betekenis in het leven en zelftranscendentie bij verpleeghuispatiënten. Scandinavian Journal of Caring Sciences, 28, 74-88. https://doi.org/10.1111/scs.12028
Haugan, G., Rannestad, T., Garåsen, H., Hammervold, R., & Espnes, G. A. (2011). De Zelftranscendentieschaal: Een onderzoek naar de factorstructuur bij verpleeghuispatiënten. Journal of Holistic Nursing, 30, 147-159. https://doi.org/10.1177/0898010111429849
Jawer, M.A. (2006). Zelfactualisatie en transcendentie: Een vergelijkende analyse van twee manieren van zijn. Tijdschrift voor Humanistische Psychologie, 46(2), 203-224.
Kim, S., Reed, P. G., Hayward, R. D., Kang, Y., & Koenig, H. G. (2011). Spiritualiteit en psychologisch welzijn: Testing a theory of family interdependence among family caregivers and their elders. Research in Nursing & Health, 34, 103-115. https://doi.org/10.1002/nur.20425
Kim, Y., & Seidlitz, L. (2019). Zelftranscendentie en welzijn: Een meta-analyse. Persoonlijkheid en Individuele Verschillen, 138, 129-137.
Levasseur, O., McDougall, J., & St-Pierre, M. (2018). Zelftranscendentie: Conceptualisatie en meting. Aging & Mental Health, 22(10), 1299-1306.
Linley, P. A. (2008). Gemiddeld tot A+: Sterke punten in jezelf en anderen realiseren. CAPP Press.
Maslow, A. H. (1971). De verste uithoeken van de menselijke natuur. New York, NY, VS: Arkana/Penguin Books.
Palmer, B., Quinn Griffin, M. T., Reed, P., & Fitzpatrick, J. J. (2010). Zelftranscendentie en werkbetrokkenheid bij geregistreerde verpleegkundigen in de acute zorg. Critical Care Nursing Quarterly, 33, 138-147. https://doi.org/10.1097/cnq.0b013e3181d912d8
Reed, P. G. (1986). Het conceptuele ontwikkelingskader: Verpleegkundige herformuleringen en toepassingen voor de gezinstheorie. In A. Whall (Ed.), Gezinstherapietheorie voor verpleegkundigen: Vier benaderingen (pp. 69-92). New York, NY, VS: Appleton-Century-Crofts.
Reed, P. (1991). Naar een verpleegkundige theorie van zelftranscendentie: Deductieve herformulering met behulp van ontwikkelingstheorieën. Advances in Nursing Science, 13, 64-77. https://doi.org/10.1097/00012272-199106000-00008
Reed, P. (2003). Een verpleegkundige theorie van zelftranscendentie. (pp. 145-166). In M.J.Smith & P. Liehr (Eds.), Middle range theory for advanced practice nursing. New York, NY, VS: Springer.
Solomon, R. C. (2002). Spiritualiteit voor de scepticus: De doordachte liefde voor het leven. Oxford University Press
Whitworth, L., Kimsey-House, H., Kimsey-House, K., & Sandahl, P. (1998). Co-actief coachen: Nieuwe vaardigheden om mensen te coachen naar succes in werk en leven. Uitgeverij Davies-Black.
Wong, P. T. P. (2016). Zingeving zoeken, zelftranscendentie en welzijn. In A. Batthyany (Ed.), Logotherapie en existentiële analyse: Proceedings of the Viktor Frankl Institute (Vol. 1; pp. 311-322). Cham, CH: Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-319-29424-7_27
Courtney E. Ackerman werkt als beleidsonderzoeker geestelijke gezondheid voor de staat Californië en richt zich op geestelijke gezondheid en welzijn van de bevolking, peer support en preventie van geweld. Ze is gepassioneerd over het bevorderen van transformationele veranderingen in de geestelijke gezondheidszorg van Californië. Ze werkt ook op freelance basis als onderzoeksconsultant voor individuen en organisaties, waarbij ze inzichten genereert en bruikbare oplossingen identificeert. Courtney laat zich leiden door haar nieuwsgierigheid en toewijding aan authentieke verbindingen.
Hoe nuttig was dit artikel voor jou?
Helemaal niet nuttig
Zeer nuttig
Deel dit artikel:
Artikel feedback
Reacties
Wat onze lezers vinden
Harish Shukul
op 18 april 2023 om 06:35
Nadat ik het artikel had gelezen, realiseerde ik me dat het als een verlichting was die ik onbewust heb doorgemaakt. Het artikel heeft veel van mijn overtuigingen versterkt. Er wordt geloofd dat onwetendheid aan de basis ligt van onze problemen en daarom is het mijn beproefde mantra dat waar we zonder kunnen leven de sleutel is tot ons echte geluk.
Als gevolg van werkgerelateerde discriminatie die al tientallen jaren aan de gang is en die bewezen is door vele interne onderzoeken, lijk ik een staat van eeuwigdurende transcendentie te hebben bereikt. Het begon in 2012, een jaar nadat mijn vakbond namens mij een formele klacht had ingediend. De klacht werd toen voortgezet en de slechte behandeling jegens mij nam toe. Het management stal persoonlijke bezittingen en probeerde een gewelddadige reactie uit te lokken om mij uit mijn werk te dwingen. Meditatie en eckhart tolle stelden me in staat om aanwezig te blijven.
De klacht werd opgelost in 2021, mijn transcendentie was ongeveer in die periode of eerder. Moeilijk om specifiek te kiezen, gedurende de decennia bestudeerde ik alle wereldreligies op zoek naar antwoorden op mijn situatie. Het boek Job leidde me. Net als het boeddhisme. De christelijke bijbel en andere religies.
Ik kwam tot het besef dat alle grote religies, niet religies op zich, leidraden waren, die allemaal naar dezelfde bestemming leidden. Realisatie dat wij de schepper zijn en onze eigen schepping observeren. Geen begin, geen einde, geen geboorte, geen dood, alleen transformatie naar een nieuwe scheppingservaring, opnieuw, met frisse ogen, verblind voor onze ware identiteit. Verblind door onze keuze, om het spel van het leven opnieuw te spelen, de hele schepping ervarend, goed, slecht, lelijk en mooi. Want van tevoren weten welk spel we spelen, zou het spel zelf verpesten. De hele wereld is een podium en wij zijn slechts spelers.
Recentelijk hebben gebeurtenissen mensen naar me toe geleid die vragen stellen over het leven, religie en mijn gedachten hierover. Het lijkt erop dat de zelftranscendentie is opgemerkt en mijn leven enorm heeft veranderd. Ik heb 33 jaar voor de federale overheid gewerkt, achteraf gezien meer een gevangenis van misbruik vanwege mijn neuro-afwijkend denken door aspergers. Als een zegening maakte deze vorm van autisme me blind voor hun sociale vormen van intimidatie, waarbij ik dacht dat iedereen goed en aardig was. Mijn zwakte werd mijn grootste kracht, ik vergaarde 30.000 pagina's aan bewijsstukken tussen mijzelf, de vakbond en de werkgever personeelsrelaties. Ik ben nooit boven het niveau van klerk uitgestegen, zelfs niet met een universitair diploma.
De transcendentie was met tussenpozen maandelijks, toen wekelijks, toen dagelijks van 2012-2021, en werd permanent in 2021. Imho. Misschien vervaagt het weer. De tijd zal het leren.
Lijden ontdoet ons van onze egocentrische behoeften en verlangens. Hoe groter het lijden, hoe meer die behoeften en verlangens uit ons bewustzijn verdwijnen - het boek Job waar je naar verwijst is een les bij uitstek over de aard van lijden als tegenwicht tegen een egoïstische denkwijze. Jung schreef er een zeer interessante kritiek over.
Dr. Michael J R Marsh
op 25 september 2021 om 12:04
Ik had een transcendentale ervaring in 1973 toen ik 38 jaar oud was, na een intense periode van langdurige stress. Het was een angstaanjagende maar verheffende ervaring waarbij ik dacht dat mijn geestelijke gezondheid in gevaar was. De innerlijke gevoelens van ontzag, vreugde en extase stelden me in staat om die negatieve gevoelens van depressie, veroorzaakt door mijn persoonlijke ervaringen, te overwinnen. In de daaropvolgende jaren onderzocht ik de beschikbare psychologische en religieuze literatuur en kwam tot de conclusie dat de "roep door God" analoog was aan de transcendentale psychologische ervaring die de geest bevrijdde van alle illusies, wanen en negatieve houdingen die we tijdens onze vormingsjaren hadden ontwikkeld. Hierin kon ik me relateren aan Prof. Carl G Jung's psychologie tussen 1913 en 1917.
Voor mij is het concept van God de hogere functie van de menselijke geest die wordt vastgehouden en vrijgelaten uit de opstijgende reticulo-limbische hersenstam (onderbewustzijn) onder speciale omstandigheden die vervolgens invloed heeft op ons bewustzijn.
Het is een cognitieve/emotieve vaardigheid die niet bij alle mensen goed ontwikkeld is en die gespecialiseerde scholing en training vereist tijdens onze vormingsjaren tot een tertiair niveau, net als elke andere professionele carrière, zoals wiskunde of wetenschap. In de menselijke geschiedenis zijn er af en toe individuen die deze geestestoestand op een toevallige manier hebben bereikt wanneer hun psyche bevrijd is van de controle die het ego over hun cognitieve processen heeft en ze toegang hebben tot originele ideeën, gedachten en processen (niet geïndoctrineerd). Voor mij is het overduidelijk dat het een hogere interne functie van de denkgeest is en niet een of andere verborgen kracht uit de kosmos. Boeddha, Jezus en Mohammed hadden deze ervaring, maar Hitler was gevangen door zijn eigen ego en verbeelding.
Ook ik had een soortgelijke ervaring. Het voelde alsof gedurende een paar kostbare seconden het achtergrondgeklets dat ons cognitieve proces is, tot stilstand kwam en ik de kans kreeg om waar te nemen wat daarbuiten is. Het was een extatische verbinding met het universum als geheel. Ik voelde me alsof ik een druppel water was in een enorme oceaan. Ik was niet te onderscheiden van de oceaan. Ik voelde me geaccepteerd en geliefd door het universum. Een tijdlang dacht ik dat het een verbinding met God was. Tot dan toe was ik agnostisch geweest. Maar toen begon ik te denken dat het gewoon een illusie was, veroorzaakt door een soort "kortsluiting" in mijn hersenen. En toen kwam ik theorieën tegen die een fysiologische verklaring gaven voor de "illusie" van transcendentie. Onlangs, toen ik ouder werd, besloot ik dat het niet uitmaakte wat de bron van de waarneming was. Wat belangrijk is, is wat ik waarnam. Dank u, Dr., voor het delen. Het geeft me troost om te weten dat er anderen zijn die hetzelfde hebben ervaren.
Ik ben geen clinicus of onderzoeker, maar ik ben op zoek. Ik ben gaan nadenken over het doel van het leven, wat ik tot voor kort zag als een nutteloze oefening. Eerlijk gezegd is een goed 'mens' zijn niet langer mijn doel.
De dingen die mensen doen...
Voor mij hebben mieren een betere organisatorische, gemeenschappelijke en familiale samenleving dan mensen ooit zullen hebben. Elk lid van hun samenleving wordt opgeleid, getraind, gehuisvest, gevoed en leeft een doelgericht leven. Het is een integraal onderdeel van hun bestaan.
Daarom ben ik hier naartoe geleid: in mijn jonge jaren wil ik 'Beter dan menselijk' zijn.
Zelftranscendentie: het is een term die je waarschijnlijk al eerder hebt gehoord.
Zelftranscendentie kan worden beschouwd als het verwaarloosde jongere broertje of zusje van 
Wat onze lezers vinden
Nadat ik het artikel had gelezen, realiseerde ik me dat het als een verlichting was die ik onbewust heb doorgemaakt. Het artikel heeft veel van mijn overtuigingen versterkt. Er wordt geloofd dat onwetendheid aan de basis ligt van onze problemen en daarom is het mijn beproefde mantra dat waar we zonder kunnen leven de sleutel is tot ons echte geluk.
Ik geloof dat ik in mijn jonge jaren slechts één keer transcendentie heb ervaren; dat was tijdens een concert van een groep docenten van een kunstacademie, met name een pianotrio van de Zwitserse componist Andreae. Ik heb lang het gevoel gehad dat de sterke emoties die veel fans van popmuziek ervaren verwant zijn aan die van liefhebbers van kunstmuziek ("klassiek" in de brede, inclusieve betekenis). Ik denk dat het mogelijk is om van muziek of theater van welk type dan ook te genieten zonder catharsis of transcendentie, maar dat ze af en toe toevallig kunnen plaatsvinden. Op mijn oude dag heeft de liefde voor mijn zoon met een persoonlijkheidsstoornis het mogelijk gemaakt om vaker buiten mezelf te treden voor momenten van gelukzaligheid.
Als gevolg van werkgerelateerde discriminatie die al tientallen jaren aan de gang is en die bewezen is door vele interne onderzoeken, lijk ik een staat van eeuwigdurende transcendentie te hebben bereikt. Het begon in 2012, een jaar nadat mijn vakbond namens mij een formele klacht had ingediend. De klacht werd toen voortgezet en de slechte behandeling jegens mij nam toe. Het management stal persoonlijke bezittingen en probeerde een gewelddadige reactie uit te lokken om mij uit mijn werk te dwingen. Meditatie en eckhart tolle stelden me in staat om aanwezig te blijven.
De klacht werd opgelost in 2021, mijn transcendentie was ongeveer in die periode of eerder. Moeilijk om specifiek te kiezen, gedurende de decennia bestudeerde ik alle wereldreligies op zoek naar antwoorden op mijn situatie. Het boek Job leidde me. Net als het boeddhisme. De christelijke bijbel en andere religies.
Ik kwam tot het besef dat alle grote religies, niet religies op zich, leidraden waren, die allemaal naar dezelfde bestemming leidden. Realisatie dat wij de schepper zijn en onze eigen schepping observeren. Geen begin, geen einde, geen geboorte, geen dood, alleen transformatie naar een nieuwe scheppingservaring, opnieuw, met frisse ogen, verblind voor onze ware identiteit. Verblind door onze keuze, om het spel van het leven opnieuw te spelen, de hele schepping ervarend, goed, slecht, lelijk en mooi. Want van tevoren weten welk spel we spelen, zou het spel zelf verpesten. De hele wereld is een podium en wij zijn slechts spelers.
Recentelijk hebben gebeurtenissen mensen naar me toe geleid die vragen stellen over het leven, religie en mijn gedachten hierover. Het lijkt erop dat de zelftranscendentie is opgemerkt en mijn leven enorm heeft veranderd. Ik heb 33 jaar voor de federale overheid gewerkt, achteraf gezien meer een gevangenis van misbruik vanwege mijn neuro-afwijkend denken door aspergers. Als een zegening maakte deze vorm van autisme me blind voor hun sociale vormen van intimidatie, waarbij ik dacht dat iedereen goed en aardig was. Mijn zwakte werd mijn grootste kracht, ik vergaarde 30.000 pagina's aan bewijsstukken tussen mijzelf, de vakbond en de werkgever personeelsrelaties. Ik ben nooit boven het niveau van klerk uitgestegen, zelfs niet met een universitair diploma.
De transcendentie was met tussenpozen maandelijks, toen wekelijks, toen dagelijks van 2012-2021, en werd permanent in 2021. Imho. Misschien vervaagt het weer. De tijd zal het leren.
Lijden ontdoet ons van onze egocentrische behoeften en verlangens. Hoe groter het lijden, hoe meer die behoeften en verlangens uit ons bewustzijn verdwijnen - het boek Job waar je naar verwijst is een les bij uitstek over de aard van lijden als tegenwicht tegen een egoïstische denkwijze. Jung schreef er een zeer interessante kritiek over.
Ik had een transcendentale ervaring in 1973 toen ik 38 jaar oud was, na een intense periode van langdurige stress. Het was een angstaanjagende maar verheffende ervaring waarbij ik dacht dat mijn geestelijke gezondheid in gevaar was. De innerlijke gevoelens van ontzag, vreugde en extase stelden me in staat om die negatieve gevoelens van depressie, veroorzaakt door mijn persoonlijke ervaringen, te overwinnen. In de daaropvolgende jaren onderzocht ik de beschikbare psychologische en religieuze literatuur en kwam tot de conclusie dat de "roep door God" analoog was aan de transcendentale psychologische ervaring die de geest bevrijdde van alle illusies, wanen en negatieve houdingen die we tijdens onze vormingsjaren hadden ontwikkeld. Hierin kon ik me relateren aan Prof. Carl G Jung's psychologie tussen 1913 en 1917.
Voor mij is het concept van God de hogere functie van de menselijke geest die wordt vastgehouden en vrijgelaten uit de opstijgende reticulo-limbische hersenstam (onderbewustzijn) onder speciale omstandigheden die vervolgens invloed heeft op ons bewustzijn.
Het is een cognitieve/emotieve vaardigheid die niet bij alle mensen goed ontwikkeld is en die gespecialiseerde scholing en training vereist tijdens onze vormingsjaren tot een tertiair niveau, net als elke andere professionele carrière, zoals wiskunde of wetenschap. In de menselijke geschiedenis zijn er af en toe individuen die deze geestestoestand op een toevallige manier hebben bereikt wanneer hun psyche bevrijd is van de controle die het ego over hun cognitieve processen heeft en ze toegang hebben tot originele ideeën, gedachten en processen (niet geïndoctrineerd). Voor mij is het overduidelijk dat het een hogere interne functie van de denkgeest is en niet een of andere verborgen kracht uit de kosmos. Boeddha, Jezus en Mohammed hadden deze ervaring, maar Hitler was gevangen door zijn eigen ego en verbeelding.
Ook ik had een soortgelijke ervaring. Het voelde alsof gedurende een paar kostbare seconden het achtergrondgeklets dat ons cognitieve proces is, tot stilstand kwam en ik de kans kreeg om waar te nemen wat daarbuiten is. Het was een extatische verbinding met het universum als geheel. Ik voelde me alsof ik een druppel water was in een enorme oceaan. Ik was niet te onderscheiden van de oceaan. Ik voelde me geaccepteerd en geliefd door het universum. Een tijdlang dacht ik dat het een verbinding met God was. Tot dan toe was ik agnostisch geweest. Maar toen begon ik te denken dat het gewoon een illusie was, veroorzaakt door een soort "kortsluiting" in mijn hersenen. En toen kwam ik theorieën tegen die een fysiologische verklaring gaven voor de "illusie" van transcendentie. Onlangs, toen ik ouder werd, besloot ik dat het niet uitmaakte wat de bron van de waarneming was. Wat belangrijk is, is wat ik waarnam. Dank u, Dr., voor het delen. Het geeft me troost om te weten dat er anderen zijn die hetzelfde hebben ervaren.
Ik ben geen clinicus of onderzoeker, maar ik ben op zoek. Ik ben gaan nadenken over het doel van het leven, wat ik tot voor kort zag als een nutteloze oefening. Eerlijk gezegd is een goed 'mens' zijn niet langer mijn doel.
De dingen die mensen doen...
Voor mij hebben mieren een betere organisatorische, gemeenschappelijke en familiale samenleving dan mensen ooit zullen hebben. Elk lid van hun samenleving wordt opgeleid, getraind, gehuisvest, gevoed en leeft een doelgericht leven. Het is een integraal onderdeel van hun bestaan.
Daarom ben ik hier naartoe geleid: in mijn jonge jaren wil ik 'Beter dan menselijk' zijn.
Bedankt voor het artikel!