Wat is toegepaste positieve psychologie?

Er is niets praktischer dan een goede theorie.

En dit was nog nooit zo waar als in het geval van de positieve psychologie en haar vele toepassingen. Chris Peterson definieerde positieve psychologie als "de wetenschappelijke studie van wat goed gaat in het leven" en wat "het leven de moeite waardmaakt" (2006, p.4).

Want wat is er belangrijker dan je te richten op wat er al goed is in mensen en hoe je daar meer van aan het licht en in het leven kunt brengen? De waarde van wetenschap ligt in de toepassing ervan, en het eigenlijke doel van Toegepaste Positieve Psychologie (APP), volgens de leiders van het MSc-programma in Toegepaste Positieve Psychologie aan de University of East London, is "het leven beter maken" (Lomas, Hefferon, & Ivtzan, 2014, p. vii).

Wat betekent het om "het leven beter te maken"?

Op haar best is positieve psychologie eerder faciliterend dan voorschrijvend. Het is niet bedoeld om ons te vertellen hoe we moeten zijn, maar moedigt ons aan om onze eigen doelen te bepalen en helpt ons die te bereiken. Ze is van toepassing op het leven in het algemeen en houdt zich daarom bezig met de persoon EN de samenleving. Tenslotte is het het individu, zelfs in de context van een groep of een organisatie, dat bepaalt wat "beter" is en hoe succes eruit ziet als het bereikt is.

Voordat je verder gaat, dachten we dat je onze vijf tools voor positieve psychologie gratis zou willen downloaden. Deze wetenschappelijk onderbouwde oefeningen verkennen fundamentele aspecten van de positieve psychologie, zoals sterke punten, waarden en zelfcompassie, en geven je de tools om het welzijn van je cliënten, studenten of werknemers te verbeteren.

Definitie van toegepaste positieve psychologie

In een korte tijdspanne van slechts enkele decennia heeft de toegepaste positieve psychologie veranderd hoe we werken, hoe we onze kinderen opvoeden en opvoeden; het heeft de gezondheidszorg en de snel groeiende coachingsindustrie verbeterd; het heeft het overheidsbeleid over de hele wereld verbeterd en de normen voor zelfhulp verhoogd. Het heeft ook onze woordenschat en ons dagelijks leven veroverd en onze cultuur en kijk op welzijn veranderd.

De vooruitgang in de positieve psychologie is in essentie een natuurlijke reactie op het feit dat de menselijke populatie als soort geëvolueerd is naar hogere niveaus van behoeften, zoals Maslow die meer dan een halve eeuw geleden (1943) definieerde. Vandaag de dag zijn zelfrealisatie en vervulling in alle aspecten van het leven beschikbaar voor een bredere populatie en het ambitieuze doel van Seligman om 50% van ons te laten floreren tegen het jaar 2051 lijkt niet zo vergezocht (2002).

Aristoteles classificeerde menselijke activiteiten in poiēsis, theōria en praxis (2000 (350 v. Chr.)). APP is een vorm van praxis of "praktische actie geïnformeerd door theorie" (Foster, 1986, p. 96). Als toegepaste wetenschap vormt positieve psychologie de kern van een bekwame toepassing van ideeën. Positieve psychologie heeft zichzelf tot taak gesteld welzijn te bevorderen op een manier die het onderscheidt van algemene zelfhulp door middel van een empirisch gevalideerd en theoretisch gerechtvaardigd proces.

Hoewel Ruark positieve psychologie beschrijft als "een intellectuele beweging voor de massa" (2009), suggereert The Oxford Handbook of Positive Psychology dat positieve psychologie een wetenschappelijk onderbouwde en empirisch geteste vorm van zelfhulp is (2013).

De auteurs van Applied Positive Psychology: Integrated Positive Practice voegen daaraan toe dat APP ook kan worden gedefinieerd als het gebruik van welzijnspraktijken bij een niet-klinische populatie en interacties omvat die lijken op "therapie voor mensen die geen therapie willen" (2014).

Ze stellen ook dat APP een geïntegreerde positieve praktijk is waarbij de fundamentele test van de toepassing, op welk schaalniveau dan ook, neerkomt op "of mensen zich daardoor subjectief beter voelen over hun leven" (Lomas, Hefferon, & Ivtzan, 2014).

Context van toepassingen voor positieve psychologie

Volgens Lomas, Hefferon, & Ivtzan ligt de toekomst van de positieve psychologie in de erkenning ervan als een intrinsiek toegepaste discipline (2014). Het centrale doel van deze wetenschap en praktijk van het verbeteren van welzijn is het genereren van positieve interventies, het ontwerpen van hulpmiddelen, activiteiten en praktijken en het genereren van aanbevelingen om welzijn te bevorderen en te verbeteren in elke context die zich leent voor de toepassingen ervan.

Vandaag de dag zijn positieve psychologische perspectieven duidelijk zichtbaar in onderzoek en wetenschap op vele gebieden van menselijke inspanning. Enkele daarvan zijn:

• onderwijs (Clonan, Chafouleas, McDougal, & Riley-Tillman, 2004; Gilman, Furlong, & Huebner, 2009; Liesveld & Miller, 2005),
• volksgezondheid (Post, 2005; Quick & Quick, 2004; Taylor & Sherman, 2004),
• gezondheidszorg (Houston, 2006),
• sociale en menselijke diensten (Radey & Figley, 2007; Ronel, 2006),
• economie (Frey & Stutzer, 2002; Marks, Shah, & Westall, 2004),
• politieke wetenschap (Linley & Joseph, 2004),
• neurowetenschappen (Burgdorf, 2001),
• leiderschap (Avolio, Gardner, Walumbwa, Luthans, & May, 2004; Gardner & Schermerhorn, 2004; Luthans & Avolio, 2003),
• management (Ghoshal, 2005), en
• organisatiewetenschappen (Cameron, Dutton, & Quinn, 2003; Dutton, 2003; Luthans 2002a, 2002b), onder andere.

Hieronder staan enkele voorbeelden van hoe de wetenschap van de positieve psychologie wordt toegepast in het onderwijs, de gezondheidszorg, de effectiviteit van organisaties en op het werk. Voor een meer diepgaande behandeling van toepassingen en onderzoek op specifieke gebieden, zie onze toekomstige artikelen over Toegepaste Positieve Psychologie.

Onderwijs

Velen geloven dat positieve psychologie een grote bijdrage kan leveren aan het revitaliseren en hervormen van onze scholen en onderwijssystemen.

Hans Henrik Knoop suggereert dat op bewijs gebaseerde principes van de positieve psychologie effectief gebruikt kunnen worden om die visie te realiseren als we het inzicht omarmen dat "de belangrijkste bron voor menselijk geluk is dat mensen in omstandigheden leven die hen in staat stellen om van harte betrokken te zijn bij zowel hun directe doelen als een groter doel" (Donaldson, 2011).

Anderen zoals Shane Lopez en Valerie Calderon geven een concreet voorbeeld van de toepassing van positieve psychologie en de Gallup Student Poll in het Amerikaanse onderwijssysteem (Donaldson, 2011).

Deze baanbrekende nieuwe meting van welzijn in het onderwijs zal gedurende 10 jaar factoren met betrekking tot hoop, betrokkenheid en welzijn van studenten in de Verenigde Staten volgen. Door te meten en te bevorderen wat goed is voor leerlingen, wordt verwacht dat dit werk hoop zal verdubbelen, zal helpen bij het opbouwen van meer betrokken schoolomgevingen en welzijn zal stimuleren, en uiteindelijk elke school zal veranderen in een geweldige plek om te leren.

Ze veronderstellen dat:

• Mentaal en fysiek gezonde leerlingen willen leren (bijv. Baumeister, 2005; Bloom & Nelson, 2001; Fredrickson, 2009; Institute of Medicine (V.S.), 2001);
• Studenten die meer autonomie ervaren en een groter gevoel van controle hebben over hun eigen leren, zullen verder willen leren (bijv. Camazine, Deneubourg, Franks, Sneyd, Theraulaz, & Bonabeau, 2001; Csikszentmihalyi, 1993, 1996; Deci & Ryan, 2000; Kauffman, 2000; Pinker, 1997, 2002; Ryan & Deci, 2000);
• Leerlingen van wie de leerkrachten goede rolmodellen worden voor leren en creativiteit, hebben de potentie om schoolpopulaties te creëren die nieuwsgieriger, innovatiever en socialer zijn (bijv. Allen, Witt, & Wheeless, 2006; Bandura, 1989; Lyhne & Knoop, 2008);
• Intrinsiek gemotiveerde studenten zullen met plezier leren naarmate ze meer leren (bijv, Anderson, Manoogian & Reznick, 1976; Csikszentmihalyi, Abuhamdeh, & Nakamura, 2005; Csikszentmihalyi & Rathunde, 1993; Deci & Ryan, 1991; Fredrickson, 2009; Harter, 1978; Knoop & Lyhne, 2005; Ryan, 1995; Sheldon, Ryan, Rawsthorne, & Ilardi, 1997; Shernoff & Hoogstra, 2001);
• Leerlingen die positiviteit in hun leven ervaren door het cultiveren van vreugde, interesse, dankbaarheid, hoop, sereniteit, trots, vermaak, inspiratie, ontzag en liefde, zullen opwaartse spiralen van welzijn creëren in schoolomgevingen (bijv. Csikszentmihalyi, 1990; Damasio, 2000; Fredrickson, 1998, 2001, 2009; Fredrickson & Losada, 2005; Myers, 1993; Seligman, 2002);
• Hoe meer een aantrekkelijke toekomst studenten voor zichzelf zien, hoe groter de kans dat ze zullen slagen op en na school (bijv. Frankl, 1985; Massimini & Delle Fave, 1991; Schmuck & Sheldon, 2001; Senge, 1990; Senge, Kleiner, Roberts, Ross, & Smith, 1994; Wilson, 2002; Wong & Fry, 1998);
• Hoe beter het onderwijs aansluit bij de intellectuele sterktes, talenten en soorten intelligentie van leerlingen (bijv. Gardner, 1999, 2000; Linley, 2008; Nakamura, 1988; Rathunde, 1992, 1996), hun karaktersterktes (bijv, Linley, 2008; Peterson, 2006; Peterson & Seligman, 2004) en hun voorkeursleerstijlen (bijv. Dunn & Dunn, 2005, 2008; Grigorenko, Jarvin, & Sternberg, 2002; Kolb, 1984), hoe meer ze betrokken zullen zijn;
• Esthetisch rijke en zintuiglijk stimulerende leeromgevingen zullen bijdragen aan een groter aantal leerkrachten en leerlingen die leren ervaren als een ontdekkingsreis waarin de individuele leerling een centrale rol speelt (bijv. Kahneman, 2008; Knoop, 2002; Pinker, 2009; Wright, 2001).

Gezondheid

Volgens Seligman, Steen, Park en Peterson vond er met de geboorte van de positieve psychologie een belangrijke verschuiving plaats in de praktijk van en het onderzoek naar geestelijke gezondheid. Vandaag de dag verenigt de positieve psychologie de theorie en kennis over positief functioneren en bevordert ze het broodnodige werk op het gebied van positieve geestelijke gezondheid (2005).

Psychologisch welzijn wordt niet langer alleen gezien als de afwezigheid van een psychische aandoening, maar ook als de gelijktijdige aanwezigheid van positieve psychologische hulpbronnen, zoals positief affect en tevredenheid met iemands leven (Diener, 1984); zelfacceptatie, persoonlijke groei en doelgerichtheid (Ryff, 1989); en autonomie, competentie en verbondenheid (Ryan & Deci, 2001).

Gezondheid en welzijn kunnen volgens Shelley Taylor worden verbeterd door het cultiveren van psychosociale hulpbronnen van:

• optimisme,
• sociale ondersteuning,
• gevoel van meesterschap,
• gevoel van eigenwaarde en
• actieve copingvaardigheden (Donaldson, 2011).

Deze bewering wordt ondersteund door 30 jaar empirisch onderzoek naar de relaties tussen psychosociale hulpbronnen en gezondheid. Interventies vanuit de positieve psychologie kunnen een centrale rol spelen bij het creëren van positieve sociale omgevingen en het verbeteren van de gezondheid en het welzijn in de hele samenleving.

De toepassing van positieve psychologie in de context van gezondheid is ook goed onderzocht bij de behandeling van depressie. Nancy Sin, Matthew Della Porta en Sonja Lyubomirsky tonen aan dat positieve psychologische interventies niet alleen succesvol zijn in het verbeteren van welzijn, maar ook in het verminderen van depressieve symptomen (Donaldson, 2011).

We moeten echter in gedachten houden dat depressie wordt gekenmerkt door motivationele, affectieve en cognitieve tekortkomingen die ervoor kunnen zorgen dat sommigen niet goed reageren op geluksbevorderende activiteiten en die mogelijk een averechts effect kunnen hebben.

Hoewel Sin, Della Porta en Lyubomirsky waarschuwen dat niet alle geluksinterventies met PPI's even effectief zullen zijn bij een dysforische populatie als bij gezonde mensen, concluderen ze dat PPI's, zelfs als ze niet op zichzelf staan, de traditionele behandeling voor depressie goed kunnen aanvullen (Donaldson, 2011).

Werk en organisaties

De cruciale vragen die veel beoefenaars van positieve organisatiepsychologie proberen te beantwoorden is hoe je de belangrijkste hulpbronnen ontwikkelt die nodig zijn voor het cultiveren van meer betrokkenheid, zoals je sterke punten gebruiken, je emoties beheren en je werk zinvol vinden.

De Claremont Graduate School met haar programma's in Positieve Organisatiepsychologie leidt het opkomende empirische onderzoek in organisatorisch gedrag en wetenschap. Volgens Ia Ko en Stewart Donaldson zijn enkele voorbeelden van toepassingen van de wetenschap van positieve psychologie om werk en organisaties te verbeteren:

• leiderschap en organisatieontwikkeling
• coaching op de werkplek
• organisatorische deugdzaamheid
• psychologisch kapitaal (2011).

Neem bijvoorbeeld op kracht gebaseerde interventies, die door het gebruik van leiderschapscoaching op grote schaal zijn omarmd binnen bedrijven. International Coaching Federation (ICF), een regelgevende organisatie voor het beroep van coach, heeft ongeveer 18.696 coaches die lid zijn in 114 landen, waarvan velen gespecialiseerd zijn in werkplek- en leiderschapscoaching.

Sommigen zien coaching als een onderdeel van APP en experts zoals Biswas-Diener definiëren het als het cultiveren van een "professionele relatie" tussen een coach en een cliënt "in de context van het werken aan specifieke doelen" met betrekking tot werk (2009, p. 544).

Psychologisch Kapitaal (Psych Cap) interventies, zoals die ontwikkeld door Luthans et al. (2010), zijn ook gebruikt om psychologische hulpbronnen als hoop, optimisme, zelfredzaamheid en veerkracht effectief te verbeteren.

Zijn twee uur durende trainingsprogramma was ontworpen om positieve verwachtingen voor de toekomst op te wekken door persoonlijk zinvolle werkgerelateerde doelen te stellen. Een gevoel van meesterschap werd bevorderd door het maken van concrete plannen om deze doelen te bereiken.

Optimisme werd vergroot door verschillende paden naar de doelen op te lossen en plannen te maken voor het overwinnen van uitdagingen en obstakels. En veerkracht werd bevorderd door na te denken over iemands sterke punten en andere persoonlijke bronnen die nuttig zouden kunnen zijn bij het nastreven van deze doelen.

Werk is zichtbaar gemaakte liefde... En wat is werken met liefde? Het is met tederheid zaaien en met vreugde oogsten, alsof je geliefde de vruchten eet.

Kahlil Gibran

Het streven naar betekenis op het werk is ook een belangrijke toepassing van positieve psychologie in de werkomgeving. De sleutel tot het cultiveren van zingeving in een organisatie en op individueel niveau ligt in het bereiken van integriteit van identiteit, waarden en actie, waarbij wat we doen een weerspiegeling is van wie we zijn en wat we belangrijk vinden.

De benadering van Rosso et al. definieert zingeving op het werk in termen van expressie van waarden, oriëntatie op het werk en werkgerelateerde identiteit (2010).

Het cultiveren van waarden op het werk kan verder worden onderverdeeld in:

• concrete waarden met tastbare positieve resultaten;
• waarden van zelfbeloning waarbij het werk intrinsiek voldoening geeft; en
• symbolische waarden die bepalen hoeveel betekenis een persoon en zijn cultuur toekennen aan een beroep (Persson et al., 2001).

Werkoriëntatie is geïdentificeerd in drie soorten perspectieven op het werk zelf: iemands werkactiviteiten en bezigheden zien als een baan of gewoon een middel om een doel te bereiken zoals geld verdienen; een carrière waarin werken een route is naar prestatie; of een roeping waarin iemand zijn werk ziet als een intrinsiek vervullende roeping (Bellah et al., 1996).

Terwijl Persson et al.'s model voor het cultiveren van verschillende soorten waarden ze allemaal opsomt als bevorderlijk voor het nastreven van betekenis op het werk, geeft het oriëntatieschema van Bellah et al. een hiërarchie weer waarbij de ervaring van iemands werk als een roeping het meest betekenisvol is (Donaldson, 2011).

Positieve werkidentiteiten, zoals geconceptualiseerd door Dutton e.a., dragen ook bij aan positieve organisatiewetenschap en maken onderscheid tussen:

• het deugdperspectief, waarbij werkidentiteiten doordrenkt zijn met deugdzame kwaliteiten zoals wijsheid;
• het evaluatieve perspectief waarbij gevoelens van zelfwaardering nauw verbonden zijn met iemands werkidentiteit;
• het ontwikkelingsperspectief dat psychologische groei in de loop van de tijd stimuleert als gekoppeld aan iemands werk; en
• het structurele perspectief dat wordt gedefinieerd door een harmonieuze relatie tussen iemands werkidentiteit en andere identiteiten in het leven (2010).

Tot slot kan de waardegedreven benadering van organisatorische verandering worden geïllustreerd door de toepassing van Appreciative Inquiry (AI). AI is een op sterke punten gebaseerde benadering van manieren waarop organisaties hun potentieel kunnen vervullen.

Positieve psychologie is ontstaan uit het werk van Cooperrider en Srivastva (1987) en houdt in dat aspecten van een organisatie die al goed zijn, worden herkend en vervolgens gecultiveerd. Whitney en Cooperrider ontwikkelden een AI-protocol dat vier stadia omvat, ook bekend als het 4D-model:

• ontdekkingsfase waarin we nadenken over de sterke punten van de organisatie;
• Droomfase waarin de ambities van de organisatie worden geïdentificeerd en we ons de organisatie op haar best voorstellen;
• ontwerpfase waarin we concrete plannen ontwikkelen om de gewenste organisatiedoelen te bereiken; en
• Bestemmings- of leveringsfase waarin een organisatie deze plannen in daden omzet (2000).

Een van de belangrijkste sterke punten van het AI-model is dat het niet voorschrijvend is en dat beoefenaars van positieve organisatiebeurzen flexibel kunnen zijn in hoe ze het in de praktijk toepassen (Bushe, 2011).

Er zijn nog veel meer contexten voor het toepassen van de wetenschap van positieve psychologie, zoals klinische psychologie en therapie, zelfhulp en pop-psychologie, sociaal werk, bibliotherapie, creatieve kunsten, optimale prestaties, sport, levenscoaching, stressmanagement en openbaar beleid, om er een paar te noemen.

Positieve psychologie interventies kunnen worden ontworpen om een specifieke setting aan te pakken zoals organisaties of familie of het kan gericht zijn op een gewenst gebied van verbetering zoals de ervaring van positieve gevoelens of de ontwikkeling van een goed karakter.

Belangrijkste onderzoeksgebieden in toegepaste positieve psychologie

Wat APP praktisch en toegankelijk maakt, is de mogelijkheid om interventies aan te bieden die niet alleen relevant zijn voor instellingen en belangrijke gebieden van menselijke inspanning, maar ook voor elk individu. Vandaag de dag kan de toepassing van positieve psychologie zich richten op specifieke individuele doelen rondom welzijn en stelt het ons in staat om een verscheidenheid aan levenssituaties aan te pakken waarin mensen hun toevlucht zoeken tot welzijnsinterventies.

Enkele van de belangrijkste onderwerpen in het onderzoek en de ontwikkeling van positieve psychologie interventies zijn welzijn en geluk, positieve emoties en karaktersterktes en we bespreken hoe dit onderzoek wordt toegepast om het leven beter te maken, ongeacht de context, of het nu gaat om werk, onderwijs of gezondheidszorg.

Toegepaste positiviteit

Lopend onderzoek in de positieve psychologie heeft een aantal wetenschappelijk ondersteunde voordelen van positieve emoties geïdentificeerd. We weten vandaag dat positieve emoties het bewustzijn van mensen verruimen voorbij de nauwe grenzen van negativiteit en deze verhoogde openheid kan mensen op een positief groeipad zetten naar emotionele stabiliteit, een groter niveau van persoonlijke hulpbronnen en verhoogde sociale integratie en emotionele stabiliteit (Donaldson, 2011).

Van positieve emoties is ook ontdekt dat ze veerkracht aanwakkeren bij tegenslagen en kunnen helpen een basis te leggen voor een groter vermogen om weerstand te bieden aan neerwaartse spiralen (Donaldson, 2011).

Positieve karaktereigenschappen

Wat betekent het om een goed mens te zijn? De positieve psychologie heeft dit belangrijke gesprek nieuw leven ingeblazen en de wetenschappelijke aandacht gericht op karakter als pijler van psychologisch welzijn (Seligman & Csikszentmihalyi, 2000).

Een goed karakter is wat we zoeken in onze leraren en leerlingen in de klas, onze leiders en collega's op het werk, wat ouders zoeken in hun kinderen en wat vrienden zoeken in elkaar. Een goed karakter is in wezen een goed ontwikkelde familie van positieve eigenschappen.

Positieve karaktereigenschappen maken volgens Park en Peterson (2003) hechte relaties en positieve ervaringen mogelijk, die op hun beurt het individuele en maatschappelijke welzijn in gezinnen, gemeenschappen, scholen en organisaties verbeteren.

"Geluk is het doel van het leven, [maar] deugd is het fundament van geluk."

Thomas Jefferson

Vanuit het perspectief van APP wordt het cultiveren van goede eigenschappen geïllustreerd door het identificeren en koesteren van sterke punten van karakter (Peterson, 2006; Peterson & Park, 2003).

Groeiend bewijs toont aan dat karaktersterktes niet alleen een gezonde ontwikkeling gedurende het hele leven aangeven, maar deze ook veroorzaken (Colby & Damon, 1992; Weissberg & Greenberg, 1997) en een aantal ongewenste uitkomsten in het leven kunnen voorkomen (Botvin, Baker, Dusenbury, Botvin, & Diaz, 1995).

Het onderzoeksprogramma dat bekend staat als het Values in Action (VIA) Project heeft zichzelf tot taak gesteld karaktersterkten te identificeren en te classificeren. Door verschillende metingen en beoordelingen van individuele verschillen in de sterke punten en de vergelijkende studies van karaktersterktes, heeft het een uitgebreide woordenschat gecreëerd van kwaliteiten die een persoon bezit en die het waard zijn om moreel geprezen te worden.

Uit hun onderzoek is ook gebleken dat bepaalde sterke punten een buffer kunnen vormen tegen stress en de negatieve effecten van trauma, en daarom stoornissen in een vroeg stadium kunnen voorkomen of verzachten:

• hoop,
• perspectief,
• vriendelijkheid,
• sociale intelligentie en
• zelfcontrole (Donaldson, 2011).

Veel gewenste resultaten worden geassocieerd met een goed karakter. Sterke karaktereigenschappen helpen mensen zich te ontwikkelen en leiden vaak tot succes in leiderschap en academische prestaties, helpen tolerantie en het waarderen van diversiteit te bevorderen, stimuleren de ontwikkeling van het vermogen om bevrediging uit te stellen en leiden tot uitingen van vriendelijkheid en altruïsme (Park, 2004).

Enkele andere belangrijke onderwerpen in de positieve psychologie zijn:

• Geluk
• Optimisme en hulpeloosheid
• Mindfulness
• Flow
• Bloeiend
• Hoop
• Positief denken
• Positieve relaties
• Positieve instellingen
• Veerkracht
• Transcendentie
• Positieve neurowetenschappen
• Prospectie
• Grit en zelfbeheersing
• Verbeelding
• Waarden
• Betekenis en doel

Toepassingen van Positieve Psychologie kunnen worden georganiseerd op verschillende gebieden van het leven waarop ze van toepassing zijn, zoals leiderschap, gezondheid of onderwijs, maar ook opgesplitst in specifieke onderzoeksonderwerpen. Ze kunnen ook worden geconceptualiseerd aan de hand van een model dat toepassing op alle gebieden mogelijk maakt, terwijl het beste wordt gebruikt van wat de positieve psychologie te bieden heeft.

LIFE-model van toegepaste positieve psychologie

Eén zo'n model is ontwikkeld door Lomas, Hefferon, & Ivtzan van het MSC-programma in Toegepaste Positieve Psychologie aan de Universiteit van Oost-Londen (2014).

Hun multidimensionale conceptuele model van welzijn genaamd Layered integrated Framework Example (LIFE) gebaseerd op Ken Wilber's Integral Framework (1995, 2000) is een theoretisch kader gecreëerd door twee binaries van menselijke ervaring naast elkaar te zetten : subjectief versus objectief en individueel versus collectief.

Het huidige paradigma in hedendaagse bewustzijnsstudies wordt gedomineerd door de neurale correlaten van bewustzijn benadering (Fell, 2004) die geestestoestanden ziet als vergezeld van en analoog aan neurofysische toestanden die ook bekend staan als de mind-body dichotomie die de binaire realiteit van subjectieve geest en objectief lichaam/hersenen erkent.

Het LIFE-model voor welzijn houdt zich in de eerste plaats bezig met de dichotomie geest/lichaam en in de tweede plaats met de psychosociale dichotomie die de individuele versus collectieve werkelijkheid erkent. Deze twee bestaanswijzen, als een afzonderlijk individu en als deel van sociale en culturele netwerken met agency versus communion en autonomie versus erbij horen, creëren een matrix van vier kwadranten die domeinen zijn in het LIFE model voor welzijn:

1. individueel-subjectief (de geest), subjectieve ervaring van bewuste gedachten, gevoelens, sensaties en onbewuste dynamiek
2. individueel-objectief (het lichaam/de hersenen), alle aspecten van fysiologisch functioneren en gedrag
3. Collectief-subjectief (cultuur), gedeelde betekenis en waarden in een ruimte waar we een gemeenschappelijk gevoel van betekenisgeving en interpretaties hebben.
4. Collectief-doel (maatschappij), materiële en structurele aspecten van sociale netwerken zoals sociaaleconomische processen.

Lomas, Hefferon, & Ivtzan stellen dat dit raamwerk welzijn op een geïntegreerde manier bevordert. Hoewel we het zouden kunnen hebben over het toepassen van positieve psychologie interventies op specifieke gebieden zoals onderwijs of gezondheid, vertegenwoordigt dat vaak slechts een deel van het plaatje dat betrekking heeft op een specifieke context.

Het aanpakken van welzijn door middel van een multidimensioneel model houdt rekening met het functioneren van een hele persoon en kan worden toegepast op elk gebied van het leven.

Werken met de geest om het leven beter te maken

Het subjectieve domein, waar onderzoek in de positieve psychologie het snelst is gegroeid, is het hoofddomein omdat psychologie zich voornamelijk bezighoudt met subjectieve ervaringen.

Het subjectieve domein is ook een gebied waar de meeste constructen betrekking hebben op geestelijke gezondheid. Positieve psychologie conceptualiseert welzijn in geestelijke gezondheid als een aanwezigheid van de triade van volgende elementen: prettig leven en subjectief welzijn (SWB) (Seligman, 2002), betrokkenheid en flow (Csikszentmihalyi 1990) en zingeving, ook wel psychologisch welzijn genoemd (Riff, 1989).

Dit domein omvat ook andere wenselijke psychologische kwaliteiten zoals emotionele intelligentie (Salovey, & Meyer, 1989) en hoop (Snyder, 2000) en negatieve constructen zoals verdriet (Wong, 2011) en depressie (Lyubomirsky, 2009).

De vier fenomenologische lagen bij het werken met de geest om het leven beter te maken en voorbeelden van bijbehorende interventies zijn als volgt:

1. Bewustzijn en bewustzijn kunnen worden vergroot door het onderzoeken van PPI's die gerelateerd zijn aan de ontwikkeling van bewustzijn en aandacht, zoals meditatie en mindfulness (Kabat-Zin, 2003), en zelfs het cultiveren van 'hogere' niveaus van bewustzijn zoals die gerelateerd zijn aan spiritualiteit, soms aangeduid als "bewustzijn +".
2. Belichaamdheid en belichaamde sensaties kunnen worden ontwikkeld door middel van lichaamsbewustzijnstherapieën (Gard, 2005).
3. Emoties en emotionele intelligentie kunnen worden aangepakt door interventies die compassie (Neff, & Germer, 2013) en dankbaarheid (Emmons, & McCoullough, 2003) vergroten.
4. Cognities kunnen positief beïnvloed worden door narratieve herstructureringsoefeningen (Pennebaker, & Seagal, 1999) en methoden die emoties en cognities combineren zoals de emotionele intelligentie interventies (Nelis et al., 2009).

Vanuit het perspectief van Toegepaste Positieve Psychologie heeft het subjectieve domein het grootste aantal interventies.

Het cultiveren van aandacht en bewustzijn is de sleutel tot de meeste PPI's en kan getraind worden door meditatie als een vorm van zelfregulatie die mentale processen onder een grotere vrijwillige controle brengt, evenals door veel mindfulness-gebaseerde praktijken die fenomenaal bewustzijn van zintuiglijke ervaringen, lichaamshouding en interne gewaarwordingen cultiveren, en toegangsbewustzijn, fenomenale ervaring die gebruikt wordt om te redeneren en op rationele wijze spraak en actie te sturen.

IPP's zoals meditatie kunnen ook effectief worden gebruikt om focus te trainen en de executieve functie en het gedrag van de geest te verbeteren om te voorkomen dat de geest afdwaalt:

• schakelen en loskomen van afleidingen,
• selectieve heroriëntatie van de focus op meditatieve objecten zoals adem, geuren, mantra's, beelden en geluiden,
• het cultiveren van een neutrale positieve houding door middel van liefdevolle vriendschapsmeditatie
• Vorm en fysieke houding door meditatieve bewegingen zoals yoga.

Andere IPP's van mindfulnesstraining openen het bewustzijn voor zich ontvouwende ervaringen en niet-oordelende aandacht voor het doel in het huidige moment. Voorbeelden hiervan zijn mindfulness-based stress reduction(MBSR) en de aanpassingen daarvan in mindfulness-based cognitieve therapie(MBCT), evenals verschillende andere behandelingen zoals awareness training programs (ATP) (Nakamori, 2011) en boeddhistisch afgeleide interventies (BDI) (Shonin, 2013).

De effectiviteit van deze interventies kan worden gemeten met de Mindful Attention and Awareness Scale (Brown & Ryan, 2003).

"Als een gewenste doeltoestand een verhoogde alfa-amplitude is (d.w.z. de meditatieve toestand van ontspannen alertheid), kan het simpelweg instrueren van mensen om 'het water rustig te maken' het gewenste effect opleveren."

Lomas

Tot slot zijn er nieuwe op mindfulness gebaseerde behandelingen voor stoppen met roken (Bowen & Marlatt, 2009); de behandeling van eetstoornissen (Dalen et al., 2010); multiple sclerose (Mills & Allen, 2000); PTSS-gerelateerde slaapstoornis (Nakamura et al., 2011); mensen met leerproblemen en/of gedragsstoornissen (Singh et al., 2003); en voor chronisch hartfalen (Sullivan et al., 2009).

Belichaming en belichaamde sensaties bestaan uit de menselijke ervaring van het lichaam, het gebruik en het beheer ervan, en worden steeds meer erkend als een weg naar welzijn (Hefferon, 2013). Lichaamsbewustzijn kan worden ontwikkeld door middel van lichaamsbewustzijnstherapieën (Gard, 2005), yoga (Sawni & Breuner, 2012), Tai Chi (Yeh et al., 2004, p. 541), Pilates, bodyscanmeditatie en MBSR, dat werd ontwikkeld voor mensen met chronische pijn (Kabat-Zinn, 1982).

Yoga is gebruikt als een klinische interventie om geestelijke gezondheidsproblemen zoals depressie te verlichten (Khalsa, 2007) en Tai Chi is gebruikt bij een oudere populatie om vallen te voorkomen (Voukelatos et al., 2007). Aandacht voor onze belichaamde ervaring is ook goed voor ons buiten klinische scenario's en is in verband gebracht met fysiologisch en psychologisch welzijn (Mehling et al., 2009).

Het cultiveren van positieve emoties door het toepassen van positieve psychologie interventies gaat niet alleen over je goed voelen, maar is bedoeld om grotere emotionele managementvaardigheden te ontwikkelen. We willen meta-emotionele vaardigheden ontwikkelen zodat we kunnen reflecteren op emoties, wat op zijn beurt zorgt voor effectieve copingstrategieën die ons kunnen helpen om te gaan met de stressfactor, iemands reactie erop of zelfs de neiging om stressfactoren helemaal te vermijden.

Integratieve modellen van emotionele intelligentie conceptualiseren EI als een globaal vermogen. Het schema van Mayer en Salovey (1997), bijvoorbeeld, conceptualiseert EI als bestaande uit vier hiërarchische takken:

• emotioneel bewustzijn en expressie
• emotionele facilitering van het denken en het vermogen om emoties te genereren
• emotionele patronen begrijpen
• strategisch beheer van emoties.

EI is een synthese van cognitie en emotie. Nelis et al. (2009) ontwikkelden bijvoorbeeld een interventieprogramma van vier weken dat zich richtte op emotioneel begrip.

Het bevatte uitleg van de belangrijkste concepten en een rollenspel om het belang van EI in week één te illustreren.

Sessie twee ging over het herkennen van emoties, vooral bij andere mensen door het decoderen van gezichtsuitdrukkingen en empathische communicatie.

Sessie drie ging over het uiten en gebruiken van emoties om problemen op te lossen, en sessie vier behandelde emotioneel management in de vorm van theoretische groepsdiscussies over copingstrategieën en hun effectiviteit, meditatieve mind-body oefeningen en rollenspelactiviteiten.

Een andere interventie voor emotioneel zelfbewustzijn werd ontwikkeld om pijn bij mensen met fibromyalgie te verminderen en combineerde mindfulnessoefeningen met educatie, schriftelijke emotionele onthulling over stress en geleidelijke hervatting (Hsu et al., 2010). Vanuit een geïntegreerd perspectief werkten bewustzijnstechnieken goed in combinatie met emotionele onthulling, cognitieve schrijftaken en gedragspraktijken.

Er zijn ook bekende methoden zoals Loving-Kindness Meditatie die effectief zijn gebleken in klinische (Johnson e.a., 2009) en niet-klinische contexten (Fredrickson e.a., 2008), en minder bekende vergevingscultivatiemethoden zoals de Japanse psychotherapeutische techniek van Naikan (Yoshimoto, 1972).

Last but not least is er een groot aantal PPI's die zich voornamelijk richten op cognitie, en veel daarvan, zoals een dankbaarheidsdagboek of drie goede dingen, gaan over het opmerken van of herinneringen ophalen aan positieve gebeurtenissen.

Vanuit het perspectief van APP zijn dit PPI's die helpen bij het bevorderen of herconfigureren van gedachtepatronen om het welzijn te verbeteren, bijvoorbeeld door simpelweg na te denken over iemands best mogelijke toekomstige zelf (King, 2001) of nog beter door deze toekomstige zelf te verbinden met de huidige betrokkenheid bij school (Oyserman et al., 2002).

"Verhalen die we vertellen over ons leven zijn niet noodzakelijkerwijs die levens zoals ze geleefd zijn, maar die verhalen worden onze ervaring van die levens."

Frankl

Andere PPI's in deze categorie hebben betrekking op een diepere reflectie op iemands leven en zelfidentiteit. Deze interventies, die gezamenlijk cognitieve herstructureringsoefeningen worden genoemd, gaan verder dan positief denken en zijn gericht op het genereren van een dieper reflectief proces in de richting van een verbeterd gevoel van betekenis in het leven en zelfs posttraumatische groei (Tedeschi & Calhoun, 2004).

Opvallende interventies zijn onder andere interventies voor rouwverwerking die worden uitgevoerd door een klinisch psycholoog (Ando et al., 2010), voor kankerpatiënten (Garland et al., 2007), levensbeoordelingstherapie (Davis, 2004) en reminiscentieactiviteiten voor ouderen (Cook, 1998).

Vanuit een APP-perspectief kunnen cognitief gerichte PPI's ook het bereiken van doelen bevorderen, zoals het doelentrainingsprogramma van Sheldon et al. (2002) waarin deelnemers eerst persoonlijke doelen opnoemden en vervolgens hun redenen om die doelen na te streven beoordeelden, waarbij ze onderscheid maakten tussen extrinsieke, introjecte, geïnternaliseerde, geïntegreerde en intrinsieke doelen, zoals gedefinieerd door de zelfdeterminatietheorie van Deci & Ryan (2000).

Hoewel APP een psychologisch domein is, zijn andere domeinen ook van invloed op het welzijn en moeten ze onderzocht worden om de hele persoon aan te pakken. Deze omvatten de kwadranten individueel-objectief (het lichaam/de hersenen), collectief-subjectief (cultuur) en collectief-objectief (maatschappij).

Werken met het lichaam en de hersenen om het leven beter te maken

Het individuele objectieve domein kan worden aangeduid als positieve gezondheid en verwijst naar de toepassing van positieve psychologie-interventies op lichamelijke gezondheid, lichaamsbeweging en risicogedrag, evenals hun relatie met welzijn via de mind/lichaam-verbinding en NCC neurale correlaten.

We kunnen een geest-lichaam relatie conceptualiseren als subjectieve mentale toestanden die beïnvloed worden door fysiologische resultaten (psychosomatisch) of als fysiologische processen die mogelijk gemaakt worden door bepaalde mentale toestanden (somatopsychisch) (Hefferon, 2013). Enkele veelvoorkomende PPI's hier zijn lichaamsbeweging, voeding en artistieke zelfexpressie.

Vanuit het perspectief van APP kunnen we mensen aanmoedigen om regelmatig te bewegen door talloze voordelen van lichaamsbeweging aan te bieden, waaronder een verbeterde zelfperceptie en eigenwaarde (Fox et al., 2001), cognitief functioneren (Hillman et al., 2008) en SWB (Reed & Ones, 2006).

We weten tegenwoordig ook veel over de beschermende effecten van lichaamsbeweging op de fysieke en mentale gezondheid en hebben aangetoond dat lichaamsbeweging het risico op en de invloed op verschillende gezondheidsaandoeningen kan verminderen, waaronder diabetes type 2 (Colberg e.a., 2010), hart- en vaatziekten (Vuori, 1998), sommige vormen van kanker (Thune e.a., 1997), depressie (Hoffman e.a., 2011) en angst (Herring e.a., 2010).

Voeding blijkt ook invloed te hebben op welzijn. Blanchflower et al. (2013) constateerden een verband tussen de inname van fruit en groenten en psychologisch welzijn (PWB). Ford e.a. (2013) vonden correlaties tussen een mediterraan dieet en positief affect, en vandaag de dag hebben we behandelingen voor eetstoornissen zoals "mindful eten en leven" (Dalen e.a., 2010) en schoolgebaseerde preventieprogramma's voor obesitas (Williamson e.a., 2007).

Veel vormen van zelfexpressie zijn in verband gebracht met welzijn: kunst en schoonheid kunnen positieve mentale toestanden opwekken, namelijk esthetiek (Kivy, 2009), dans als oefening en een vorm van zelfexpressie kan positieve emoties opwekken (Hefferon & Ollis, 2006) en er is ook aangetoond dat de complexe emotionele staat van ontzag een diepgaand effect heeft op welzijn (Keltner, & Haidt, 2003).

Naast positieve gezondheid (Seligman 2008), omvatten objectieve welzijnsinterventies ook onderzoek naar de biologische basis van plezier (Ryff et al., 2006), positief affect en prefrontale cortex activering (Davidson, 2000), neurofeedback (Hammond, 2005) en danstherapie.

Neurofeedback, een niet-invasieve interventie die het welzijn en het functioneren van de hersenen kan verbeteren, wordt steeds meer gebruikt als een vorm van gedragstherapie (Moss, 2009, p. 656). Johnston e.a. (2010) testten een fMRI neurofeedbacktherapie voor het ontwikkelen van emotieregulatie en Gruzelier e.a. (2013) gebruikten neurofeedback bij kinderen om aandacht, muziekcreativiteit en welzijn te verbeteren.

Maar we leven niet in een vacuüm en volgens World Values Survey (Helliwell & Putnam, 2004) zijn de belangrijkste waarden geworteld in cultuur en maatschappij: relaties, inkomen, werk, sociaal kapitaal en gezondheid.

Werken met sociaal kapitaal om het leven beter te maken

Het collectief-subjectieve domein en haar interventies gaan over relaties en gedeelde cultuur met haar waarden en betekenissen, ook wel sociaal kapitaal genoemd. Hier wordt positieve psychologie toegepast op gebieden van positieve relatiewetenschap (Fincham, & Beach, 2010), gezinsgerichte positieve psychologie (Sheraisan at al., 2004), positieve organisatiewetenschap (Cameron at al., 2003) en positief onderwijs (Seligman, 2009).

Het collectief-subjectieve domein omvat ook positieve psychologie activiteiten in relatietherapie (Kaufman, & Silberman, 2009) en positief ouderschap, om nog maar te zwijgen van interventies in omgevingen zoals scholen, combinaties van thuis- en schoolprogramma's en tenslotte klinische en gemeenschapsinterventies. Zie bovenstaande bespreking van toegepaste positieve psychologie in gezondheid, onderwijs en op de werkplek.

Werken binnen de maatschappij en instellingen om het leven beter te maken

Collectieve-domeinen zijn materiële en structurele aspecten van sociale netwerken zoals sociaaleconomische processen. Het streven naar een beter leven gaat niet alleen over de geest of zelfs het individu, maar over alle aspecten van het leven.

We moeten dus rekening houden met politieke, culturele en sociaaleconomische factoren en zelfs structurele factoren zoals onderwijs of economische kansen en hoe die het welzijn beïnvloeden. Dit domein gaat over instellingen en omgevingen, maar ook over onpersoonlijke processen die welzijn mogelijk maken, zoals werkgelegenheid.

Volgens Well-Being for Public Policy van Diener, Lucas, Schimmack en Helliwell (2009) hebben we momenteel verschillende bevindingen over welzijn die relevant zijn voor het beleid op het gebied van milieu, gezondheid en levensduur, de sociale context en werk en inkomen.

Domeinen met een collectief doel, zoals sociale diensten, kunnen baat hebben bij gemeenschapsinterventies zoals well London Project en wereldwijde instellingen kunnen goed worden gemaakt door interventies op beleidsniveau, zoals de VN-analyse van subjectieve welzijnsmetingen over de hele wereld en het gebruik ervan voor macrobeleidsaanbevelingen.

Op dit niveau worden maatstaven als subjectief welzijn (SWB) beschouwd als een barometer voor sociale vooruitgang in plaats van het BBP. Daarnaast is er de Human Development Index (HDI) van de Verenigde Naties en de Quality of Governance Index van de Wereldbank. Tot slot worden welzijn uitbreiden naar onze omgeving en maatschappelijke duurzaamheid geïllustreerd door interventies zoals de Happy Planet Index.

Toekomstige richtingen van toegepaste positieve psychologie

Omdat het BBP in moderne geïndustrialiseerde samenlevingen de afgelopen 50 jaar is verdrievoudigd en nu in de basisbehoeften van de burgers kan worden voorzien, zijn onze behoeften geëvolueerd naar het zoeken naar een bevredigend leven. Maar onze mate van geluk is niet overeenkomstig toegenomen.

Deze discrepantie verklaart waarom rijkdom maatschappelijke problemen niet heeft opgelost. Daarom stelt de positieve psychologie dat we rekening moeten houden met welzijn wanneer we de tevredenheid over het leven en de vooruitgang van de mensheid meten en ons beleid daarop moeten afstemmen (Donaldson, 2011).

Metingen van welzijn zijn niet alleen belangrijk omdat ze democratisch zijn, maar ook omdat ze weergeven hoe de waarden van de moderne samenleving zijn veranderd van overleven naar bloeien. Mensen willen betrokkenheid, voldoening en geluk.

Tenslotte zijn mensen met een hoog niveau van welzijn essentieel voor het effectief functioneren van de samenleving, omdat mensen die veel negatieve gevoelens ervaren zorgen voor instabiele samenlevingen die vatbaar zijn voor politieke conflicten.

Onderzoek in de positieve psychologie heeft bewijs verzameld dat gelukkige mensen betere sociale relaties hebben, meer kans hebben om zich te ontplooien en te werken en een betere gezondheid en een langere levensduur hebben.

Hoewel je zou kunnen stellen dat vooruitgang op deze gebieden welzijn veroorzaakt en betere relaties, gezondere families en meer vrienden bevordert, en dat gelukkige mensen ook succesvoller zijn op het werk en zich gezonder gedragen, is er meer bewijs dat het toepassen van positieve interventies op deze gebieden van het leven daadwerkelijk welzijn veroorzaakt (Donaldson, 2011).

We weten vandaag de dag dat gelukkige mensen een hoger niveau van zelfvertrouwen, leiderschapskwaliteiten, warmte en gezelligheid ervaren en we kunnen met een gerust hart zeggen dat subjectief welzijn voordelen heeft op individueel niveau.

Er is ook steeds meer bewijs dat het bevorderen van welzijn door het toepassen van positieve psychologie goed is voor samenlevingen op het gebied van gezondheid en levensduur, sociaal kapitaal, vredelievende attitudes en inkomen, waardoor we kunnen concluderen dat welzijn belangrijk is voor de psychologische en sociale gezondheid (Donaldson, 2011).

Hoewel het LIFE-model geweldig is voor het bespreken van Toegepaste Positieve Psychologie in het algemeen en de belangrijkste onderzoeksgebieden de benaderingen van specifieke scenario's benadrukken, is het onze intentie voor toekomstige artikelen om de discussie over Toegepaste Positieve Psychologie op te delen in functionele toepassingsgebieden zoals werk, gezondheid en onderwijs, om onze beoefenaars te voorzien van een duidelijker gedefinieerde reeks toepassingen die relevant zijn voor hun expertisegebieden.

Voor diepgaande informatie over specifieke benaderingen, zoals het cultiveren van positieve emoties of het ontwikkelen van sterke karakters, verwijzen we je graag naar de specifieke categorieën in onze blog waar je theorieën, onderzoeken, interventies en specifieke toepassingen van deze kerngebieden van onderzoek kunt vinden.

Mihaly Csikszentmihalyi, een van de eersten die verwoordde wat positieve psychologie is, heeft het nu een nieuwe missie gegeven: het systematisch en wetenschappelijk integreren van wat door de tijd en ruimte heen het beste is bevonden over mensen en wat een goed leven is.

Hij stelt dat dit nieuwe mensbeeld grenzeloze mogelijkheden biedt voor toegepaste positieve psychologen en verklaart dat dit nieuwe perspectief in de psychologie een belofte inhoudt van een lonend leven voor degenen die ervoor kiezen om het na te streven (Donaldson, 2011).

11 Aanbevolen boeken over toegepaste positieve psychologie

• Toegepaste positieve psychologie: Geïntegreerde positieve praktijk - Tim Lomas, Kate Hefferon, Itai Ivtzan(Amazon)
• Toegepaste positieve psychologie: Het verbeteren van het dagelijks leven, gezondheid, school, werk en samenleving - Stewart Donaldson, Mihaly Csikszentmihalyi en Jeanne Nakamura(Amazon)
• Positieve psychologie: Theorie, onderzoek en toepassingen - Kate Hefferon(Amazon)
• The Oxford Handbook of Positive Psychology - Shane J. Lopez en C. R. Snyder(Amazon)
• Positieve psychologische interventies in de praktijk - Carmel Proctor(Amazon)
• Positieve psychologie in de praktijk: Het bevorderen van menselijke bloei in werk, gezondheid, onderwijs en dagelijks leven - Stephen Joseph(Amazon)
• Positieve psychologie in de praktijk - P. Alex Linley, Stephen Joseph, Martin E. P. Seligman(Amazon)
• The Wiley Blackwell Handbook of Positive Psychological Interventions (Wiley Clinical Psychology Handbooks) - Acacia C. Parks en Stephen Schueller(Amazon)
• Positieve psychologie coachen - Robert Biswas-Diener(Amazon)
• The Oxford Handbook of Positive Organizational Scholarship - Kim S. Cameron en Gretchen M. Spreitzer(Amazon)
• Handboek voor positieve psychologie in scholen - Gilman, Furlong en Huebner(Amazon)

Boodschap mee naar huis

Nu de positieve psychologie haar tweede, en sommigen zouden zeggen derde golf ingaat, evolueert ze voorbij de bezorgdheid over individuele ontwikkeling naar bloeiende samenlevingen. Nu haar doelen steeds ambitieuzer worden en duizenden enthousiastelingen aantrekken, kunnen meer mensen hun plaats vinden in haar wereld en het aantal innovatieve toepassingen heeft de wereld stormenderhand veroverd.

Hoewel er critici van APP zijn die net als Ehrenreich stellen dat er een groeiende perceptie is dat het falen om positief te zijn een moreel falen is geworden (2009), suggereert Lomas dat het niet nodig is om psychologie te polariseren in goed en slecht, alleen maar om de complexiteit van een goed leven te waarderen (2014).

De dynamische groei en snelle evolutie van APP is precies in lijn met de exponentiële verandering die we meemaken en biedt hoop en een toevluchtsoord voor de escalerende eisen, een beter thuis voor onze steeds complexere psyche. Misschien wel een tweede renaissance van menselijk potentieel, waarin we onze interne kracht afstemmen op onze technologische vooruitgang om ons leven beter te maken door ons meer capaciteit te geven om onze sterkste punten te benutten.

Het belangrijkste paradigma waarop veel theorieën over positieve psychologie berusten, is dat we een soort zijn die verder is geëvolueerd dan alleen overleven en in een stadium is beland waarin we allemaal onze energie kunnen richten op het floreren als individu en als lid van de samenleving.

Welvaren is niet langer voorbehouden aan de bevoorrechte enkeling met materiële middelen, of de intellectuele elite of academische of spirituele goeroes die alle antwoorden hebben. De meesten zijn niet tevreden met overleven. We zijn cum laude geslaagd. Als we de krachten van binnen en buiten aanwenden, kan onze realiteit ons nieuwe inzicht weerspiegelen door betere manieren om in de wereld te staan.

We hopen dat je dit artikel met plezier hebt gelezen. Vergeet niet onze vijf tools voor positieve psychologie gratis te downloaden.