De therapeutische relatie bestaat uit drie fasen: het opbouwen van een goede verstandhouding, het verkennen van problemen en het bevorderen van blijvende verandering.
Het opbouwen van vertrouwen en wederzijds respect in de beginfase is cruciaal voor effectieve therapie en vooruitgang bij de cliënt.
Elke fase vereist actief luisteren en empathie, en ondersteunt cliënten op hun reis naar persoonlijke groei en genezing.
Psychotherapie is beschreven als een dans, "een synchroniciteit van lichaam en geest tussen therapeut en cliënt" (Schore, 2014, p. 388).
Psychotherapie en counseling in het algemeen zijn arena's voor authentieke, intieme en unieke interacties tussen een cliënt en een therapeut.
Met meer dan 200 verschillende benaderingen van counseling, zijn er een paar belangrijke punten die alle methoden delen (Rivera, 1992).
Elke vorm van therapie vereist een interpersoonlijke relatie, met als doel een cliënt te helpen genezen of zijn problemen te verlichten. Daarom is het begrijpen van deze heilige relatie iets dat iedereen in een helpende positie zou moeten nastreven.
We noemen deze ongelooflijke en unieke relatie de therapeutische alliantie en in dit artikel leggen we de vier fasen ervan uit.
Wat is de Therapeutische Alliantie in de Psychologie?
Onderzoek naar de resultaten van psychotherapie en counseling heeft uitgewezen dat slechts 15% van het behandelsucces kan worden toegeschreven aan het type therapie of de gebruikte technieken (Hubble, Duncan, & Miller, 1999).
Belangrijker dan techniek of type therapie zijn de kwaliteiten van de therapeut en de overkoepelende therapeutische alliantie.
De afgelopen 80 jaar hebben psychotherapeuten bepleit dat niet-specifieke gemeenschappelijke factoren verantwoordelijk zijn voor het succes van hun werk (Groth-Marnat, 2009). Binnen de psychologie vormt de therapeutische alliantie de basis voor deze gemeenschappelijke factoren.
Het concept van therapeutische alliantie is terug te voeren op Freuds (1913) idee van overdracht, waarvan aanvankelijk werd gedacht dat het volledig negatief was. Later beschouwde Freud het idee van een heilzame gehechtheid tussen therapeut en cliënt in plaats van het slechts te bestempelen als een problematische projectie.
Zetzel (1956) definieerde de therapeutische alliantie later als een niet-neurotische, niet-transferentiële relatiecomponent tussen een patiënt en een therapeut die de patiënt in staat stelt de therapeut te begrijpen en de therapeut in staat stelt interpretaties van de ervaringen van de cliënt te begrijpen.
Rogers (1951) staat waarschijnlijk het meest bekend om zijn nadruk op de rol van de therapeut in de relatie, wat leidde tot wat we nu kennen als cliëntgerichte therapie. De actieve componenten van een therapeutische relatie zijn volgens Rogers (1951) empathie, congruentie en onvoorwaardelijke positieve waardering.
We kennen de therapeutische relatie ook als de therapeutische alliantie, de helpende alliantie en de werkende alliantie, die allemaal verwijzen naar de relatie tussen een professional in de gezondheidszorg (hulpverlener/therapeut) en de cliënt of patiënt.
Het is de samenwerkingsrelatie tussen deze twee partijen die zich bezighouden met de gezamenlijke strijd om het lijden en de zelfdestructieve gedachten en gedragingen van de patiënt te overwinnen en een heilzame verandering te bewerkstelligen.
Onderzoek naar de kracht van de therapeutische relatie heeft meer dan 1000 bevindingen opgeleverd, waaronder het vermogen om therapietrouw, therapietrouw, overeenstemming en resultaten te voorspellen voor een breed scala aan diagnoses en behandelingssettings (Orlinsky, Ronnestad, & Willutski, 2004).
Het is geen geheim dat relaties van invloed zijn op persoonlijke genezing.
De therapeutische alliantie is een unieke relatie; de interacties, banden en het doel spelen een rol in de genezing, de voortgang van de behandeling en het succes van de resultaten van een cliënt.
Overdracht
Freud (1905) beschreef overdracht als de herhaling van een oude relatie. Het treedt op wanneer gevoelens van een oud belangrijk object/gebeurtenis gevoelens en impulsen creëren die worden overgedragen op de therapeut.
Overdracht is niet gebaseerd op de werkelijke relatie, maar op onbewuste en regressieve vervormingen. Een nieuwe opvatting van overdracht beschrijft het als een interactieve communicatie, waarbij symmetrie tussen de cliënt en therapeut de ware motor van behandeling en verandering is (Lingiardi, Holmquist, & Safran, 2016).
Eenvoudig gezegd is overdracht de 'overdracht' van gevoelens uit oude relaties op de therapeut. Dit kan ruimte creëren voor reflectie, genezing en het aanleren van gezondere omgangspatronen met anderen.
Samenwerkingsverband
De werkalliantie is een onderdeel van de therapeutische relatie. Het kan worden gedefinieerd als het samengaan van de redelijke kant van de cliënt en de analyserende kant van de therapeut.
Bordin (1979) staat bekend om zijn conceptualisering van de werkalliantie in drie delen: taken, doelen en de band.
Taken zijn de stappen, methoden en technieken die moeten worden uitgevoerd om de doelen van de klant te bereiken.
Doelen zijn wat de cliënt uit de therapie wil halen en hangen af van het probleem.
De band tussen de therapeut en de cliënt wordt gevormd door vertrouwen en het vertrouwen dat de geselecteerde taken de cliënt dichter bij zijn doelen zullen brengen.
Echte relatie
De echte relatie bestaat uit de interpersoonlijke aantrekkingskracht en compatibiliteit die plaatsvinden tussen de cliënt en de therapeut.
Gelso (2011) heeft het concept van de echte relatie in therapie beschreven als bestaande uit twee delen: echtheid en realisme.
Echtheid is de intentie om misleiding te vermijden, inclusief zelfmisleiding. De therapeut moet zichzelf kennen en een accuraat beeld geven van wie hij is in de relatie.
Realisme is de cliënt ervaren op een manier die hem ten goede komt. Dit idee van realisme binnen de relatie omvat zowel empathie als begrip.
Download 5 gratis tools voor positieve psychologie
Begin vandaag nog met bloeien met 5 gratis tools die gebaseerd zijn op de wetenschap van positieve psychologie.
Hulpmiddelen downloaden
4 fasen en stadia van de alliantie
De therapeutische alliantie is dynamisch van aard. Een gezonde alliantie bevat breuken en reparaties tijdens de verschillende fasen van de therapie.
Luborsky (1976) onderscheidde twee brede fasen van de therapeutische alliantie. De eerste fasen van de therapie zijn gebaseerd op de perceptie van de cliënt van de steun en empathie van de therapeut.
In latere fasen van de therapie ontwikkelt zich een samenwerkingsrelatie om de problemen van de cliënt te overwinnen of aan te pakken. Tijdens deze tweede fase is er een gedeelde verantwoordelijkheid in het werken naar doelen.
Rivera (1992) heeft vier stadia van de therapeutische relatie beschreven.
1. Inzet
In de beginfase maken de patiënt en de therapeut een afspraak om tijd en energie te steken in het bereiken van specifieke doelen. In dit stadium zijn de perceptie van de therapeut, de intensiteit van de motivatie van de cliënt en de compatibiliteit van persoonlijkheid/ervaringen belangrijke factoren.
Het Miracle Question Worksheet is een geweldige manier voor de cliënt en therapeut om vast te stellen aan welke doelen ze samen gaan werken. Als de cliënt zijn of haar ideale leven/wereld/emotionele toestand opschrijft en tekent, vergroot dat zijn of haar vermogen om zich ervoor in te zetten. Het verduidelijkt verder de idealen van de cliënt voor de therapeut om een gemeenschappelijke richting te bereiken.
2. Proces
Dit is de meest complexe fase en vormt de kern van de behandeling en de relatie. Hier zoekt de therapeut naar patronen, verzamelt informatie en consolideert deze.
De therapeut gaat op zoek naar triggers, cycli en herhalende interacties bij de cliënt. In deze fase verzamelt de therapeut aanvullende informatie en probeert hij veranderingen door te voeren.
Verschillende therapeutische taken, technieken en benaderingen kunnen worden gebruikt in de procesfase.
3. Verander
Deze fase vertegenwoordigt de afsluiting en het succes van het behandelplan. De cliënt kan zijn mentale of emotionele toestand accepteren en gewoonten aannemen om zijn welzijn te verbeteren.
4. Beëindiging
Tijdens deze fase "studeert" de cliënt af. De therapeut en de cliënt kunnen elkaar herkennen. De therapeut en de cliënt kunnen elkaar herkennen als autonome en onafhankelijke individuen.
In dit stadium zijn positieve overdracht en regressieve vormen van afhankelijkheid opgelost. De cliënt heeft toestemming en rechten gekregen om zijn leven zelfstandig te ontwikkelen.
Het Preventing Mental Health Relapse werkblad is een prachtig hulpmiddel om te implementeren in de beëindigingsfase van de behandeling. Dit werkblad geeft waarschuwingssignalen en triggers aan waar de cliënt zich bewust van moet zijn als hij of zij de behandeling verlaat. Het is ook een geweldige manier voor de cliënt om verantwoordelijkheid te nemen voor het werk dat hij/zij in therapie heeft gedaan en voor zijn/haar toekomstige geestelijke gezondheid.
4 Voorbeelden uit het echte leven
Het is belangrijk om specifieke voorbeelden te geven van de onderdelen en fasen van therapie.
In de eerste fase van de verbintenis is de indruk die de cliënt van de therapeut heeft cruciaal voor het verdiepen van de relatie en het overgaan naar succesvolle volgende fasen.
Hieronder staan voorbeelden van nuttige praktijken die therapeuten kunnen toepassen om het therapeutische proces te optimaliseren, en schadelijke praktijken die ze moeten vermijden.
Empathische reacties zijn de sleutel tot een sterke therapeutische alliantie in het beginstadium van de therapie.
Onderzoek heeft specifiek de respons van cliënten op de behandeling gecontroleerd met behulp van "feedback van cliënten" als een meting van het niveau van empathie van de therapeut en de waardering van de cliënt voor de therapeutische alliantie, therapietrouw en het vasthouden aan de therapie. Therapeuten met de hoogste mate van empathie hadden de hoogste waardering voor de feedback van cliënten en het succes van cliënten (Duncan, 2010).
Empathische reacties weerspiegelen zowel de inhoud van wat de cliënt zegt als hoe de cliënt zich daarbij voelt. Hier volgt een voorbeeld van zo'n gesprek.
Therapeut: Wat ervaar je?
Klant: Ik ben erg bang voor school.
Therapeut: Kun je meer uitleggen?
Klant: Mijn ouders zeuren altijd over mijn cijfers en die zijn nooit goed genoeg.
Therapeut: Ik hoor je zeggen dat je ouders zeuren dat je cijfers nooit goed genoeg zijn, waardoor je angstig bent voor school?
Klant: Ja, precies. Het is zo moeilijk.
Overdracht
In de procesfase van therapie worden overdracht en tegenoverdracht belangrijke aspecten van de therapeutische alliantie.
Overdracht vindt plaats in therapie wanneer de cliënt gevoelens die hij heeft (of ervaart voor een andere persoon in zijn leven) projecteert op de therapeut. In dit voorbeeld projecteert de cliënt de woede die hij heeft ten opzichte van zijn ouders op de therapeut.
Therapeut: Je vertelde dat je op jonge leeftijd gekwetst werd door je vader.
Klant: Dat is niet wat ik zei! Je luistert nooit naar me of hoort me niet goed. Je bent net als mijn ouders, je interpreteert alles wat ik zeg verkeerd.
Deze video geeft nog een duidelijk voorbeeld van hoe overdracht zich afspeelt door te kijken naar relaties uit het verleden en huidige acties.
Wat is overdracht en waarom het belangrijk is - The School of Life
Overdracht kan in elke relatie voorkomen, maar therapeuten moeten zich er goed van bewust zijn wanneer het in een sessie gebeurt om een gezonde relatie te creëren (Shimokawa, Lambert, & Smart, 2010).
Wanneer therapeuten overdracht kunnen identificeren en gezondere reacties kunnen creëren, versterkt dit de therapeutische alliantie en leert het cliënten gezondere manieren om met anderen om te gaan.
Tegenoverdracht
Tegenoverdracht is wanneer de therapeut zijn eigen gevoelens projecteert op de cliënt. Dit kan schadelijk zijn voor de therapeutische alliantie en de vooruitgang van de cliënt. Bewustwording van tegenoverdracht is een belangrijk onderdeel van het proces en de professionele groei van de therapeut.
In het volgende voorbeeld geeft de therapeut advies in plaats van naar de cliënt te luisteren, ruimte te bieden en een sfeer te creëren om eigen oplossingen te vinden of emoties te verwerken.
Klant: Mijn man verwacht dat ik fulltime werk en toch al het huishouden doe. Ik kan het gewoon niet allemaal doen, het voelt onmogelijk, en hij is zo veeleisend.
Therapeut: Waarom huren jullie geen huishoudelijke hulp in? Jullie verdienen allebei genoeg om dat te kunnen betalen.
Andere gebieden van tegenoverdracht zijn de aantrekkingskracht van de therapeut op de cliënt of het over- of onderbetrokken raken bij de situatie.
Een voorbeeld van onderbetrokkenheid kan zich voordoen als een cliënt seksueel misbruikt is en de therapeut het slachtoffer de schuld geeft. In plaats van naar de cliënt te luisteren, identificeert de therapeut zich met de dader en ontmoedigt hij de cliënt om aangifte te doen. Dit voorbeeld kwalificeert als negatieve tegenoverdracht (Jorgenson, 1995).
Betrokkenheid creëren
Deze korte video van "Jane" en "John" laat de obstakels zien waarmee veel nieuwe counselors te maken krijgen bij het opbouwen van een solide therapeutische alliantie tijdens de eerste sessie of in het beginstadium van de therapie.
Therapeutisch verbond - Studio30
Een blik op gezonde grenzen in therapie
Terwijl we het belang van de therapeutische relatie benadrukken, is het belangrijk om de kwestie van grenzen in professionele relaties aan te pakken. Het stellen van gezonde grenzen aan het begin van de therapie is een manier om een gezonde therapeutische omgeving te creëren, wat leidt tot effectieve therapie.
Gezonde grenzen omvatten gepaste zelfonthulling om vertrouwen en een band met de cliënt te creëren (Zur, 2018). Zelfonthulling kan cliënten helpen zich geaccepteerd te voelen en kan hun situatie normaliseren.
Regels en rituelen zijn andere manieren om gezonde grenzen vast te stellen (Zur, 2018).
Regels geven een cliënt parameters binnen een sessie om de vrijheid te hebben om zichzelf, hun gedachten en hun emoties te onderzoeken. Regels kunnen bestaan uit het beperken van het gebruik van mobiele telefoons of het niet toestaan van denigrerend of negatief taalgebruik.
Rituelen zorgen voor stabiliteit en consistentie voor de cliënt van sessie tot sessie. Ze kunnen worden gecreëerd in samenwerking met de cliënt. Een ritueel kan bijvoorbeeld bestaan uit het doen van een mindfulnessoefening aan het begin van elke sessie of het beëindigen van de sessie met een laatste gedachte of een woord van dankbaarheid.
Grensoverschrijdingen zijn altijd onethisch, meestal illegaal en doen zich voor wanneer een therapeut de grens van integriteit overschrijdt en macht gebruikt om de cliënt uit te buiten (Lazarus & Zur, 2002).
Wanneer therapeuten grenzen overschrijden met het welzijn van de cliënt in gedachten, zal dit waarschijnlijk de therapeutische alliantie verbeteren. Het kan een effectief onderdeel zijn van het tot stand brengen, onderhouden en herstellen van de waardevolle therapeutische relatie.
Het volgende zijn voorbeelden van nuttige grensoverschrijding en geen enkele vormt een "dubbele relatie" (een onethische relatie):
Wandelen met een cliënt in een open ruimte buiten het kantoor om te vliegeren om een vliegerangst te overwinnen
Passende zelfonthulling om een alternatief perspectief te bieden, authentieke connecties te creëren of het speelveld gelijk te maken
Een optreden van een cliënt bijwonen om steun te betuigen aan zijn hobby of passies
Een verslaafde vergezellen naar zijn eerste 12-stappen-bijeenkomst
"Grenzen zijn als hekken; ze zijn door mensen gemaakt en ontworpen om te scheiden. Omdat ze door mensen zijn gemaakt, kunnen ze worden opgebouwd of afgebroken, verhoogd of verlaagd, en meer of minder doorlaatbaar worden gemaakt."
(Zur, 2018, p. 29)
Het overschrijden van grenzen moet worden benaderd met twee dingen in gedachten: het welzijn van de cliënt en het doel/de effectiviteit van de techniek. Het moet deel uitmaken van een goed ontworpen behandelplan dat rekening houdt met het probleem, de persoonlijkheid, de omgeving, de cultuur, de geschiedenis en de therapeutische setting/context van de individuele cliënt.
Deze definitie benadrukt dat therapie een relatie is met een duidelijk doel. Het is geen toeval en er zijn doelen gesteld tijdens de duur van de relatie. Het is een bereidwillige en formele relatie die toestemming vereist en een commitment om naar de afgesproken doelen toe te werken.
Tijdsafhankelijk
Idealiter heeft de therapeutische relatie een duidelijk begin- en eindpunt. De relatie doorloopt de vier hierboven beschreven fasen: betrokkenheid, proces, verandering en beëindiging.
Krachtig dynamisch
Er is een duidelijke machtsdynamiek binnen de therapeutische relatie, daarom zijn ethiek, grenzen en duale relaties een cruciaal onderdeel van psychotherapie training en certificering.
De therapeut bevindt zich in een machtspositie omdat hij professionele vaardigheden en capaciteiten heeft. De therapeut is op de hoogte van de technieken en interventies die nodig zijn voor verandering en kan gegevens interpreteren die door de cliënt worden gepresenteerd.
Het is een eenzijdige relatie, in die zin dat de therapeut de behoeften van de cliënt dient zonder emotionele/mentale wederkerigheid.
17 oefeningen voor positieve, bevredigende relaties
Geef anderen de vaardigheden om bevredigende, lonende relaties te cultiveren en hun sociale welzijn te verbeteren met deze 17 oefeningen voor positieve relaties [PDF].
Gemaakt door experts. 100% wetenschappelijk onderbouwd.
Of de cliënt nu moet werken aan communicatie, emotieregulatie, grenzen stellen, zelfreflectie, coping, veerkracht, relaties of zelfacceptatie, onze uitgebreide database met werkbladen, assessments en interventies kan worden afgestemd op elk therapeutisch proces of elke relatie.
Hier zijn drie werkbladen die bijzonder nuttig zijn:
Assess Barriers to an Accepting Attitude Therapeuten kunnen dit blad gebruiken om na te denken over welke gedachten en overtuigingen hen kunnen weerhouden van een meer accepterende houding. Dit werkblad kan gebruikt worden na individuele therapiesessies of aan het eind van de dag.
Wat is jouw Validatiestijl?
Dit hulpmiddel kan ook een effectief hulpmiddel zijn voor therapeuten om te gebruiken met hun cliënten. Het is een handige manier om professionele validatievaardigheden te oefenen en te verifiëren in elke situatie.
Understanding Context and Differences Zonder dat de therapeut het beseft, kunnen contextuele verschillen en verschillen tussen cliënt en therapeut zijn oordeel vertroebelen, waardoor empathie en begrip niet groeien en niet gecommuniceerd kunnen worden. Dit hulpmiddel kan worden gebruikt om een sessie en interactie met een cliënt te bekijken om te zien of er sprake was van vooringenomenheid die de therapeutische alliantie zou kunnen schaden.
Als je op zoek bent naar meer wetenschappelijk onderbouwde manieren om anderen te helpen gezonde relaties op te bouwen, dan bevat deze collectie 17 gevalideerde tools voor positieve relaties. Gebruik ze om anderen te helpen gezondere, meer voedende en levensverrijkende relaties op te bouwen.
Boodschap mee naar huis
Keer op keer zien cliënten en behandelaars dat opleiding, vaardigheden, certificeringen, diploma's, technieken en soorten therapeutische benaderingen weinig uitmaken zonder een sterke therapeutische relatie.
Toch is een therapeutische relatie iets dat niet expliciet kan worden aangeleerd.
Door begrip, ervaring, oefening en zelfreflectie kunnen therapeuten werken aan het beheersen van de therapeutische alliantie en de fasen van het therapeutische proces. Het is de moeite waard om tijd en energie te investeren in het ontwikkelen van deze belangrijke relationele vaardigheden om zowel het persoonlijke als professionele leven te verbeteren.
Het opbouwen van een betekenisvolle relatie is mogelijk door middel van goede communicatievaardigheden, empathie, openheid, oprechtheid en het vermogen om samen te werken met de doelen en wensen van een cliënt (Horvath, 2001).
De therapeutische relatie is er een van intimiteit en kracht. Het is voor elke cliënt anders, een balans tussen hard en zacht, geven en nemen. Het is een relatie die ruimte biedt voor reflectie en genezing, en het is het beste hulpmiddel van een therapeut om positieve verandering teweeg te brengen in het leven van anderen.
Een therapeutische relatie in counseling verwijst naar de professionele band tussen de therapeut en de cliënt, gebaseerd op vertrouwen, respect en vertrouwelijkheid. Het creëert een veilige ruimte voor de cliënt om zijn emoties en uitdagingen te verkennen.
Wat zijn de kernprincipes van een therapeutische relatie?
De kernprincipes zijn empathie, onvoorwaardelijke positieve waardering en oprechtheid. Deze principes bevorderen vertrouwen en open communicatie, wat effectief therapeutisch werk mogelijk maakt.
Wat gebeurt er als er geen therapeutische relatie is?
Zonder een sterke therapeutische relatie kan vooruitgang in counseling belemmerd worden. De cliënt kan zich onbegrepen of niet gesteund voelen, waardoor het moeilijk wordt om emotionele groei en genezing te bereiken.
Referenties
Bordin, R. S. (1979). De generaliseerbaarheid van het psychoanalytische concept van de werkende alliantie. Psychotherapie: Theorie, Onderzoek & Praktijk, 16(3), 252-260. https://doi.org/10.1037/h0085885
Duncan, B. L. (2010). Een betere therapeut worden. American Psychological Association.
Freud, S. (1905). Drie verhandelingen over seksualiteit. Hogarth Press.
Freud, S. (1913). Over het begin van de behandeling: Verdere aanbevelingen over de techniek van de psychoanalyse. In J. Strachey (Ed. & Trans.), The standard edition of the complete psychological works of Sigmund Freud (pp. 122-144). Hogarth Press.
Gelso, C. J. (2011). De echte relatie in psychotherapie: De verborgen basis van verandering. American Psychological Association.
Groth-Marnat, G. (2009). Handboek psychologische beoordeling. John Wiley & Sons.
Hubble, M.A., Duncan, B.L., & Miller, S.D. (1999). Het hart en de ziel van verandering: Wat werkt in therapie. American Psychological Association.
Jorgenson, M. L. (1995). Tegenoverdracht en speciale zorgen van volgende behandelende therapeuten van patiënten die seksueel zijn misbruikt door een vorige therapeut. Therapie Exploitatie Link Line. Op 1 maart 2021 ontleend aan http://www.therapyabuse.org/p2-inappropriate-countertransference.htm
Lazarus, A. A., & Zur, O. (2002). Duale relaties en psychotherapie. Springer.
Lingiardi, V., Holmquist, R., & Safran, J. D. (2016). Relational turn en psychotherapie onderzoek. Hedendaagse Psychoanalyse, 52, 1-38. https://doi.org/10.1080/00107530.2015.1137177
Luborsky, L. (1976). Helpende allianties in psychotherapie: De basis voor een studie naar hun relatie tot het resultaat. In J. L. Cleghorn (Ed.) Succesvolle psychotherapie (pp. 92-116). Brunner/Mazel.
Orlinsky, D. E., Ronnestad, M. H., & Willutski, U. (2004). Vijftig jaar psychotherapie proces-resultaten onderzoek: Continuïteit en verandering. In M. J. Lambert (Ed.) Handbook of psychotherapy and behavior change (5e ed.). John Wiley & Sons.
Rivera, J. L. (1992). De fasen van psychotherapie. Europees Tijdschrift voor Psychiatrie, 6(1), 51-58.
Rogers, C. R. (1951). Cliëntgerichte therapie. Houghton Mifflin.
Schore, A. N. (2014). De rechterhersenhelft is dominant in psychotherapie. Psychotherapie, 51(3), 388-397. https://doi.org/10.1037/a0037083
Shimokawa, K., Lambert, M., & Smart, D. (2010). Het verbeteren van het behandelresultaat van patiënten die het risico lopen op een mislukte behandeling: Meta-analytische en mega-analytische evaluatie van een kwaliteitsborgingssysteem voor psychotherapie. Journal of Counseling Psychology, 78(3), 298-311. https://doi.org/10.1037/a0019247
Zetzel, E. R. (1956). Huidige concepten van overdracht. Internationaal Tijdschrift voor Psychoanalyse, 37, 369-375.
Zur, O. (2018). Oversteken of niet oversteken: Beschermen of schaden grenzen in therapie? Psychotherapie Bulletin, 39(3), 27-32.
Psychotherapie is beschreven als een dans, "een synchroniciteit van lichaam en geest tussen therapeut en cliënt" (Schore, 2014, p. 388).
Het is geen geheim dat relaties van invloed zijn op persoonlijke genezing.
Het is belangrijk om specifieke voorbeelden te geven van de onderdelen en fasen van therapie.
Het verschil tussen de therapeutische relatie en een niet-professionele sociale relatie kan worden benadrukt in deze definitie van psychotherapie:
Wat onze lezers vinden
Goed gedaan, ik vond dit artikel echt nuttig en interessant. Bedankt
Goed gedaan. Het belicht echt de relatie tussen de counselor en de cliënt!
Perfect uitgelegd en geïllustreerd!
Zeer goed geschreven, uitstekend artikel.
Waar zijn uw referenties?
Hallo Dr Williams,
Als je helemaal naar het einde van het artikel scrollt, vind je een knop waarop je kunt klikken om de referentielijst te openen.
Hopelijk helpt dit!
- Nicole | Community Manager
Dit is geweldig, ik begrijp!!!! eindelijk
Uitstekend artikel. Dank je wel.