Onvoorwaardelijke positieve waardering houdt in dat je een persoon accepteert en waardeert zonder te oordelen, wat cruciaal is voor het bevorderen van zelfgroei en zelfacceptatie.
Deze benadering is fundamenteel in persoonsgerichte therapie en bevordert een veilige en ondersteunende therapeutische omgeving.
Het beoefenen van onvoorwaardelijk positief respect verbetert relaties door vertrouwen, empathie en begrip op te bouwen.
Hoe kunnen we als therapeuten, counselors, maatschappelijk werkers en andere leden van helpende beroepen onze cliënten het beste helpen zichzelf te helpen?
Hoe kunnen we als ouders, leraren, coaches en mentoren onze kinderen aanmoedigen om op te groeien tot gezonde en gelukkige mensen met een positief gevoel van eigenwaarde?
Dit is een krachtige houding die een enorme invloed kan hebben op hoe onze cliënten en kinderen zich voelen over zichzelf en anderen, en die hen klaarstoomt voor succes. Lees verder om te leren wat onvoorwaardelijke positieve waardering is, hoe het werkt en wat het kan doen voor je cliënten en je kinderen.
Voordat je verder leest, leek het ons leuk om onze vijf tools voor positieve psychologie gratis te downloaden. Deze wetenschappelijk onderbouwde oefeningen verkennen fundamentele aspecten van de positieve psychologie, zoals sterke punten, waarden en zelfcompassie, en geven je de tools om het welzijn van je cliënten, studenten of werknemers te verbeteren.
Wat is onvoorwaardelijke positieve waardering? Een definitie
Dus, wat is onvoorwaardelijke positieve waardering?
Een algemene definitie is de houding van volledige acceptatie en liefde, voor jezelf of voor iemand anders. Wanneer je onvoorwaardelijke positieve waardering voor iemand hebt, kan niets wat die persoon doet je een reden geven om hem niet langer te zien als inherent menselijk en inherent beminnelijk. Het betekent niet dat je elke actie van die persoon accepteert, maar dat je accepteert wie ze zijn op een niveau dat veel dieper gaat dan het oppervlakkige gedrag (Rogers, 1951).
In therapie is het idee ongeveer hetzelfde, maar met een specifieker doel: het opbouwen van een positieve, vertrouwensvolle relatie tussen de therapeut en de cliënt.
Het is een kenmerk van cliëntgerichte therapie (en een belangrijk kenmerk van veel andere therapievormen), waarbij de cliënt wordt geaccepteerd en gesteund door de therapeut, ongeacht wat hij of zij zegt of doet (Rogers, 2001).
Download 5 gratis tools voor positieve psychologie
Begin vandaag nog met bloeien met 5 gratis tools die gebaseerd zijn op de wetenschap van positieve psychologie.
Hulpmiddelen downloaden
De psychologie achter onvoorwaardelijke positieve waardering
"Het soort zorg dat de cliëntgerichte therapeut wil bereiken is een goedgelovige zorg, waarin cliënten worden geaccepteerd zoals ze zeggen dat ze zijn, niet met een sluimerend vermoeden in het hoofd van de therapeut dat ze in feite anders kunnen zijn. Deze houding is geen domheid van de therapeut; het is het soort houding dat het meest waarschijnlijk leidt tot vertrouwen...".
Carl R. Rogers
Onvoorwaardelijke positieve waardering gaat niet over het aardig vinden van een cliënt of het accepteren van alles wat hij of zij heeft gedaan; het gaat over het respecteren van de cliënt als een mens met zijn of haar eigen vrije wil en de aanname dat hij of zij het beste doet wat hij of zij kan.
Deze houding ten opzichte van cliënten kan hen aanmoedigen om hun gedachten, gevoelens en gedragingen openlijker met de therapeut te delen.
Een cliënt die bang is dat de therapeut geschokt, beledigd of veroordelend zal zijn, zal waarschijnlijk niet erg openhartig zijn met informatie die hij of zij als negatief of onacceptabel ervaart.
Natuurlijk kan het achterhouden van belangrijke informatie een zeer negatieve invloed hebben op de therapeutische relatie en daarmee op de genezing of het herstel van de cliënt.
Er is gesuggereerd dat onvoorwaardelijke positieve waardering van de therapeut een substituut kan zijn voor de onvoorwaardelijke positieve waardering die de cliënt niet kreeg van zijn ouders of andere belangrijke volwassenen in zijn kindertijd.
Carl Rogers geloofde dat mensen die op jonge leeftijd geen respect van hun ouders kregen, meer kans hadden op een lage eigenwaarde en minder kans hadden om hun volledige potentieel te bereiken op het gebied van persoonlijke ontwikkeling (Rogers, 1959).
De onvoorwaardelijke positieve waardering van een therapeut kan de cliënt de acceptatie en liefde geven die ze als kind niet kregen, waardoor ze zich veilig voelen, zich kunnen openstellen en hun problemen kunnen oplossen met een soort "proxy" ouder (Wilkins, 2000).
De theorie van Carl Rogers
"Op deze [empathische] manier bij een ander zijn, betekent dat je voorlopig je eigen opvattingen en waarden opzij legt om zonder vooroordelen de wereld van een ander binnen te gaan. In zekere zin betekent het dat je je zelf opzij legt; dit kan alleen gedaan worden door personen die zeker genoeg zijn van zichzelf dat ze weten dat ze niet zullen verdwalen in wat de vreemde of bizarre wereld van de ander kan blijken te zijn, en dat ze comfortabel kunnen terugkeren naar hun eigen wereld wanneer ze dat willen. Misschien maakt deze beschrijving duidelijk dat empathisch zijn een complexe, veeleisende en sterke - maar subtiele en zachte - manier van zijn is."
Carl R. Rogers
Carl Rogers omschreef onvoorwaardelijke positieve waardering als:
"...zorgen voor de cliënt, maar niet op een bezitterige manier of op zo'n manier dat het alleen maar dient om de eigen behoeften van de therapeut te bevredigen... Het betekent zorgen voor de cliënt als een afzonderlijk persoon, met toestemming voor zijn eigen gevoelens, zijn eigen ervaringen".
(Rogers, 1957).
We weten wat onvoorwaardelijke positieve waardering is, maar je vraagt je misschien af hoe dit kan bijdragen aan een effectieve therapeutische ervaring. Carl Rogers heeft een antwoord en het is gebaseerd op wat hij zag als aangeboren menselijke behoeften en instincten.
Rogers geloofde dat we allemaal twee instinctieve driften en verlangens hebben die van onvoorwaardelijke positieve waardering een effectief therapiemiddel maken:
De drang naar sociaal constructief gedrag, of het effectief en positief omgaan met anderen.
De behoefte aan zelfbeschikking, of het recht en de verantwoordelijkheid om je eigen pad te kiezen (Joseph & Murphy, 2013).
Rogers stelde dat wanneer een therapeut de behoefte van de cliënt aan zelfbeschikking respecteert en de houding aanneemt dat de cliënt het beste doet wat hij kan met de middelen en bronnen die hij tot zijn beschikking heeft, de cliënt meer geneigd zal zijn om zijn drang naar sociaal constructief gedrag toe te staan om zijn beslissingen en handelingen te sturen.
Voorbeelden van onvoorwaardelijke positieve waardering in counseling
Een van de beste voorstellingen van onvoorwaardelijke positieve waardering in therapiesessies is een scenario waarin de cliënt gedachten, gevoelens of gedragingen met de therapeut deelt die als moreel verkeerd of gewoonweg onaanvaardbaar worden beschouwd.
In dit geval kan de therapeut onvoorwaardelijke acceptatie tonen door de cliënt te vragen naar zijn gevoelens en wat hij gelooft dat de gedachte of het gedrag dreef, in plaats van zich te richten op hoe de acties van de cliënt iemand anders zouden kwetsen of op de illegaliteit of immoraliteit van de actie.
Therapeuten hebben bijvoorbeeld de mogelijkheid om onvoorwaardelijke positieve waardering te tonen als een cliënt een gewoonte of gedrag met de therapeut deelt dat schadelijk is voor zichzelf of zichzelf beschadigt, zoals drugs- of alcoholmisbruik, snijden of eetbuien.
In plaats van de cliënt te berispen voor dit gedrag of het potentieel om schade aan te richten te negeren, zou de therapeut de cliënt kunnen helpen inzien dat het gedrag schadelijk is, terwijl hij de cliënt tegelijkertijd verzekert dat ze liefde en zelfzorg waard is en dat ze het verdient om een gezond en gelukkig leven te leiden.
Tot slot kan onvoorwaardelijke positieve waardering worden gezien in het modelleren van de therapeut van acceptatie aan de cliënt. De onvoorwaardelijk accepterende therapeut zal de cliënt laten zien dat hij nog steeds geaccepteerd en gewaardeerd wordt, zelfs als hij fouten maakt.
De positieve waardering van de therapeut werkt als een model voor de acceptatie van de cliënt van zichzelf, waardoor hij de boodschap krijgt dat als de therapeut hem kan accepteren ongeacht wat hij doet, hij zichzelf ook kan accepteren precies zoals hij is.
Onvoorwaardelijke positieve waardering - de kracht van zelfacceptatie
Onvoorwaardelijke positieve waardering gebruiken in sociaal werk
Het zal geen verrassing zijn dat dit concept kan worden toegepast op veel gebieden buiten de therapie. Het kan bijvoorbeeld een positieve invloed hebben op de inspanningen van een maatschappelijk werker.
Het werkt op ongeveer dezelfde manier als in therapie, omdat sociaal werk veel kenmerken gemeen heeft met therapie en counseling. Maatschappelijk werkers werken echter vaak met meer mensen en in contexten met bredere, meer op relaties gebaseerde problemen, zoals gezinnen, stellen die het moeilijk hebben en andere relatieproblemen.
Maatschappelijk werkers werken vaak met cliënten die zich op een dieptepunt in hun leven bevinden. Vaak hebben cliënten een opvallend negatief beeld van zichzelf (en/of anderen). Nog vaker komen cliënten uit opmerkelijk andere culturen, kinderjaren en ervaringen dan de maatschappelijk werker.
Deze diverse mix van cliënten maakt onvoorwaardelijke positieve waardering een essentieel kenmerk van sociaal werk.
Maatschappelijk werkers zullen hun vermogen om met hun cliënten om te gaan verbeteren en hun vermogen om hen te helpen vergroten als ze onvoorwaardelijke positieve waardering en acceptatie omarmen. In plaats van hun eigen opvattingen, waarden en overtuigingen op te leggen aan hun cliënten, zal het gebruik van onvoorwaardelijke positieve waardering hen leiden naar "de cliënt ontmoeten waar hij is" en hem aanmoedigen om een pad te volgen dat overeenkomt met zijn eigen opvattingen, waarden en overtuigingen.
Net als de therapeut hoeft de maatschappelijk werker niet elk gedrag van de cliënt te accepteren en goed te keuren; in plaats daarvan moet hij of zij zich richten op het accepteren dat de cliënt een zelfsturend individu is met een vrije wil en eigen unieke wensen en behoeften.
Een maatschappelijk werker die dit over zijn cliënten accepteert, zal merken dat zijn cliënten meer openstaan voor discussie en meer geneigd zijn zichzelf te accepteren zoals ze zijn, te geloven dat positieve verandering mogelijk is en zich in te zetten om zulke veranderingen door te voeren.
Ouderschap met onvoorwaardelijke positieve waardering (+ Technieken)
"Wat we altijd hebben gezegd is dat elk kind hier onvoorwaardelijk positief zal worden behandeld, omdat ze dat net als elk kind verdienen. Het draait allemaal om het maken van gezonde, zorgzame hechtingen voor deze jongens... Het gaat om het leren ontwikkelen van een relatie, iets wat velen van hen nog nooit eerder hebben gedaan."
Dan Gallagher
"De beste manier om positieve kinderen op te voeden in een negatieve wereld is om positieve ouders te hebben die onvoorwaardelijk van hen houden en als uitstekende rolmodellen dienen."
Zig Ziglar
Net als het onvoorwaardelijk positief aanzien dat gebruikt wordt in therapie en sociaal werk, betekent opvoeden met onvoorwaardelijk positief aanzien niet dat je alles wat je kind doet accepteert en goedkeurt (Rogers, 1946).
Het is geen houding die bedoeld is om het kind vrij spel te geven om zich te gedragen op welke gevaarlijke of ongezonde manier dan ook; het is eerder een houding die het kind in staat stelt zich geliefd en geaccepteerd te voelen en die de ontwikkeling van eigenwaarde en zelfvertrouwen bevordert (Rogers, 1946).
Volgens Carl Rogers (1951) helpt het tonen van onvoorwaardelijke positieve waardering voor je kinderen hen te voldoen aan twee essentiële behoeften: het ervaren van positieve waardering van anderen en een positief gevoel van eigenwaarde.
Je kinderen accepteren en liefhebben zoals ze zijn, betekent dat je je liefde en acceptatie niet terugtrekt of beperkt als ze iets doen wat je niet goedkeurt; dit is voorwaardelijke positieve waardering, waarbij je je kinderen de boodschap geeft dat ze alleen geliefd en geaccepteerd worden als ze de "juiste" dingen doen.
Door deze voorwaardelijke acceptatie kunnen ze opgroeien en alle "juiste" keuzes maken, maar hun eigenwaarde en gevoel van eigenwaarde kunnen zich nooit volledig ontwikkelen.
Als je een onvoorwaardelijke positieve houding aanneemt ten opzichte van je kinderen, laat je hen vrij om nieuwe dingen te proberen, fouten te maken en spontaan te zijn.
Ze zullen ongetwijfeld een aantal beslissingen nemen die leiden tot negatieve gevolgen, maar alleen degenen die vrij zijn om hun eigen pad uit te stippelen en te leren van eerlijk gemaakte fouten zullen waarschijnlijk een gezond gevoel van eigenwaarde ontwikkelen en zelfactualisatie bereiken (het hoogste niveau van ontwikkeling volgens humanistische psychologen zoals Rogers; Maslow, 1943).
Nu je weet waarom je zou moeten overwegen om onvoorwaardelijke positieve waardering toe te passen op de opvoeding van je kinderen, wil je misschien weten hoe je het kunt toepassen. De vier technieken hieronder kunnen je op weg helpen.
Je woorden aanpassen
Een van de beste manieren om je kind onvoorwaardelijke positieve waardering te laten zien, zijn natuurlijk je woorden. Het kan moeilijk zijn om onvoorwaardelijk positief en accepterend te zijn als je kind je ontstemd of teleurgesteld heeft, maar juist dan is het heel belangrijk!
Je zou in de verleiding kunnen komen om je kind uit te schelden voor het gedrag. Hoewel dit niet per se schadelijk is, moet je ervoor zorgen dat je eventuele kritiek tempert met de verzekering dat hun gedrag je gevoelens over hen niet heeft veranderd.
Bijvoorbeeld, in plaats van te zeggen: "Je gedrag was gênant en onaanvaardbaar", zou je kunnen zeggen: "Ik hou van je en zal dat altijd blijven doen, maar ik ben teleurgesteld door je acties".
Het is een eenvoudige verandering in theorie - hoewel het moeilijker kan zijn om daadwerkelijk te implementeren - maar het kan een enorme impact hebben op hoe je kind zichzelf ziet en op de ontwikkeling van haar eigenwaarde.
Wanneer je kind naar je toekomt met een bekentenis (of betrapt wordt op slecht gedrag), is dit een uitstekende gelegenheid om onvoorwaardelijke positieve waardering te oefenen.
De standaardreactie kan zijn om boos te worden, hem te straffen voor wat hij verkeerd heeft gedaan en hem te straffen of te corrigeren.
Hoewel discipline en correctie niet noodzakelijk schadelijk zijn, zal boos worden en hem kastijden waarschijnlijk niet het gewenste resultaat opleveren: een kind dat zijn opties afweegt, weloverwogen beslissingen neemt en een positief gevoel van eigenwaarde behoudt.
In plaats van toe te geven aan de drang om te schelden of te focussen op wat ze verkeerd hebben gedaan, kun je je beter richten op hun gevoelens. Dit is vooral nuttig als je kind naar je toekwam met een schuldbekentenis of een verzoek om advies. Vraag hem hoe hij zich voelt over zijn daden en probeer hem te begeleiden in het nemen van betere beslissingen om zijn eigen redenen in plaats van om jouw redenen.
Cultiveer je eigen houding van onvoorwaardelijke positieve waardering
Om een houding van onvoorwaardelijke positieve waardering voor je kind te cultiveren, kun je proberen jezelf te herinneren aan een aantal eenvoudige waarheden. Je kunt deze uitspraken herhalen als een draai aan de gebruikelijke zelf-focus van mantra's of affirmaties:
"Over de waarde van mijn kind valt niet te onderhandelen en het hoeft niet verdiend te worden."
"Ik keur mijn kind zonder voorwaarden goed, hoewel ik misschien niet alle keuzes van mijn kind goedkeur."
"Ik geef mijn kind toestemming om fouten te maken en ik geloof in zijn/haar vermogen om ervan te leren."
"Ik geloof in het vermogen van mijn kind om te worden wie het bedoeld is te zijn."
"Ik ben hier om te helpen, te begrijpen en richtlijnen te geven - niet om te bekritiseren." (McMahon, 2013)
Onvoorwaardelijke positieve waardering voor leraren
Het Public Broadcast System biedt een leidraad voor leerkrachten (hoewel het ook van toepassing is op ouders) over hoe je onvoorwaardelijke positieve waardering kunt implementeren en de ontwikkeling van de eigenwaarde en het gevoel van eigenwaarde van een kind kunt aanmoedigen.
Volgens PBS zijn de belangrijkste factoren:
Het kind eerlijke erkenning geven voor zijn succes en prestaties.
Het aanbieden van specifieke (in tegenstelling tot overdreven algemene) lof voor hun goede beslissingen en acties.
Het kind respecteren door het keuzes te bieden, zich aan hun beslissingen te houden en de redenering achter onze eigen beslissingen uit te leggen.
Help ze competentie te bereiken door ze aan te moedigen onafhankelijk te zijn en diverse mogelijkheden te bieden om uitgedaagd en succesvol te zijn.
Boeken van Carl Rogers over het gebruik van onvoorwaardelijke positieve waardering
Gelukkig was Carl Rogers niet alleen een baanbrekend denker en psycholoog, maar ook een productief auteur! Als je meer wilt weten over onvoorwaardelijke positieve waardering direct van de bron, hoef je niet te diep in academische tijdschriften te duiken.
De boeken hieronder zijn geschreven door Rogers en beschrijven zijn visie op therapie, persoonlijke ontwikkeling en het krachtige gebruik van onvoorwaardelijke positieve waardering.
Deze boeken omvatten:
Cliëntgerichte therapie: De huidige praktijk, implicaties en theorie door Carl R. Rogers(Amazon)
Belangrijke aspecten van cliëntgerichte therapie (Psychology Classics Book 2) door Carl R. Rogers en David Webb(Amazon)
Counseling en psychotherapie door Carl R. Rogers(Amazon)
Een persoon worden: De visie van een therapeut op psychotherapie door Carl R. Rogers en Peter D. Kramer(Amazon)
Carl Rogers over persoonlijke kracht: innerlijke kracht en de revolutionaire impact door Carl R. Rogers(Amazon)
Actief luisteren door Carl R. Rogers en Richard Evans Farson(Amazon)
Als je zo'n gulzige lezer bent dat deze boeken niet volstaan in je zoektocht om meer te leren over onvoorwaardelijk positief respect, dan zijn hier een paar bonusboeken van andere auteurs over dit onderwerp:
Interdisciplinaire toepassingen van de persoonsgerichte benadering door Jeffrey H. D. Cornelius-White, Renate Motschnig-Pitrik en Michael Lux(Amazon)
Onvoorwaardelijke positieve waardering (Rogers Therapeutic Conditions Evolution Theory & Practice) door Jerold Bozarth en Paul Wilkins(Amazon)
De Carl Rogers Reader door Carl R. Rogers, bewerkt door Howard Kirschenbaum en Valerie Land Henderson(Amazon)
17 Positieve psychologie oefeningen voor beoefenaars met de hoogste waardering
Breid je arsenaal en impact uit met deze 17 Positieve Psychologie Oefeningen [PDF], wetenschappelijk ontworpen om menselijke bloei, betekenis en welzijn te bevorderen.
Gemaakt door experts. 100% wetenschappelijk onderbouwd.
9 Citaten over onvoorwaardelijke positieve waardering
Het is duidelijk dat onvoorwaardelijke positieve waardering een essentieel concept is, niet alleen in therapie maar ook in andere helpende beroepen en in het ouderschap.
Als je een geheugensteuntje nodig hebt om een houding van onvoorwaardelijke positieve waardering te cultiveren of als je motivatie en inspiratie nodig hebt om zo'n houding aan te nemen, raadpleeg dan deze citaten:
"Ik ben niet perfect... maar ik ben genoeg."
Carl R. Rogers
"Het grootste geschenk dat je aan anderen kunt geven is het geschenk van onvoorwaardelijke liefde en acceptatie."
Brian Tracy
"In mijn eerste professionele jaren stelde ik de vraag: Hoe kan ik deze persoon behandelen, genezen of veranderen? Nu zou ik de vraag anders formuleren: Hoe kan ik een relatie bieden die deze persoon kan gebruiken voor zijn eigen persoonlijke groei?"
Carl R. Rogers
"Men is geliefd omdat men geliefd is. Er is geen reden nodig om lief te hebben."
Paulo Coelho
"Als iemand zich realiseert dat hij diep is gehoord, worden zijn ogen vochtig. Ik denk dat hij in zekere zin huilt van vreugde. Het is alsof hij zegt: 'Godzijdank, iemand heeft me gehoord. Iemand weet hoe het is om mij te zijn'."
Carl R. Rogers
"Als de ander pijn heeft, verward is, in de problemen zit, angstig is, vervreemd is, doodsbang is; of als hij of zij twijfelt aan eigenwaarde, onzeker is over de identiteit, dan is er begrip nodig. Het zachte en gevoelige gezelschap van een empathische houding... verschaft verlichting en genezing. In zulke situaties is diep begrip, geloof ik, het kostbaarste geschenk dat iemand aan een ander kan geven."
Carl R. Rogers
"Ik wil niet dat je me redt. Ik wil dat je naast me staat terwijl ik mezelf red."
Sushil Singh
"Mensen zijn net zo mooi als zonsondergangen als je ze dat laat zijn. Als ik naar een zonsondergang kijk, merk ik niet dat ik zeg: 'Maak het oranje in de rechterhoek wat zachter'. Ik probeer geen controle te krijgen over een zonsondergang. Ik kijk met ontzag hoe hij zich ontvouwt."
Carl R. Rogers
"Je hebt niemand nodig die je compleet maakt. Je hebt alleen iemand nodig die je volledig accepteert."
Rapunzel uit de film Tangled
Boodschap mee naar huis
Dit artikel geeft een definitie van onvoorwaardelijke positieve waardering, onderscheidt het van volledige acceptatie van elk gedrag (een belangrijke waarheid voor elke therapeut of ouder!) en beschrijft hoe het kan worden geïmplementeerd.
Zoals altijd hoop ik dat je iets nieuws hebt geleerd van dit stuk, en ik hoop dat je wegloopt met een waardevol nieuw inzicht: dat jezelf en anderen accepteren niet betekent dat je afstand doet van het recht om bezorgd te zijn, het verlangen om te verbeteren, of de motivatie om positieve verandering na te streven, maar dat het juist een vitale factor is in deze processen.
Zoals Carl Rogers zei: "De merkwaardige paradox is dat wanneer ik mezelf accepteer zoals ik ben, ik kan veranderen." Na het leren over onvoorwaardelijke positieve waardering, kunnen we nu zien dat dit citaat niet alleen voor onszelf geldt, maar ook voor anderen. Wanneer we onszelf accepteren, geven we onszelf toestemming om te veranderen. Wanneer we anderen accepteren zoals ze zijn, geven we hen toestemming om zichzelf te accepteren.
Persoonlijk vind ik dit een krachtig idee. Het heeft me hernieuwde motivatie gegeven om anderen te accepteren, vriendelijk en medelevend te zijn. Als we anderen zien en accepteren zoals ze zijn, kunnen we niet anders dan het begrip en de warmte in de wereld vergroten. Ik zou vereerd zijn als je je bij mij zou willen aansluiten in mijn streven om onvoorwaardelijke positieve waardering te tonen voor iedereen die ik ontmoet.
Wat vind jij van deze techniek? Denk je dat het essentieel is voor succesvolle relaties? Zo ja, is het van vitaal belang voor alle relaties of alleen voor ouder/kind en helpende professional/cliënt relaties? Laat het ons weten in het commentaargedeelte!
Wat wordt bedoeld met onvoorwaardelijke positieve waardering?
Onvoorwaardelijke positieve waardering is een concept ontwikkeld door psycholoog Carl Rogers, dat verwijst naar het accepteren en waarderen van iemand zonder oordeel of voorwaarden. In therapeutische omgevingen betekent het dat je cliënten acceptatie en empathie biedt en hen aanmoedigt om te onderzoeken en te groeien zonder angst voor afwijzing of afkeuring.
Wat is onvoorwaardelijke positieve waardering?
De grootste uitdaging bij onvoorwaardelijke positieve waardering ontstaat wanneer mensen moeite hebben om anderen zonder oordeel te accepteren, vaak als gevolg van persoonlijke vooroordelen of onopgeloste emotionele reacties. In therapie kan dit een vertrouwensrelatie in de weg staan, waardoor het voor cliënten moeilijk wordt om zich veilig te voelen en zich open te stellen over hun ervaringen.
Wat is het beste voorbeeld van onvoorwaardelijke positieve waardering?
Wanneer een therapeut naar een cliënt luistert met volledige acceptatie en empathie, zonder zijn of haar keuzes of gevoelens te beoordelen. Deze benadering helpt cliënten zich gewaardeerd en begrepen te voelen, waardoor een positieve omgeving ontstaat voor persoonlijke groei en zelfacceptatie.
Referenties
Joseph, S., & Murphy, D. (2013). Persoonsgerichte theorie in confrontatie met mainstream psychologie: Bruggen bouwen en naar de toekomst kijken. In J. H. D. Cornelius-White, R. Motschnig-Pitrik, & M. Lux (Eds.), Interdisciplinair handboek van de persoonsgerichte benadering: Onderzoek en theorie (pp. 213-226). New York, NY: Springer. https://doi.org/10.1007/978-1-4614-7141-7_15
Maslow, A. H. (1943). Een theorie van menselijke motivatie. Psychological Review, 50(1), 370-396.
Rogers, C. R. (1946). Belangrijke aspecten van cliëntgerichte therapie. American Psychologist, 1(10), 415-422. https://doi.org/10.1037/h0060866
Rogers, C. (1951). Cliëntgerichte therapie: De huidige praktijk, implicaties en theorie. Londen, Verenigd Koninkrijk: Constable.
Rogers, C. R. (1957). De noodzakelijke en voldoende voorwaarden voor therapeutische persoonlijkheidsverandering. Tijdschrift voor Consulting Psychology, 21, 95-103. https://doi.org/10.1037/h0045357
Rogers, C. R. (1959). Therapie, persoonlijkheid en interpersoonlijke relaties. In S. Koch (Ed.), Psychologie: Een studie van een wetenschap, formuleringen van de Persoon en de sociale context (Vol. 3, pp. 373-375). New York, NY: McGraw-Hill.
Rogers, C. R. (2001). Cliëntgerichte/persoongerichte benadering van therapie. Voprosy Psikhologii, 2, 48-58.
Wilkins, P. (2000). Onvoorwaardelijke positieve waardering heroverwogen. British Journal of Guidance & Counselling, 28(1), 23-36. https://doi.org/10.1080/030698800109592
Over de auteur
Courtney E. Ackerman werkt als beleidsonderzoeker geestelijke gezondheid voor de staat Californië en richt zich op geestelijke gezondheid en welzijn van de bevolking, peer support en preventie van geweld. Ze is gepassioneerd over het bevorderen van transformationele veranderingen in de geestelijke gezondheidszorg van Californië. Ze werkt ook op freelance basis als onderzoeksconsultant voor individuen en organisaties, waarbij ze inzichten genereert en bruikbare oplossingen identificeert. Courtney laat zich leiden door haar nieuwsgierigheid en toewijding aan authentieke verbindingen.
Het hebben van een goed gefundeerde eigenwaarde is wat een persoon in staat stelt om meer voorvallen en een grotere consistentie te hebben in het ervaren van deze wenselijke staten van zijn zoals flow en piekervaringen in termen van zelfactualisatie, om zichzelf onvoorwaardelijk uit te drukken voor zinvolle interacties met het zelf en de wereld om hen heen, ongeacht omstandigheden die veranderen en vele vormen aannemen, en om een veel stabieler gevoel van eigenwaarde te hebben voor ons welzijn in elk moment; het hebben van een veilig hoog gevoel van eigenwaarde. Dit beïnvloedt en is van toepassing op alle verbindingen/relaties in het leven, omdat het zelf de gemene deler is in al deze ervaringen. Wanneer iemand deze deugden beoefent en verder belichaamt en steeds dichter bij deze idealen komt, wordt hij een virtuoos.
Hallo - Hartelijk dank voor uw goede artikel.
Ik ben een Iraanse student die onderzoek doet naar "onvoorwaardelijke positieve waardering" in de Islam - maar helaas heb ik geen toegang tot goede bronnen. Als het mogelijk is voor u, stuur mij dan de artikelen of PDF's van het boek over "onvoorwaardelijke positieve waardering".
Vooral als je een PDF van dit boek hebt
(Unconditional Positive Regard (Rogers Therapeutic Conditions Evolution Theory & Practice) door Jerold Bozarth en Paul Wilkins).
Courtney, Een geweldig artikel. Ik heb het concept van onvoorwaardelijke positieve waardering gebruikt in een mindfulnesstraining die erg goed werd ontvangen.
Dit concept van UPR is een geweldig motiverend proces en uitdaging om het beste uit onszelf te halen, zowel professioneel als in ons dagelijks leven met mensen!!! Ik hield van het artikel en de opties die het bood. Er moeten cursussen worden ontwikkeld rond dit concept, dat volgens mij een veel betere wereld zou creëren voor iedereen die openstaat voor groei in zijn leven!!! Judy Z
Ik denk dat onvoorwaardelijke positieve waardering ook van toepassing is op de relatie tussen ouder en kind en tussen professional en patiënt.
Het is belangrijk omdat we menselijkheid tonen aan de ander.
Briljant artikel. De vereenvoudigde uitleg van Unconditional positive regard heeft me een hele nieuwe kijk gegeven op het gebruik van deze therapie. Ik ben niet zeker over het ouderschap ermee, maar therapie en sociaal werk begrijp ik waarom het zou werken. Ik voel me erg sterk voor deze methode en zal er zeker meer onderzoek naar doen en het in de toekomst in de praktijk brengen.
Hartelijk dank
Bedankt voor je artikel, ik was in de war met onvoorwaardelijke positieve groeten. "warme acceptatie" en "liefde" waren voor mij 2 simpele begrippen. Maar nu begrijp ik het beter en richt ik me in plaats daarvan op houding. 🙂
Geweldig artikel. Carl Rogers was een van de reuzen van de humanistische psychologie. Het is geweldig om te zien dat je over zijn buitengewone bijdragen schrijft.
Hoe kunnen we als therapeuten, counselors, maatschappelijk werkers en andere leden van helpende beroepen onze cliënten het beste helpen zichzelf te helpen?
Een van de beste voorstellingen van onvoorwaardelijke positieve waardering in therapiesessies is een scenario waarin de cliënt gedachten, gevoelens of gedragingen met de therapeut deelt die als moreel verkeerd of gewoonweg onaanvaardbaar worden beschouwd.
Wat onze lezers vinden
Deze techniek is volgens mij ook een voorbeeld van een individu dat verder is in het zelfrealisatieproces. Voor een individu om echt en duurzaam te interageren en het individu in anderen te zien, vertegenwoordigt dit vaak wat iemand privé met zichzelf heeft geoefend en dit vermogen met meer vertrouwen en flexibiliteit naar buiten heeft gebracht om het met anderen te doen.
Het hebben van een goed gefundeerde eigenwaarde is wat een persoon in staat stelt om meer voorvallen en een grotere consistentie te hebben in het ervaren van deze wenselijke staten van zijn zoals flow en piekervaringen in termen van zelfactualisatie, om zichzelf onvoorwaardelijk uit te drukken voor zinvolle interacties met het zelf en de wereld om hen heen, ongeacht omstandigheden die veranderen en vele vormen aannemen, en om een veel stabieler gevoel van eigenwaarde te hebben voor ons welzijn in elk moment; het hebben van een veilig hoog gevoel van eigenwaarde. Dit beïnvloedt en is van toepassing op alle verbindingen/relaties in het leven, omdat het zelf de gemene deler is in al deze ervaringen. Wanneer iemand deze deugden beoefent en verder belichaamt en steeds dichter bij deze idealen komt, wordt hij een virtuoos.
Hallo - Hartelijk dank voor uw goede artikel.
Ik ben een Iraanse student die onderzoek doet naar "onvoorwaardelijke positieve waardering" in de Islam - maar helaas heb ik geen toegang tot goede bronnen. Als het mogelijk is voor u, stuur mij dan de artikelen of PDF's van het boek over "onvoorwaardelijke positieve waardering".
Vooral als je een PDF van dit boek hebt
(Unconditional Positive Regard (Rogers Therapeutic Conditions Evolution Theory & Practice) door Jerold Bozarth en Paul Wilkins).
Courtney, Een geweldig artikel. Ik heb het concept van onvoorwaardelijke positieve waardering gebruikt in een mindfulnesstraining die erg goed werd ontvangen.
prachtig uitgelegd en uitgedrukt
Geweldige bijdrage. Eén heel belangrijke correctie. De meeste van de 400 scholen van de Psy geven toe aan het verlangen van het ego om Vrije Wil te propaganderen of maken er regelrecht misbruik van. Als je kijkt naar de geschiedenis van de term, dan zie je dat Augustinus deze populair maakte en dat het de basis werd om kinderen te leren dat ze het verdienen om voor eeuwig levend verbrand te worden in echt vuur. Je kunt googelen op "het kwaad van eigenwaarde" & "eigenliefde" en zien hoe overweldigend populair in de westerse religie deze dingen, die erg lijken op Onvoorwaardelijke Positieve Waardering, in hun geheel worden gedemoniseerd. Dit is waarschijnlijk de belangrijkste reden waarom we de grootste psychologische vereniging ter wereld hebben & toch is mentale ziekte op een all time high. gewoon mijn 2 centen.
Dit concept van UPR is een geweldig motiverend proces en uitdaging om het beste uit onszelf te halen, zowel professioneel als in ons dagelijks leven met mensen!!! Ik hield van het artikel en de opties die het bood. Er moeten cursussen worden ontwikkeld rond dit concept, dat volgens mij een veel betere wereld zou creëren voor iedereen die openstaat voor groei in zijn leven!!! Judy Z
Ik denk dat onvoorwaardelijke positieve waardering ook van toepassing is op de relatie tussen ouder en kind en tussen professional en patiënt.
Het is belangrijk omdat we menselijkheid tonen aan de ander.
Briljant artikel. De vereenvoudigde uitleg van Unconditional positive regard heeft me een hele nieuwe kijk gegeven op het gebruik van deze therapie. Ik ben niet zeker over het ouderschap ermee, maar therapie en sociaal werk begrijp ik waarom het zou werken. Ik voel me erg sterk voor deze methode en zal er zeker meer onderzoek naar doen en het in de toekomst in de praktijk brengen.
Hartelijk dank
Bedankt voor je artikel, ik was in de war met onvoorwaardelijke positieve groeten. "warme acceptatie" en "liefde" waren voor mij 2 simpele begrippen. Maar nu begrijp ik het beter en richt ik me in plaats daarvan op houding. 🙂
Geweldig artikel. Carl Rogers was een van de reuzen van de humanistische psychologie. Het is geweldig om te zien dat je over zijn buitengewone bijdragen schrijft.