Vaardigheden in non-verbale communicatie: 19 theorieën en bevindingen

In 1956 schreef de socioloog Erving Goffman The Presentation of Self in Everyday Life.

Daarin introduceert hij het concept van dramaturgie, dat alledaagse sociale interacties vergelijkt met de uitbeelding van personages door acteurs, waarbij hij suggereert dat iemands sociale interacties analoog zijn aan een aaneenschakeling van verschillende voorstellingen (Ritzer, 2021).

Het werk van Goffman omvatte ook het concept van impressiemanagement. De sleutel tot impressiemanagement omvat het uiterlijk, de manier waarop je met elkaar omgaat en de houding die je overbrengt door middel van gebaren, gezichtsuitdrukkingen en non-verbale vaardigheden (Ritzer, 2021).

William Shakespeare zei: "De hele wereld is een podium.

Ik ben geen getrainde acteur, maar het lesgeven in spreken in het openbaar heeft me bewust gemaakt van het feit dat het publiek de voorkeur lijkt te geven aan sprekers die een verscheidenheid aan handgebaren gebruiken. Deze gebaren geven aan dat de spreker "warm, aangenaam en energiek" is (Goman, 2021).

Alleen al dat kleine beetje informatie heeft me geleerd om handgebaren te gebruiken om mijn spreekvaardigheid in het openbaar te ontwikkelen.

Welke andere non-verbale communicatievaardigheden verbeteren dagelijkse interacties?

Voordat je verder gaat, willen we onze vijf tools voor positieve psychologie gratis downloaden. Deze wetenschappelijk onderbouwde hulpmiddelen helpen jou en degenen met wie je werkt om betere sociale vaardigheden op te bouwen en beter contact te maken met anderen.

Wat is non-verbale communicatie?

Non-verbale communicatie is een manier om informatie over te brengen "via gezichtsuitdrukkingen, gebaren, aanrakingen (haptics), fysieke bewegingen (kinesics), lichaamshouding, lichaamsversiering (kleding, sieraden, haarstijl, tatoeages, etc.) en zelfs de toon, het timbre en het volume van iemands stem (in plaats van gesproken inhoud)" (Navarro & Karlins, 2008, p. 2-4).

In deze YouTube-video legt Joe Navarro verschillende non-verbale communicatie-uitingen uit, ontmaskert hij enkele mythes en bespreekt hij zijn werk met non-verbale communicatie bij wetshandhaving.

Marco Iacoboni (2008, p. 81), auteur van Mirroring People, gaat nog een stap verder en stelt dat "gebaren bij spraak een dubbele rol hebben: ze helpen de sprekers hun gedachten uit te drukken en ze helpen de luisteraars/kijkers te begrijpen wat er gezegd wordt".

Om competent lichaamstaal te kunnen lezen, geven Navarro en Karlins (2008) suggesties zoals nauwgezette observatie en vertrouwdheid met het basisgedrag van de persoon. Ze raden ook aan om te letten op veranderingen, of 'tells'.

Navarro en Karlins (2008) adviseren om vertrouwd te raken met universeel gedrag en het contextualiseren van non-verbale signalen. Culturele normen kunnen rigoureuze observatie echter in de weg staan.

Kenmerken van non-verbale communicatie

De Verenigde Staten worden beschouwd als een communicatiecultuur met een lage context (MacLachlan, 2010). Dit betekent dat veel van de informatie in een boodschap direct uit woorden komt in plaats van uit implicaties of lichaamstaal.

Deze stijl van communiceren omvat veel verbale details om de luisteraars niet in verwarring te brengen. Culturen met een lage context vertrouwen minder op non-verbale communicatie, die delen van de boodschap kan verdoezelen of censureren.

Non-verbale communicatie is cultureel bepaald en grotendeels onbewust. Het geeft de emotionele toestand van de spreker aan. Wanneer non-verbale signalen in strijd zijn met de verbale boodschap, kan dit verwarring of misleiding overbrengen (Navarro & Karlins, 2008).

Tot slot varieert non-verbale communicatie per geslacht en geeft het machtsverschillen weer, informatie die effectieve leiders kunnen gebruiken om anderen te beïnvloeden (Hybels & Weaver, 2015; Henley, 1977).

Non-verbale communicatie van succesvolle leiders

Het is essentieel voor leiders om lichaamstaal te lezen, ook wel decoderen genoemd. Het verschil tussen betrokkenheid (bijvoorbeeld knikken, het hoofd kantelen, open lichaamshoudingen) en afhaken (bijvoorbeeld het lichaam wegkantelen, gekruiste armen en benen) kan het verschil zijn tussen succes en mislukking (Goman, 2021).

Succesvolle acteurs kunnen worden beschouwd als professionele artiesten die de eerste indruk maken. Net als acteurs staan leiders vaak in het middelpunt van de belangstelling; ze moeten de kunst van het creëren van de eerste indruk leren.

Subjectief bewustzijn en het vermogen om jezelf non-verbaal uit te drukken staan bekend als coderen - cruciaal voor een positieve eerste indruk. Advies van professionele acteurs is om een aangename gezichtsuitdrukking te behouden, een goede houding aan te nemen, te pauzeren, te ademen, te ontspannen en je handen niet te verbergen (Shellenbarger, 2018).

Deze video, 8 dingen die succesvolle mensen doen om er zelfverzekerd uit te zien, geeft snelle tips voor zelfverzekerde lichaamstaal, zelfs als je je niet zelfverzekerd voelt.

Er wordt gezegd dat de eerste indruk in minder dan zeven seconden wordt gevormd (Goman, 2021). In deze korte tijd formuleren anderen labels als "krachtig", "onderdanig" of "betrouwbaar". Geëvolueerde leiders gebruiken mindfulness om te helpen.

Naz Beheshti (2018) stelt: "Geëvolueerde leiders... gebruiken non-verbale hulpmiddelen bedachtzaam en weloverwogen om hun boodschap kracht bij te zetten." Ze zegt verder: "dit verhoogt de waarde van je communicatie en je waarde als leider" (Beheshti, 2018).

Door ons bewust te zijn van onszelf, anderen en de situatie (mindfulness) kunnen we ervoor zorgen dat onze gebaren en lichaamstaal overeenkomen met onze gesproken woorden. Dit creëert congruentie en wekt vertrouwen (Beheshti, 2018; Newberg & Waldman, 2013).

9 Soorten non-verbale communicatievaardigheden

Weten hoe je non-verbale clusters kunt decoderen helpt ook om boodschappen te onderscheiden.

Dit betekent dat we verschillende, gelijktijdige non-verbale signalen analyseren. Een gefrustreerd persoon kan met zijn voet tikken, zijn armen over elkaar slaan en strak in zijn biceps knijpen (Jones, 2013). Deze clusters kunnen elkaar kruisen en een verscheidenheid aan non-verbale categorieën omvatten, hieronder samengevat.

1. Kinesics

Kinesica is de studie van hoe we ons lichaam bewegen, met name het hoofd, de handen, het lichaam en de armen (Jones, 2013). Dit omvat het verzenden van boodschappen door middel van gezichtsuitdrukkingen, gebaren, oogcontact en lichaamshouding.

2. Haptiek

Haptiek is de studie van aanraking of fysiek contact met een andere persoon (Hybels & Weaver, 2015). Door de geschiedenis heen is aanraking omgeven geweest door mysterie en taboe. We staan versteld van helende aanrakingen en zijn gefascineerd door verhalen over baby's die stierven door gebrek aan aanraking. Aanraking kan duiden op relatie, status, macht en persoonlijkheid (Henley, 1977).

Culturele normen dicteren richtlijnen met betrekking tot aanraking. Mindfulness met betrekking tot sociale omgevingen en de omgeving is verstandig. We begroeten een vriend op een informeel feestje anders dan we een baas of collega in een professionele omgeving zouden begroeten.

3. Proxemics

De studie van ruimte en afstand wordt proxemiek genoemd en analyseert hoe mensen de ruimte om hen heen gebruiken (Hybels & Weaver, 2015).

Deze YouTube-video is een leuke demonstratie van leerlingen die een schoolproject voltooien over persoonlijke ruimte en het ongemak dat zowel mensen als dieren voelen wanneer sociale normen worden geschonden.

4. Gebied

Territorium wordt vaak gebruikt om macht te tonen of een gebrek eraan te onthullen.

"P'[osture expansiveness,] zichzelf positioneren op een manier die het lichaam opent en ruimte inneemt, activeerde een gevoel van macht dat gedragsveranderingen teweegbracht in een subject, onafhankelijk van hun feitelijke rang of rol in een organisatie" (Goman, 2021).

Expansiviteit geeft kracht.

5. Omgeving

De omgeving omvat objecten die we gebruiken om onszelf te versieren en de artefacten waarmee we onszelf omringen om indruk te maken. Deze objecten geven non-verbale signalen die anderen helpen indrukken te vormen (Jones, 2013).

6. Paralinguïstiek

Paralinguïstiek, ook bekend als vocalistiek, is de studie van hoe we spreken en heeft betrekking op toonhoogte, volume, spreeksnelheid, toon, kwaliteit, tempo, resonantie, ritme en articulatie om de context van de boodschap te helpen bepalen (Jones, 2013).

7. Chronemics

Chronemiek is de studie van tijd, inclusief het gebruik ervan. Nancy Henley (1977, p. 43), auteur van Body Politics: Power, Sex & Nonverbal Communication, stelt: "Tijd is verre van een neutraal filosofisch/fysiek concept in onze samenleving: het is een politiek wapen."

Henley (1977, p. 47) beschrijft het concept van "ritueel wachten" en stelt: "Hoe belangrijker de persoon, hoe langer we zonder tegenzin wachten op de dienst of de eer van aandacht."

8. Aantrekkelijkheid

De kracht van aandacht trekken berust niet alleen op fysieke aantrekkingskracht. Hoewel gezichtssymmetrie en versieringsmode belangrijk zijn (Jones, 2013), worden mensen die goed oogcontact maken, een levendig gezicht hebben, aanmoediging bieden en open gebaren gebruiken ook aantrekkelijk gevonden (Kuhnke, 2012).

9. Olfactics

De studie van onze reukzin en hoe geuren worden waargenomen staat bekend als olfactica (Hybels & Weaver, 2015).

Is non-verbale communicatie belangrijk?

Non-verbale communicatie is erg belangrijk, omdat je onbedoeld informatie kunt onthullen en je communicatie verkeerd kunt interpreteren.

Lekkage: Onbedoelde boodschappen

Het onderwijzen van sociaal-emotionele vaardigheden aan gedetineerden heeft me een krachtige les geleerd over de nuances van non-verbale communicatie. Op een bijzonder uitdagende dag leek het me verstandig om te mediteren en mezelf te centreren voordat ik de gevangenis binnenging. Maar toen ze me zagen, begonnen de mensen binnen te vragen wat er met me aan de hand was. Wat merkten ze?

Non-verbale lekkage kan worden aangetoond door middel van micro-expressies, die "zeer snelle gezichtsbewegingen zijn die 1/25 tot 1/5 van een seconde duren" en de echte gevoelens van een persoon aangeven (Ekman, 2003, p. 214).

Deze YouTube-video is de openingsscène van de serie Lie to Me, gebaseerd op het werk van Paul Ekman over micro-expressies.

Uiteenlopende statistieken over de waarde van non-verbale communicatie kunnen zorgen baren bij mensen die minder geoefend zijn, maar welke statistieken zijn juist?

Gekruiste berichten

Het oorspronkelijke onderzoek van Mehrabian en Ferris (1967) met betrekking tot non-verbale communicatie wordt breed geïnterpreteerd. Elizabeth Kuhnke (2012, p. 10), auteur van Body Language for Dummies, interpreteert het onderzoek als volgt: "55% van de emotionele boodschap in face-to-face communicatie komt voort uit lichaamstaal."

Een non-verbale communicatieformule die vaak wordt gebruikt is 7-38-55, wat aangeeft dat 7% van de boodschap afkomstig is van woorden, 38% van de stem en 55% van het gezicht. Lapakko (2007) is echter van mening dat deze formule roekeloos, foutief en misleidend is. Soms zijn de non-verbale elementen van een boodschap, zoals gebaren bij aanwijzingen, ontzettend belangrijk en op andere momenten zijn ze bijkomstig.

Bovendien hangt wat iets "betekent" in communicatie samen met variabelen als cultuur, de geschiedenis van de relatie, de intenties van mensen, persoonlijke ervaringen, het tijdstip van de dag en specifieke woorden die worden gebruikt. Het zou naïef zijn om te suggereren dat al deze nuances netjes gekwantificeerd kunnen worden en daarom is het op veel manieren onjuist om een precieze formule toe te schrijven aan non-verbale communicatie.

Dus los van statistieken en formules weten we dat non-verbale communicatie essentieel is en dat mensen die bedreven zijn in het lezen en interpreteren van lichaamstaal doorgaans meer succes hebben in het leven dan mensen die daar niet bedreven in zijn (Goleman, 1997).

2 Psychologische theorieën en modellen

Ervan uitgaande dat een groot deel van de emoties van een boodschap afkomstig is van lichaamstaal, is het verstandig om theoretische kaders van emotionele expressie te onderzoeken om dit proces beter te begrijpen.

Basis theorie over emoties

Basis emotietheorie (BET) stelt dat emoties een "grammatica van sociaal leven" zijn die ons situeren in de sociale en morele orde van de samenleving (Keltner, Sauter, Tracy, & Cowen, 2019, p. 133). Daarnaast structureren emoties interacties, vooral in relaties die ertoe doen. BET is een integraal onderdeel van emotionele expressie.

Fundamenteel voor BET is de aanname dat emotionele expressies sociale interacties op drie manieren coördineren:

1. Door snel belangrijke informatie over te brengen als hulpmiddel bij het nemen van beslissingen
2. Specifieke reacties oproepen
3. Als stimulans voor de acties van anderen

Dit wordt bereikt door beloningssystemen zoals ouders die glimlachen en een kind strelen dat bepaald gedrag vertoont (Keltner et al., 2019).

BET richtte zich aanvankelijk op zes basisemoties. Literatuur onthult dat er meer dan 20 emoties zijn met verschillende, multimodale expressies, die een diepere structuur bieden en de voortschrijdende aard van emotionele expressie benadrukken (Keltner et al., 2019).

Neurale resonantie

Twee mensen die elkaar aardig vinden, spiegelen elkaars gezichtsuitdrukkingen, gebaren, houdingen, stemgeluid en bewegingen. Dit staat bekend als neurale resonantie en het helpt bij de nauwkeurige overdracht van informatie van de ene persoon naar de andere (Newberg & Waldman, 2013).

Om volledig te begrijpen wat een ander zegt, "moet je zo diep en volledig mogelijk naar de ander luisteren en hem observeren" (Newberg & Waldman, 2013, p. 81). Neurale resonantie gebruikt spiegelneuronen om samenwerking, empathie en vertrouwen te creëren.

8 Fascinerende onderzoeksresultaten

Het bestuderen van non-verbale communicatie is onthullend en intrigerend. De meeste experts zullen aspecten als ogen, gezichtsuitdrukkingen en handen meenemen, maar als je dieper graaft, ontdek je minder bekende non-verbale goudklompjes.

1. De voordelen van gapen

Geeuwen is een van de snelste en eenvoudigste manieren om mentale stress en angst te verminderen (Waldman & Manning, 2017). Sociale normen schrijven voor dat we niet gapen in bepaalde omgevingen, maar gapen heeft veel voordelen. Wist je dat scherpschutters geleerd wordt om te gapen voordat ze de trekker overhalen (Waldman & Manning, 2017)?

Volgens Waldman en Manning (2017) stimuleert gapen de alertheid en concentratie; optimaliseert het de hersenactiviteit en stofwisseling; verbetert het cognitief functioneren; verhoogt het herinneren, het bewustzijn en de introspectie; vermindert stress en ontspant het bovenlichaam; herkalibreert het gevoel van timing; verbetert het sociale bewustzijn en de empathie; en verhoogt het de sensualiteit en het plezier.

2. Voeten liegen niet

Volgens Navarro en Karlins (2008) zijn onze voeten het meest eerlijke deel van ons lichaam, zoals blijkt uit kleine kinderen die dansen van geluk of stampen van frustratie. Veel mensen kijken naar het gezicht voor de waarheid; Navarro en Karlins kiezen de tegenovergestelde benadering:

"Als het gaat om eerlijkheid, neemt de waarachtigheid af naarmate we van de voeten naar het hoofd gaan" (Navarro & Karlins, 2008, p. 56), redenerend dat emoties worden onderdrukt door middel van verzonnen gezichtsuitdrukking.

3. Gebaren die helpen

Gebaren verbeteren het geheugen en de begripsvaardigheden. Gebaren kunnen informatie overbrengen die de reactie van luisteraars kan beïnvloeden, afhankelijk van de hand die wordt gebruikt. "We hebben de neiging om positieve ideeën uit te drukken met onze dominante hand en negatieve ideeën met de andere hand" (Newberg & Waldman, 2013, p. 44).

4. De ogen hebben het

"Sociale netwerkcircuits worden gestimuleerd door oogcontact, waardoor cortisol afneemt en oxytocine toeneemt. Het resultaat is meer empathie, sociale samenwerking en positieve communicatie" (Newberg & Waldman, 2013, p. 135).

Ogen onthullen veel over ons. Als we opgewonden, verontrust, bezorgd of nerveus zijn, knipperen we sneller. Zodra we ontspannen, wordt de knipperfrequentie weer normaal (Navarro & Karlins, 2008).

5. Power posing voor succes

Lichaamstaal beïnvloedt hoe anderen ons zien en hoe we onszelf zien. In deze YouTube-video bespreekt Amy Cuddy haar onderzoek naar power posing en hoe dit invloed heeft op succes.

Amy Cuddy's boek wordt ook besproken in ons artikel met boeken over het imposter syndroom.

6. Vingers gekruist

Eén verklaring voor de oorsprong van het kruisen van vingers voor geluk komt voort uit het vroege geloof in de kracht van het kruis. De kruising van de cijfers, die het kruis symboliseert, werd beschouwd als een concentratie van goede geesten en diende om een wens te verankeren totdat deze uitkwam (Keyser, 2014).

7. Valse positiviteit is schadelijk

Positiviteit die niet geregistreerd wordt in je lichaam of hart kan schadelijk zijn. Volgens Barbara Fredrickson (2009, p. 180), "voorspellen nepglimlachen, net als boosheid, dat de hartwand instort". Om echt te profiteren van een glimlach, aanraking of omhelzing, moet je vertragen en het oprecht maken.

8. Sta rechtop

Een slechte lichaamshouding kan de zuurstofopname met 30% verminderen, wat resulteert in minder energie (Gordon, 2003). Door voorover te buigen zien we er oud uit en voelen we ons ouderwets. Door rechtop te gaan zitten, kunnen we een aanzienlijk verschil maken in hoe we denken en ons voelen. Het effect is tweeledig; een houding beïnvloedt de lichaamshouding, net zoals de lichaamshouding de lichaamshouding beïnvloedt.

Belang in counseling en gezondheidszorg

Veel onderzoek naar communicatie in therapeutische settings richt zich op verbale communicatie, maar non-verbale boodschappen zijn cruciaal.

Een goede verstandhouding tussen cliënten en behandelaars komt voort uit spiegeling en synchroniciteit in verband met neurale resonantie (Finset & Piccolo, 2011; Newberg & Waldman, 2013).

De cliëntgerichte therapie van Carl Rogers is gebaseerd op een empathisch begrip van cliënten. Non-verbale communicatie biedt waardevolle informatie voor zowel de cliënt als de therapeut. Laten zien dat je een cliënt aardig vindt en accepteert, is misschien wel de belangrijkste informatie die een therapeut kan overbrengen (Finset & Piccolo, 2011).

Non-verbale patronen in therapie ontwikkelen zich na verloop van tijd. Specifieke gedragingen die het therapeutische proces bevorderen zijn "een gematigde hoeveelheid hoofdknikken en glimlachen; veelvuldig, maar niet starend, oogcontact; actieve, maar niet extreme, reacties op het gezicht; en een warme, ontspannen, geïnteresseerde stem" (Finset & Piccolo, 2011, p. 122).

Bewust bewustzijn van non-verbale signalen kan helpen bij het opbouwen van een goede verstandhouding. Naar de ander toe leunen geeft aan dat je je op je gemak voelt, terwijl wegleunen of je armen kruisen ongemak uitstraalt (Navarro & Karlins, 2008).

Torso's en schouderbladen lijken onschuldig, maar wegdraaien (lichtjes draaien) van een andere persoon geeft aan dat je je ongemakkelijk voelt, terwijl je naar een andere persoon toe draait of deze recht aankijkt, geeft aan dat je je op je gemak voelt (Navarro & Karlins, 2008).

Open handpalmen zijn een oud teken van betrouwbaarheid dat helpt om een goede verstandhouding op te bouwen en wordt als niet-bedreigend beschouwd (Kuhnke, 2012). Verborgen handen (in zakken of achter de rug) geven aan dat er geen contact is en dat je niet graag in gesprek gaat. Om respect te tonen, houd je een open houding met ontspannen spieren en een gelijkmatig verdeeld gewicht.

Door te spiegelen en te matchen kun je synchroniciteit laten zien. Wees voorzichtig met het vermijden van nabootsing, want dat duidt op gebrek aan respect (Kuhnke, 2012). Teveel van het goede kan de geloofwaardigheid in gevaar brengen. Een verlengde, gefixeerde blik in de ogen van de ander of moeite doen om te glimlachen kan onhandig overkomen, of erger.

Deze korte YouTube-video legt de dynamiek van fluctuerende gezichtsuitdrukkingen uit, gebaseerd op het werk van Charles Darwin en Paul Ekman.

Bronnen van PositivePsychology.com

Dit werkblad Silent Connections is een oefening voor groepen die mindfulness en non-verbale communicatie combineert om verbindingen op te bouwen.

Iemand die tijdens een gesprek geen oogcontact kan maken, kan gemakkelijk verkeerd geïnterpreteerd worden. Om dit probleem van non-verbale communicatie op te lossen, kunnen onze strategieën om oogcontact te houden erg nuttig zijn.

Onze blogpost 49 Communicatieactiviteiten, -oefeningen en -spelletjes bevat zes non-verbale communicatieactiviteiten voor volwassenen en drie non-verbale oefeningen voor gezinnen en kinderen.

De blogpost Wat is assertieve communicatie? 10 voorbeelden uit het echte leven bevat non-verbale kwaliteiten die assertieve uitspraken aanvullen en versterken. Je vindt overal tips voor oogcontact, gezichtsuitdrukkingen en lichaamshouding.

In de blogpost Sociale intelligentie cultiveren: 3 manieren om anderen te begrijpen, bespreken we de kenmerken van sociale intelligentie, waaronder lichaamstaal.

Tot slot, onze blogpost 7 manieren om de communicatie in relaties te verbeteren verkent praktijken zoals actief luisteren, empathie en assertiviteit als manieren om interacties te verbeteren en conflicten te verminderen.

Als je op zoek bent naar meer wetenschappelijk onderbouwde manieren om anderen te helpen beter te communiceren, dan bevat deze collectie 17 gevalideerde positieve communicatiehulpmiddelen voor praktijkmensen. Gebruik ze om anderen te helpen hun communicatievaardigheden te verbeteren en diepere en positievere relaties aan te gaan.

Boodschap mee naar huis

Non-verbale communicatie is een essentiële communicatievaardigheid. Non-verbale expertise helpt bij het overbrengen van duidelijke boodschappen en het vormen van positieve indrukken. Het hoeft geen groot gebaar te zijn om een verschil te maken. Zachtjes de hand van een rouwende vriend aaien spreekt boekdelen.

Het leven beschouwen als een reeks dramatische voorstellingen, zoals zowel Shakespeare als Goffman suggereren, kan een gevoel van intrige en avontuur toevoegen aan het verbeteren van non-verbale communicatie. Deze essentiële vaardigheden zullen ons helpen doelen te bereiken.

Net zoals een gemotiveerde thespian zijn vak bestudeert en bijschaaft, kan iedereen die succesvol wil zijn in zijn carrière of interpersoonlijke relaties de nuances van non-verbale communicatie bestuderen en oefenen.

Acteurs en sprekers oefenen hun vak vaak voor de spiegel of filmen zichzelf om na te denken over hun sterke en zwakke punten.

Dit artikel bevat een groot aantal hulpmiddelen om de vaardigheden op het gebied van non-verbale communicatie te verbeteren en er zijn nog veel meer hulpmiddelen beschikbaar.

Door te beginnen met iets simpels als lichaamshouding gaan we naar rechts, op weg naar de competentie van het middelpunt. Breek een been!

We hopen dat je dit artikel met plezier hebt gelezen. Vergeet niet onze vijf tools voor positieve psychologie gratis te downloaden.