Narratieve therapie stelt mensen in staat om hun levensverhaal opnieuw vorm te geven, waarbij de nadruk wordt gelegd op sterke punten en waarden om uitdagingen te overwinnen.
Door problemen te externaliseren kunnen cliënten hun problemen los zien van hun identiteit, wat constructieve verandering vergemakkelijkt.
Technieken zoals het opnieuw schrijven en deconstrueren van verhalen helpen veerkracht en welzijn te bevorderen.
"Wat is jouw verhaal?"
Dit is de grote, brede vraag die narratieve therapie kan helpen beantwoorden.
Narratieve therapie gebruikt onze woorden en verhalen om genezing te bevorderen.
Narratieve therapie is ook gebaseerd op sociale rechtvaardigheid en confronteert actief maatschappelijke verhalen over ras, geslacht en macht, waardoor het een krachtig middel is om op te komen voor degenen die het meest lijden (Combs & Freedman, 2012).
Voordat je verder gaat, dachten we dat je onze vijf tools voor positieve psychologie gratis zou willen downloaden. Deze boeiende, wetenschappelijk onderbouwde oefeningen helpen je om effectief om te gaan met moeilijke omstandigheden en geven je de tools om de veerkracht van je cliënten, studenten of werknemers te verbeteren.
Wat is narratieve therapie? Definitie en voorbeelden
Narratieve therapie is een vorm van therapie die gebruik maakt van de neiging van de mens om verhalen te vertellen om mogelijkheden voor groei en ontwikkeling te ontdekken, betekenis te vinden en onszelf beter te begrijpen.
Deze vorm van therapie werd in de jaren 1980 ontwikkeld door Michael White en David Epston en stelt dat betekenis en waarheid door ieder van ons worden geconstrueerd binnen de context van ons leven en dat de waarheid over een probleem subjectief is (DeKruyf, 2008).
De makers stelden ook dat de persoon niet het probleem is, maar dat de persoon het probleem ervaart en dat het scheiden van de persoon van zijn problematische of destructieve gedrag een essentieel onderdeel van de behandeling is (White, 2007).
Dit type therapie kan bijzonder effectief zijn bij trauma, omdat het cliënten aanmoedigt om hun stem te gebruiken en hun verhaal in handen te nemen, wat de slachtoffereffecten van het ervaren van trauma kan tegengaan (Delker et al., 2019).
White en Epston baseerden dit nieuwe therapeutische model op drie belangrijke ideeën.
1. Narratieve therapie is respectvol
Deze therapie respecteert de agency en waardigheid van elke cliënt en behandelt hen als hele individuen die noch gebrekkig, noch defect zijn.
2. Narratieve therapie is niet beschuldigend
Narratieve therapie scheidt mensen van hun problemen en ziet hen als hele en functionele individuen die zich bezighouden met denkpatronen of gedrag dat ze graag willen veranderen.
3. Narratieve therapie ziet de cliënt als de expert
De narratieve therapeut en cliënt worden beschouwd als sociale gelijken, maar de cliënt wordt beschouwd als de expert.
Alleen de cliënt kent zijn leven door en door en heeft de vaardigheden en kennis om zijn gedrag te veranderen en zijn problemen aan te pakken (Morgan, 2000).
Wat is narratieve exposure therapie?
Narratieve exposure therapie, een subtype van narratieve therapie, is een behandelvorm die zich richt op het veilig reorganiseren van herinneringen aan traumatische gebeurtenissen in het leven van de cliënt door middel van gestructureerde sessies met een gekwalificeerde therapeut (Lely et al., 2019).
De therapeut en de cliënt werken samen aan een biografie van het leven van de cliënt, inclusief de traumatische gebeurtenis(sen) die ze hebben meegemaakt. De therapeut ontlokt details over de gedachten, gevoelens en reacties van de cliënt op het trauma, maar gebruikt aardende technieken om hen in het heden geworteld te houden (American Psychological Association, 2017).
Door middel van deze techniek kunnen cliënten hun ervaringen verwerken terwijl ze een meer holistische en krachtiger versie van hun levensverhaal opbouwen, culminerend in een persoonlijke biografie (American Psychological Association, 2017).
Wat zijn de doelen van narratieve therapie?
De cliënt kan de doelen van de therapie volledig aanpassen. De doelen worden ontwikkeld in overleg met de therapeut en de cliënt, en er wordt een behandelplan ontwikkeld met een bijzondere focus op hoe het oplossen van het probleem eruit zal zien en hoe verbetering zal worden erkend (Rice, 2015).
Net als bij andere vormen van therapie zijn de doelen over het algemeen gericht op het verbeteren van welzijn, het wegnemen of veranderen van datgene wat leed veroorzaakt en het bevorderen van genezing.
Wanneer wordt het gebruikt?
Het is een flexibele therapie die geschikt is voor cliënten die hun problemen vanuit een nieuw perspectief willen onderzoeken (DeKruyf, 2008). Gezien de losse structuur kan het echter een uitdaging zijn voor mensen die de voorkeur geven aan strakke regels boven meegaan met de stroom.
Therapeutische storytelling blijkt nuttig te zijn bij het aanpakken van een breed scala aan uitdagingen, waaronder:
Depressie (Shakeri et al., 2020; Vromans & Schweitzer, 2011; Weber et al., 2006)
Angst (Shakeri et al., 2020)
Eetstoornissen (Weber e.a., 2006)
Mensen met een posttraumatische stressstoornis (Lely et al., 2019)
Jongeren in het autismespectrum (Cashin e.a., 2013)
Het kan ook worden gebruikt voor kinderen en gezinnen. White en Morgan (2006) schreven een boek over het gebruik van narratieve therapie met kinderen.
Als je geen tijd hebt om het boek te lezen, bekijk dan deze vijf minuten durende video voor een snel overzicht van narratieve gezinstherapie.
Narratieve therapie met kinderen - PsychotherapieNet
Wat zijn de voordelen van deze benadering?
Een van de grootste voordelen van narratieve therapie is de scheiding tussen de persoon en het probleem.
Het creëert een veilige sfeer in therapie door het probleem buiten de persoon te plaatsen en ondersteuning te bieden om de relatie van de cliënt met het probleem te veranderen, in plaats van het idee door te drukken dat mensen zelf "het probleem" zijn (Combs & Freedman, 2012).
Download 5 gratis tools voor positieve psychologie
Begin vandaag nog met bloeien met 5 gratis tools die gebaseerd zijn op de wetenschap van positieve psychologie.
Hulpmiddelen downloaden
Hoe effectief is narratieve therapie in de praktijk?
Therapeutische storytelling blijkt voor veel cliënten belangrijk te zijn bij het bevorderen van genezing en het verlichten van stress (Busch, 2007; Etchison & Kleist, 2000).
Er moet echter worden opgemerkt dat er beperkt grootschalig onderzoek is gedaan naar de resultaten en dat veel van het bewijsmateriaal bestaat uit casestudies of kleine onderzoeken naar de werkzaamheid (Busch, 2007; Ghavibazou et al., 2022).
9 Veelgebruikte narratieve therapietechnieken
Narratieve therapie kent geen strikt proces of strikte procedure die de therapeut moet volgen; in feite daagt het het idee van een door de therapeut geleid proces uit (White & Epston, 1990).
Er zijn echter een aantal technieken die geworteld zijn in de narratieve therapie en die gebruikt kunnen worden met cliënten. Deze negen technieken zijn enkele van de meest gebruikte technieken in narratieve therapie.
1. Je verhaal vertellen
Het is de taak van de narratieve therapeut om cliënten te helpen hun stem te vinden en hun verhaal in hun eigen woorden te vertellen. Volgens de filosofie achter narratieve therapie is het vertellen van verhalen de manier waarop we betekenis geven aan en een doel vinden in onze ervaringen (Standish, 2013).
2. Externalisatie techniek
De externalisatietechniek leidt cliënten om hun problemen of gedragingen als extern te zien, in plaats van als een onveranderlijk deel van henzelf. Het idee achter deze techniek is dat het gemakkelijker is om gedrag te veranderen dan om een persoonlijkheidskenmerk te veranderen.
3. Deconstructie
Deconstructie is beschreven als het identificeren van de "vanzelfsprekende praktijken, houdingen en ideologieën" die de basis vormen van het verhaal dat problemen veroorzaakt (Heywood et al., 2022, p. 11).
Het is vooral nuttig bij het identificeren en heroverwegen van constructies die door de maatschappij worden omarmd, zoals constructies rond geslacht, ras, gehechtheid en familierelaties, machtsrelaties, identiteit en meer (Heywood et al., 2022).
4. Unieke uitkomsten techniek
De unieke resultaattechniek bestaat uit het veranderen van de eigen verhaallijn. In narratieve therapie proberen cliënten een verhaallijn voor hun ervaringen te construeren die betekenis biedt of hen een positieve en functionele identiteit geeft.
Dit proces kan onthullen dat wat vanuit het ene perspectief een probleem of kwestie lijkt, vanuit een ander perspectief slechts een onopvallend of onbeduidend detail kan zijn (Bishop, 2011).
5. De levensboom
Bij deze techniek geeft de therapeut de cliënt een schets van een boom (of vraagt hem deze te tekenen), compleet met wortels, een stam, takken, bladeren, vruchten en zelfs insecten. De cliënt schrijft of tekent op de verschillende delen van de boom, die overeenkomen met bepaalde aspecten van hun leven en hun verhaal (Ncube, 2006).
Deel van de levensboom
Aspect
Roots
Belangrijke figuren uit iemands voorouders, afkomst en familiegeschiedenis
Boomstam
Belangrijke gebeurtenissen die het leven van de cliënt tot nu toe hebben gevormd
Branches
Gedachten, ideeën en wensen over hoe de cliënt zou willen dat zijn leven verloopt
Bladeren
Belangrijke mensen of belangrijke relaties in het leven van de cliënt
Fruit
Prestaties waar de cliënt trots op is
Bugs
Problemen en uitdagingen waarmee de cliënt in zijn leven wordt geconfronteerd
De cliënt deelt zijn verhaal aan de hand van deze boom en de therapeut stelt vragen en helpt de cliënt om thema's te identificeren.
Deze oefening kan cliënten betrekken bij het zien van het positieve en het optimistische in hun leven, samen met het erkennen van de uitdagingen en vormende invloeden die hen hebben gevormd tot de persoon die ze nu zijn.
6. Afwezig-maar-impliciet
Het concept van de afwezige-maar-impliciete komt rechtstreeks uit het werk van Michael White en beschrijft het idee dat we betekenis geven aan onze ervaringen door ze te vergelijken en af te zetten tegen andere ervaringen (Freedman, 2012).
Met andere woorden, ook al denken we misschien niet bewust na over hoe onze ervaringen verschillen van eerdere ervaringen of van ervaringen die we graag in plaats daarvan zouden willen hebben (de afwezige), we geven toch betekenis aan onze huidige situatie tegen de achtergrond van ons verleden, onze waarden en onze verlangens (de impliciete).
7. Opnieuw in herinnering brengen
Re-membering is gericht op het veranderen van de manier waarop iemand de mensen in zijn leven ziet, de "leden" van iemands "club van het leven" die een belangrijke rol hebben gespeeld in hun verhaal (Russell & Carey, 2002).
Opnieuw herinneren is nadenken over het niveau of het type lidmaatschap dat een belangrijke figuur in je leven heeft en overwegen om het belang of de toegang die deze figuur zal blijven hebben, te herzien.
8. Praktijken van buitenstaanders
Een andere krachtige techniek in narratieve therapie is de outsider-witness praktijk, die verwijst naar het uitnodigen van een derde partij om getuige te zijn van de therapiesessie en hun eigen reflectie te geven op wat ze hebben gezien (Carey & Russell, 2003a).
Deze buitenstaander-getuigen kunnen belangrijke inzichten delen en belangrijke punten in het verhaal van de cliënt benadrukken, en het integreren van dierbaren in de genezing van de cliënt kan het waarschijnlijker maken dat de groei die binnen de therapie plaatsvindt, de rest van hun leven doordringt (Carey & Russell, 2003a).
9. Herschrijven van identiteit
Ons verhaal opnieuw schrijven, ook wel omschreven als het samen opbouwen van voorkeursverhalen, houdt in dat de therapeut en de cliënt samenwerken om alternatieve verhaallijnen te identificeren voor de verhaallijn die leed veroorzaakt.
Het is gebaseerd op het inzicht dat geen enkele verhaallijn de totaliteit van wie we zijn kan omvatten en dat er andere verhaallijnen zijn die ons kunnen helpen het plaatje compleet te maken en het positiever en optimistischer te maken (Carey & Russell, 2003b).
Meer Narratieve Therapie Interventies & Oefeningen
Hoewel narratieve therapie meer een dialoog is tussen de therapeut en de cliënt, zijn er een aantal oefeningen en activiteiten als aanvulling op de reguliere therapiesessies. Twee daarvan worden hieronder beschreven.
Positiekaart
Deze eenvoudige hand-out bestaat uit vier gebieden die de cliënt samen met een therapeut kan doorlopen:
Kenmerken en benaming of etikettering van het probleem
De effecten van het probleem in kaart brengen in elk domein van het leven dat het raakt (thuis, werk, school, relaties, enz.)
Evaluatie van de effecten van het probleem in deze domeinen
Waarden die naar voren komen als je nadenkt over waarom deze effecten ongewenst zijn
De therapeut kan vragen stellen en diepgaander onderzoek doen terwijl cliënten het probleem dat ze hebben bespreken en inzicht zoeken in een van de vier bovenstaande hoofdgebieden.
Voor een uitgebreidere kijk op deze oefening kun je deze workshopnotities van Michael White lezen over het gebruik van de statement position maps.
Expressieve kunstzinnige therapie
Dit is een overkoepelende term voor een reeks interventies die nuttig kunnen zijn voor iedereen, maar vooral nuttig kunnen zijn voor kinderen gezien de focus op ongeremde creativiteit.
Moedig je cliënten aan om verschillende methoden te verkennen om hun verhaal te vertellen, zoals:
Mediteren
Geleide ontspanning of individuele meditatie kan een effectieve manier zijn om een probleem te onderzoeken.
Dagboeken
Dagboeken heeft veel potentiële voordelen. Laat uw cliënten nadenken over een specifieke reeks vragen (bijvoorbeeld: Hoe beïnvloedt het probleem u? Hoe heeft het probleem grip op je leven gekregen?) of schrijf gewoon een beschrijving van zichzelf of hun verhaal vanuit het gezichtspunt van het probleem.
Tekenen
Als uw cliënten meer geïnteresseerd zijn in afbeeldingen van de impact van het probleem op hun ervaring, kunnen ze tekenen, schilderen, een cartoon maken of de effecten van het probleem in kaart brengen.
Bewegen
Uw cliënten kunnen het eenvoudige medium van expressieve beweging met mindfulness gebruiken om hun verhaal te creëren en uit te drukken.
visualiseren
Je cliënten kunnen visualisatietechnieken gebruiken om na te denken over hoe hun leven er in de toekomst uit zou kunnen zien - zowel met dit probleem dat blijft bestaan als in een tijdlijn waarin ze een nieuwe richting omarmen (Freedman, 2013).
Als je meer wilt weten over hoe je je creativiteit kunt inzetten om een positiever verhaal te ontwikkelen, duik dan wat dieper in de expressieve kunstzinnige therapie.
Als je een therapeut bent die graag wil leren hoe je narratieve therapie in je praktijk kunt omarmen, dan heeft dit workshopoverzicht van het bekende Dulwich Centre alles wat je nodig hebt om aan de slag te gaan, inclusief achtergrond, vragen, oefeningen, hand-outs en referenties.
Deze diavoorstelling over narratieve therapie geeft veel informatie over de filosofie, principes en theorieën achter narratieve therapie.
Narratieve therapie vragen
Narratieve therapie is een dialoog waarin jij en je cliënten met elkaar praten om hun verhaal te leren kennen. Zoals je je kunt voorstellen, vereist dit veel vragen van de therapeut.
De onderstaande lijst met vragen is bedoeld voor bij de stellingkaarten, maar deze vragen kunnen ook buiten deze oefening nuttig zijn (Re-Authoring Teaching, n.d.):
Het klinkt alsof [het probleem] nu deel uitmaakt van je leven.
Hoe lang heb je [het probleem] al opgemerkt?
Welk effect heeft [het probleem] op je leven?
Hoe beïnvloedt [het probleem] uw energie voor dagelijkse taken?
Heeft [het probleem] invloed op je relatie met andere gezinsleden?
Welke effecten heeft [het probleem] op het leven van je kind?
Wat vindt u van de effecten die [het probleem] op uw leven heeft?
Accepteer je wat [het probleem] doet?
Zijn deze effecten aanvaardbaar voor jou of niet?
Waarom is dit? Waarom neem je dit standpunt in over wat [het probleem] doet?
Hoe zou jij de dingen het liefst zien?
Als je verbonden blijft met wat je net hebt gezegd over waar je de voorkeur aan geeft, welke volgende stappen zou je dan kunnen nemen?
Narratieve therapie boeken
Deze drie boeken bieden een solide basis in de praktijk van narratieve technieken voor degenen die dieper willen duiken.
1. Kaarten van narratieve praktijken - Michael White
Dit boek beschrijft de vijf hoofdgebieden van narratieve therapie: re-auteur gesprekken, re-membering gesprekken, scaffolding gesprekken, definitionele ceremonie, en externaliserende gesprekken.
Daarnaast wordt het therapeutische proces in kaart gebracht, compleet met implicaties voor de behandeling en vaardigheidstrainingsoefeningen voor de lezer.
2. Wat is narratieve therapie? Een eenvoudig te lezen inleiding - Alice Morgan
Deze bestseller biedt een eenvoudige en makkelijk te begrijpen inleiding tot de belangrijkste principes van narratieve therapie. Het geeft ook informatie over externaliseren, re-membering, therapeutisch brieven schrijven, journaling en reflecteren in de context van narratieve therapie.
Morgan's boek is vooral nuttig voor therapeuten en andere professionals in de geestelijke gezondheidszorg die narratieve technieken en oefeningen willen toevoegen aan hun praktijk.
3. Narratieve therapie: De sociale constructie van voorkeurswerkelijkheden - Gene Combs en Jill Freedman
Dit boek kan het beste bewaard worden voor diegenen die een duik willen nemen in de filosofische onderbouwing van narratieve therapie, zoals geïnteresseerde studenten, professoren en toegewijde therapeuten.
Het bevat voorbeeld transcripties en beschrijvingen van therapie sessies waarin de principes en interventies van narratieve therapie worden toegepast.
17 Positieve psychologie oefeningen voor beoefenaars met de hoogste waardering
Breid je arsenaal en impact uit met deze 17 Positieve Psychologie Oefeningen [PDF], wetenschappelijk ontworpen om menselijke bloei, betekenis en welzijn te bevorderen.
Gemaakt door experts. 100% wetenschappelijk onderbouwd.
Om dieper in de wereld van narratieve therapie te duiken, kun je onze andere nuttige bronnen over dit onderwerp bekijken, waaronder:
Familieverhalen herkennen Dit gratis werkblad kan je cliënten helpen om de soms subtiele ideeën te herkennen die het gedrag binnen de familie bepalen en verklaren. Het helpt om de verborgen verhalen te ontdekken die problemen veroorzaken of positieve en optimistische ideeën over hun familie versterken.
Ontdek je doel
Dit gratis werkblad kan je cliënten helpen bij het maken van zingeving en het vertellen van verhalen.
Mijn Depressieverhaal Dit werkblad kan gebruikt worden met uw cliënten om hen te begeleiden op een verhalende reis door hun depressie en hen te helpen doordachte nieuwe doelen te stellen.
Welke verhalen hebben uw cliënten te vertellen? Wat zouden ze willen houden en wat zouden ze willen veranderen aan hun verhaal?
Je kunt je cliënten helpen deze en andere vragen te beantwoorden in narratieve therapie. Gebruik de hulpmiddelen en technieken in dit boek om hen te helpen hun verhaal opnieuw te schrijven, hun leven in eigen hand te nemen en genezing te vinden.
Narratieve therapie is een therapeutische benadering die mensen helpt zich los te maken van hun problemen door hun levensverhalen opnieuw te schrijven (Carey & Russell, 2003b). Het beschouwt cliënten als de experts van hun eigen leven en moedigt hen aan om negatieve of verontrustende verhalen te herkaderen tot meer bekrachtigende verhalen.
Is narratieve therapie goed voor trauma?
Ja, narratieve therapie is effectief bij trauma, omdat het mensen in staat stelt om traumatische gebeurtenissen te herkaderen en er controle over te krijgen, waardoor de emotionele impact ervan afneemt en genezing wordt bevorderd (Delker et al., 2019).
Wat is de kern van narratieve therapie?
De kern van narratieve therapie is dat we woorden en verhalen gebruiken om onze werkelijkheid te construeren en dat we daarom in staat zijn om onze werkelijkheid met dezelfde middelen te reconstrueren tot een werkelijkheid die we positiever en gezonder vinden (DeKruyf, 2008).
Wat is het verschil tussen narratieve therapie en CGT?
Bij cognitieve gedragstherapie (CGT) leidt een therapeut de cliënt bij het identificeren en veranderen van gedachtepatronen die tot onrust leiden. Bij narratieve therapie is de cliënt de expert, die gebruik maakt van narratieve opbouw, hervertelling en andere narratieve technieken om alternatieve verhalen te verkennen en genezing te bevorderen (Morgan, 2000).
Busch, R. (2007). Het transformeren van bewijs: Een discursieve evaluatie van casestudies in narratieve therapie. The Australian Journal of Counselling Psychology, 7(2), 8-15.
Carey, M., & Russell, S. (2003a). Praktijken van buitenstaanders als getuige: Enkele antwoorden op veelgestelde vragen. The International Journal of Narrative Therapy and Community Work, 1.
Carey, M., & Russell, S. (2003b). Opnieuw schrijven: Enkele antwoorden op veelgestelde vragen. The International Journal of Narrative Therapy and Community Work, 3.
Cashin, A., Browne, G., Bradbury, J., & Mulder, A. (2013). De effectiviteit van narratieve therapie bij jongeren met autisme. Journal of Child and Adolescent Psychiatric Nursing, 26(1), 32-41. https://doi.org/10.1111/jcap.12020
Combs, G., & Freedman, J. (2012). Narrativiteit, poststructuralisme en sociale rechtvaardigheid: Huidige praktijken in narratieve therapie. The Counseling Psychologist, 40(7), 1033-1060. https://doi.org/10.1177/0011000012460662
Delker, B. C., Salton, R., & McLean, K. C. (2019). Stem geven aan stilte: Empowerment and disempowerment in the developmental shift from trauma 'victim' to 'survivor-advocate.' Journal of Trauma & Dissociation, 21(2), 242-263. https://doi.org/10.1080/15299732.2019.1678212
Etchison, M., & Kleist, D. M. (2000). Herziening van narratieve therapie: Onderzoek en bruikbaarheid. The Family Journal, 8(1), 61-66. https://doi.org/10.1177/1066480700081009
Freedman, J. (2012). Verkenningen van het afwezige maar impliciete. The International Journal of Narrative Therapy & Community Work, 4, 1-10.
Ghavibazou, E., Hosseinian, S., & Ale Ebrahim, N. (2022). Narratieve therapie, toepassingen en resultaten: Een systematische review. Preventive Counseling, 2(4). https://doi.org/10.2139/ssrn.4119920
Heywood, L., Conti, J., & Hay, P. (2022). Paper 1: A systematic synthesis of narrative therapy treatment components for the treatment of eating disorders. Tijdschrift voor eetstoornissen, 10(1), Artikel 137. https://doi.org/10.1186/s40337-022-00635-5
Lely, J. C. G., Smid, G. E., Jongedijk, R. A. W., Knipscheer, J., & Kleber, R. J. (2019). De effectiviteit van narratieve exposure therapie: Een review, meta-analyse en meta-regressieanalyse. European Journal of Psychotraumatology, 10(1), Artikel 1550344. https://doi.org/10.1080/20008198.2018.1550344
Morgan, A. (2000). Wat is narratieve therapie? Een gemakkelijk te lezen inleiding. Dulwich Centre Publicaties.
Ncube, N. (2006). De levensboom. The International Journal of Narrative Therapy and Community Work, 1, 3-16.
Russell, S., & Carey, M. (2002). Opnieuw herinneren: Antwoord op veelgestelde vragen. The International Journal of Narrative Therapy and Community Work, 3, 23-31.
Shakeri, J., Ahmadi, S. M., Maleki, F., Hesami, M. R., Parsa Moghadam, A., Ahmadzade, A., Shirzadi, M., & Elahi, A. (2020). Effectiviteit van narratieve groepstherapie op depressie, kwaliteit van leven en angst bij mensen met amfetamineverslaving: Een gerandomiseerde klinische studie. Iraans Tijdschrift voor Medische Wetenschappen, 45(2), 91-99. https://doi.org/10.30476/ijms.2019.45829
Vromans, L. P., & Schweitzer, R. D. (2011). Narratieve therapie voor volwassenen met een depressieve stoornis: Verbeterde symptoom- en interpersoonlijke resultaten. Psychotherapy Research, 21(1), 4-15. https://doi.org/10.1080/10503301003591792
Weber, M., Davis, K., & McPhie, L. (2006). Narratieve therapie, eetstoornissen en groepen: Enhancing outcomes in rural NSW. Australian Social Work, 59(4), 391-405. https://doi.org/10.1080/03124070600985970
White, M. (2007). Kaarten van narratieve praktijken. WW Norton.
White, M., & Epston, D. (1990). Narratieve middelen voor therapeutische doeleinden. W. W. Norton.
White, M., & Morgan, A. (2006). Narratieve therapie met kinderen en hun families. Dulwich Centre Publicaties.
Over de auteur
Courtney E. Ackerman werkt als beleidsonderzoeker geestelijke gezondheid voor de staat Californië en richt zich op geestelijke gezondheid en welzijn van de bevolking, peer support en preventie van geweld. Ze is gepassioneerd over het bevorderen van transformationele veranderingen in de geestelijke gezondheidszorg van Californië. Ze werkt ook op freelance basis als onderzoeksconsultant voor individuen en organisaties, waarbij ze inzichten genereert en bruikbare oplossingen identificeert. Courtney laat zich leiden door haar nieuwsgierigheid en toewijding aan authentieke verbindingen.
Hoe nuttig was dit artikel voor jou?
Helemaal niet nuttig
Zeer nuttig
Deel dit artikel:
Artikel feedback
Reacties
Wat onze lezers vinden
JKL
op 23 februari 2024 om 00:56
Wow, dit is echt ontkrachtend. Het is altijd zo veelzeggend als aanbieders van geestelijke gezondheidszorg zich richten op "gedragsverandering" terwijl gedrag soms niet het probleem is. Het is ook veelzeggend dat de auteur ervan uitgaat dat het noemen van kinderen en familie cliënten niet triggert. Wat als het probleem is dat er geen mogelijkheid is voor kinderen of familie?
Waarom is de aanname dat het vertellen van je verhaal het probleem is? Voor velen van ons geldt dat we ons bewust zijn van onze verhalen en dat we ze kunnen uiten; daar gaat het niet om.
Jakkes voor degenen onder ons die al vreselijke en ontkrachtende ervaringen met therapie hebben gehad.
Je punt over de aannames met betrekking tot familie en het vertellen van verhalen is goed getroffen, en het benadrukt het belang van een meer inclusieve en gevoelige benadering die rekening houdt met de verschillende achtergronden en ervaringen van alle individuen.
Als er specifieke onderwerpen of hulpmiddelen zijn waarvan u denkt dat ze beter aansluiten bij uw ervaringen, dan staan we open voor suggesties.
Als therapeut in de geestelijke gezondheidszorg begrijp ik precies wat je zegt. Narratieve Therapie is misschien nooit een goede therapie voor jou en vele anderen. Het lijkt mij dat het effectief kan zijn nadat de patiënt zich veilig gevalideerd voelt, de juiste verantwoordelijkheid toekent aan de bron van zijn pijn, veiligheid creëert, zijn vermogen herwint om keuzes en opties uit te oefenen en een gevoel van waarde en waarde heeft. Dan kan de patiënt ervoor kiezen om Narratieve Therapie te volgen als een manier om verder te herstellen van wat hen is overkomen door de hoofdpersoon in hun eigen leven te worden. Dit kan een empowerende ervaring zijn die hen in staat stelt zichzelf te valideren, hun identiteit veilig te stellen, hun gevoel van eigenwaarde te versterken en hun verleden, heden en toekomst op hun eigen voorwaarden te beschouwen. Bijvoorbeeld, een hoofdstuk 1 titel zoiets als: "JKL is geboren voor zichzelf, niet om hun ouders te behagen." Een clinicus moet een gezond klinisch oordeel gebruiken over de bereidheid voor deze therapie, net zoals dat geldt voor andere therapieën. Het behandelen van trauma en diepe wonden is een gevoelig proces en vereist wijsheid en vaardigheid.
Het existentialisme heeft weinig te maken met de ontwikkelingen van White en Epston - wees alsjeblieft wat voorzichtiger met het weergeven van Narrative Practice. Er zijn hier ook enkele subtielere onnauwkeurigheden (deconstructie is niet goed vertegenwoordigd, re-authoring en re-membering worden nauwelijks genoemd, om nog maar te zwijgen van outsider witness conversaties en het afwezige maar impliciete, om er een paar te noemen, maar niet allemaal), maar het probleem dat ik aanhaal moet echt worden aangepakt.
Ik vind het altijd leuk om de technieken van Narratieve Therapie opnieuw te leren, maar ik zou wel een richtlijn kunnen gebruiken die zich richt op verslaving. Ik ben een relatietherapeut die werkt met verslaving en geestelijke gezondheid en ik maak veel gebruik van externalisering. Het zou geweldig zijn als jullie een specifiek werkblad/vragenlijst hadden dat specifiek gericht is op verslaving.
Bedankt dat je contact hebt opgenomen en je interesse hebt getoond in hulpmiddelen die speciaal zijn ontworpen voor de context van verslaving. Het is geweldig om te horen dat u Narratieve Therapie technieken toepast in uw werk!
Hoewel we op dit moment geen bronnen hebben die specifiek op uw situatie zijn toegesneden, raden we u aan de principes van Narratieve Therapie aan te passen aan de unieke behoeften van uw cliënten die met verslaving kampen:
- Externaliseer het probleem: Zoals je al doet, kan dit bijzonder nuttig zijn bij verslavingstherapie. Het helpt de cliënt om zijn verslaving als een aparte entiteit te zien in plaats van als een inherent deel van zichzelf. Ze kunnen dan onderzoeken hoe 'de verslaving' hun leven en keuzes beïnvloedt.
- Dominante verhalen deconstrueren: Moedig cliënten aan om maatschappelijke en persoonlijke overtuigingen over verslaving te onderzoeken. Daag deze verhalen uit en help cliënten hun eigen, bekrachtigende verhalen te construeren.
- Unieke resultaten benadrukken: Help je cliënten om momenten te identificeren waarop ze met succes de 'aantrekkingskracht' van verslaving hebben weerstaan. Deze 'unieke resultaten' kunnen hen helpen hun eigen kracht en vermogen tot verandering te zien.
- Brieven schrijven: Dit kan een krachtig hulpmiddel zijn voor cliënten om te communiceren met hun 'verslaving', hun gevoelens te uiten of hun hoop voor de toekomst te verwoorden.
- De invloed in kaart brengen: Maak een visuele kaart van hoe verslaving verschillende gebieden van hun leven beïnvloedt. Dit kan een krachtig hulpmiddel zijn voor externalisatie en voor het identificeren van gebieden waaraan gewerkt moet worden.
We hopen binnenkort meer gespecialiseerde hulpmiddelen beschikbaar te hebben. Tot die tijd geloven we dat de hierboven genoemde technieken, mits toegepast met gevoel en creativiteit, zeer effectief kunnen zijn in een narratieve benadering van verslavingsbehandeling.
Bedankt voor het impactvolle werk dat jullie doen!
"Wat is jouw verhaal?"
Narratieve therapie kent geen strikt proces of strikte procedure die de therapeut moet volgen; in feite daagt het het idee van een door de therapeut geleid proces uit (White & Epston, 1990).
Wat onze lezers vinden
Wow, dit is echt ontkrachtend. Het is altijd zo veelzeggend als aanbieders van geestelijke gezondheidszorg zich richten op "gedragsverandering" terwijl gedrag soms niet het probleem is. Het is ook veelzeggend dat de auteur ervan uitgaat dat het noemen van kinderen en familie cliënten niet triggert. Wat als het probleem is dat er geen mogelijkheid is voor kinderen of familie?
Waarom is de aanname dat het vertellen van je verhaal het probleem is? Voor velen van ons geldt dat we ons bewust zijn van onze verhalen en dat we ze kunnen uiten; daar gaat het niet om.
Jakkes voor degenen onder ons die al vreselijke en ontkrachtende ervaringen met therapie hebben gehad.
Hoi JKL,
Het spijt me echt om te horen dat de inhoud zo op je overkomt. Het is cruciaal om te erkennen dat ieders ervaring met geestelijke gezondheid uniek is, en dat wat voor de één werkt misschien niet geschikt is voor de ander. Het is nooit de bedoeling om iemands gevoelens of ervaringen te ontkrachten. In plaats daarvan is het de bedoeling om verschillende hulpmiddelen en perspectieven aan te reiken die voor sommigen nuttig kunnen zijn.
Je punt over de aannames met betrekking tot familie en het vertellen van verhalen is goed getroffen, en het benadrukt het belang van een meer inclusieve en gevoelige benadering die rekening houdt met de verschillende achtergronden en ervaringen van alle individuen.
Als er specifieke onderwerpen of hulpmiddelen zijn waarvan u denkt dat ze beter aansluiten bij uw ervaringen, dan staan we open voor suggesties.
Hartelijke groeten,
Julia Community Manager
Niet elke therapie is geschikt voor elke cliënt. Ook kunnen niet alle problemen worden opgelost met slechts één therapie.
Op basis van je commentaar lijkt het erop dat narratieve therapie niet het antwoord is, maar dat doet niets af aan het goede werk hier of de waarde van narratieve therapie. Het is alleen ontkrachtend als je het zo laat, en zoals ik al zei, is dit waarschijnlijk niet de juiste therapie voor jou met wat er ook pijn doet. Het artikel zelf is niet ontkrachtend.
Als therapeut in de geestelijke gezondheidszorg begrijp ik precies wat je zegt. Narratieve Therapie is misschien nooit een goede therapie voor jou en vele anderen. Het lijkt mij dat het effectief kan zijn nadat de patiënt zich veilig gevalideerd voelt, de juiste verantwoordelijkheid toekent aan de bron van zijn pijn, veiligheid creëert, zijn vermogen herwint om keuzes en opties uit te oefenen en een gevoel van waarde en waarde heeft. Dan kan de patiënt ervoor kiezen om Narratieve Therapie te volgen als een manier om verder te herstellen van wat hen is overkomen door de hoofdpersoon in hun eigen leven te worden. Dit kan een empowerende ervaring zijn die hen in staat stelt zichzelf te valideren, hun identiteit veilig te stellen, hun gevoel van eigenwaarde te versterken en hun verleden, heden en toekomst op hun eigen voorwaarden te beschouwen. Bijvoorbeeld, een hoofdstuk 1 titel zoiets als: "JKL is geboren voor zichzelf, niet om hun ouders te behagen." Een clinicus moet een gezond klinisch oordeel gebruiken over de bereidheid voor deze therapie, net zoals dat geldt voor andere therapieën. Het behandelen van trauma en diepe wonden is een gevoelig proces en vereist wijsheid en vaardigheid.
Het existentialisme heeft weinig te maken met de ontwikkelingen van White en Epston - wees alsjeblieft wat voorzichtiger met het weergeven van Narrative Practice. Er zijn hier ook enkele subtielere onnauwkeurigheden (deconstructie is niet goed vertegenwoordigd, re-authoring en re-membering worden nauwelijks genoemd, om nog maar te zwijgen van outsider witness conversaties en het afwezige maar impliciete, om er een paar te noemen, maar niet allemaal), maar het probleem dat ik aanhaal moet echt worden aangepakt.
Ik vind het altijd leuk om de technieken van Narratieve Therapie opnieuw te leren, maar ik zou wel een richtlijn kunnen gebruiken die zich richt op verslaving. Ik ben een relatietherapeut die werkt met verslaving en geestelijke gezondheid en ik maak veel gebruik van externalisering. Het zou geweldig zijn als jullie een specifiek werkblad/vragenlijst hadden dat specifiek gericht is op verslaving.
Heel erg bedankt voor je inzicht!
Met vriendelijke groet,
Diane Muziek
Lieve Diane,
Bedankt dat je contact hebt opgenomen en je interesse hebt getoond in hulpmiddelen die speciaal zijn ontworpen voor de context van verslaving. Het is geweldig om te horen dat u Narratieve Therapie technieken toepast in uw werk!
Hoewel we op dit moment geen bronnen hebben die specifiek op uw situatie zijn toegesneden, raden we u aan de principes van Narratieve Therapie aan te passen aan de unieke behoeften van uw cliënten die met verslaving kampen:
- Externaliseer het probleem: Zoals je al doet, kan dit bijzonder nuttig zijn bij verslavingstherapie. Het helpt de cliënt om zijn verslaving als een aparte entiteit te zien in plaats van als een inherent deel van zichzelf. Ze kunnen dan onderzoeken hoe 'de verslaving' hun leven en keuzes beïnvloedt.
- Dominante verhalen deconstrueren: Moedig cliënten aan om maatschappelijke en persoonlijke overtuigingen over verslaving te onderzoeken. Daag deze verhalen uit en help cliënten hun eigen, bekrachtigende verhalen te construeren.
- Unieke resultaten benadrukken: Help je cliënten om momenten te identificeren waarop ze met succes de 'aantrekkingskracht' van verslaving hebben weerstaan. Deze 'unieke resultaten' kunnen hen helpen hun eigen kracht en vermogen tot verandering te zien.
- Brieven schrijven: Dit kan een krachtig hulpmiddel zijn voor cliënten om te communiceren met hun 'verslaving', hun gevoelens te uiten of hun hoop voor de toekomst te verwoorden.
- De invloed in kaart brengen: Maak een visuele kaart van hoe verslaving verschillende gebieden van hun leven beïnvloedt. Dit kan een krachtig hulpmiddel zijn voor externalisatie en voor het identificeren van gebieden waaraan gewerkt moet worden.
We hopen binnenkort meer gespecialiseerde hulpmiddelen beschikbaar te hebben. Tot die tijd geloven we dat de hierboven genoemde technieken, mits toegepast met gevoel en creativiteit, zeer effectief kunnen zijn in een narratieve benadering van verslavingsbehandeling.
Bedankt voor het impactvolle werk dat jullie doen!
Met vriendelijke groet,
Julia Community Manager