Motivational Enhancement Therapy (MET) is een cliëntgerichte benadering die zich richt op het vergroten van de intrinsieke motivatie voor verandering.
MET gebruikt strategieën zoals open vragen en reflectief luisteren om persoonlijke doelen te verkennen en ambivalentie op te lossen.
Deze therapie is effectief in het behandelen van verslaving en het bevorderen van duurzame gedragsverandering door cliënten te empoweren.
Motivatie is een krachtige voorspeller van verandering in herstel.
In de afgelopen jaren zijn verslavingsbehandelingen verschoven van bestraffende methoden en onthoudingsprotocollen naar een focus op motivatie en op verandering gebaseerde interventies (Miller & Rose, 2009).
Een van deze interventies is Motivational Enhancement Therapy (MET). MET is een gedragsinterventie die is ontworpen om cliënten met stoornissen in middelengebruik te helpen.
Er worden verschillende methoden gebruikt om motivatie te bevorderen en verandering teweeg te brengen (Miller, 1992). Dit artikel beschrijft de geschiedenis en het proces van deze therapie en bespreekt enkele trainingsmogelijkheden.
Voordat je verder gaat, willen we onze vijf tools voor positieve psychologie gratis downloaden. Deze gedetailleerde, wetenschappelijk onderbouwde oefeningen helpen jou of je cliënten om bruikbare doelen te stellen en technieken onder de knie te krijgen om blijvende gedragsverandering te creëren.
De onderzoekers ontwierpen MET als een gestandaardiseerd motivatieprotocol voor de korte termijn. In eerste instantie werd het gecreëerd als controlegroep (Longabaugh & Wirtz, 2001). Het ontbreken van een echte controlegroep is inderdaad een van de belangrijkste punten van kritiek op het onderzoek (Cutler & Fishbain, 2005). De resultaten toonden echter aan dat MET even effectief was als CGT en TSF (P.M.R. Group, 1998).
De resultaten van Project MATCH gaven uiteindelijk geen uitsluitsel over welke behandelingen het beste pasten bij elke variabele, maar MET toonde positieve resultaten als kortetermijninterventie (P.M.R. Group, 1998). Het wordt nog steeds gebruikt in verschillende settings en onderzocht als interventie, hoewel het nu over het algemeen als het meest effectief wordt gezien in combinatie met andere behandelingen (DiClemente, Corno, Graydon, Wiprovnick, & Knoblach, 2017).
Hoe MET werkt
MET is een therapie die ontworpen is om snel intern gemotiveerde verandering teweeg te brengen (Miller, 1992). MET is gebaseerd op motiverende psychologie en maakt gebruik van een combinatie van assessments, het stellen van doelen en motiverende gespreksvoering om een cliënt te bewegen van ambivalentie over zijn herstel naar een mentaliteit van verandering.
MET bestaat uit vier zorgvuldig geplande behandelsessies. Voorafgaand aan de behandeling doet de cliënt een reeks assessments van 7-8 uur. De sessies kunnen worden gezien als drie fasen.
Een gesprek over middelengebruik houdt in dat de therapeut empathisch luistert, de woorden en gevoelens van de cliënt weerspiegelt en op verandering gebaseerd taalgebruik probeert te ontlokken door middel van open vragen. Zodra de therapeut vaststelt dat de cliënt klaar is voor verandering, kunnen ze naar de volgende fase overgaan.
Fase twee is een consolidatie van verandering. In deze fase begint de cliënt te werken aan een plan voor verandering. Het plan is niet prescriptief, maar eerder gecreëerd door de cliënt. De therapeut gebruikt versterkende en bekrachtigende uitspraken, zoals "Niemand kan dit voor je beslissen" en "Het is aan jou wat je hieraan doet". De cliënt en de therapeut maken samen een werkblad voor het veranderingsplan (te vinden in de Medical Management TreatmentManual , gepubliceerd door het Amerikaanse National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism).
Fase drie bestaat uit vervolgstrategieën. Dit kan al tijdens de tweede sessie gebeuren, afhankelijk van de initiële motivatie van de cliënt. De hulpmiddelen die in deze fase worden gebruikt zijn het beoordelen van de vooruitgang, het vernieuwen van de motivatie en het opnieuw aangaan van de verplichting.
Het doel van MET
MET is speciaal ontwikkeld voor herstel van verslaving en het doel is uiteindelijk om de motivatie te verhogen.
Het hele doel van MET is om de cliënt in een gemotiveerde staat van verandering te brengen. Nadat ze deze staat hebben bereikt, kunnen de therapeut en de cliënt samenwerken om een plan op te stellen.
In tegenstelling tot andere vormen van rehabilitatie is MET niet gericht op onthouding. Het wordt alleen benadrukt als een duidelijke optie nadat de cliënt zich bereid heeft getoond om te veranderen.
De therapeut kan gegevens presenteren die het voordeel van onthouding aantonen en zelfs het doel van matiging ter discussie stellen als de cliënt dat wenst, maar MET staat toe dat de cliënt zijn eigen hersteldoelen kiest. Dit is een belangrijk onderscheid, omdat veel verslavingsprogramma's een diagnose stellen en de verwachting uitspreken dat het middel volledig wordt afgebouwd. MET en andere motiverende therapieën richten zich op autonomie en respect voor de cliënt.
In tegenstelling tot CGT, dat ervan uitgaat dat de cliënt al gemotiveerd is en daarom geen strategieën heeft om motivatie op te bouwen, heeft MET directe en duidelijke principes en strategieën om motivatie op te bouwen. Motivationele therapieën zijn gebaseerd op het geloof dat de cliënt in staat is om te veranderen en dat hij/zij de innerlijke bronnen heeft die nodig zijn om die verandering tot stand te brengen.
Download 5 gratis tools voor positieve psychologie
Begin vandaag nog met bloeien met 5 gratis tools die gebaseerd zijn op de wetenschap van positieve psychologie.
Hulpmiddelen downloaden
MET en stadia van verandering: 6 stappen voor herstel
Het transtheoretische model van de stadia van verandering is opgenomen in het MET-proces. Deze stadia kunnen een goed kader zijn om het proces van herstel van verslaving voor te stellen.
Volgens het model van DiClemente en Prochaska (1998) zijn er zes stadia van verandering:
Pre-contemplatie
Contemplatie
Vastberadenheid
Actie
Onderhoud
Terugval
Bij MET ontmoeten de therapeuten de cliënt in welke fase hij of zij zich ook bevindt, en het doel is om hem of haar te helpen bij het doorlopen van elk van deze fasen. Volgens dit model zijn de stadia van bezinning en vastberadenheid het meest kritiek (Miller, 1992).
In de beschouwingsfase richt de discussie zich op de voor- en nadelen van het blijven gebruiken van het middel. In deze discussie wordt op een niet-oordelende manier beoordeeld hoe het leven van de cliënt zou kunnen veranderen, zowel in positieve als in negatieve zin. De balans laten doorslaan naar verandering zal de cliënt helpen om van contemplatie naar vastberadenheid te gaan.
In de vastberadenheidsfase versterken cliënten hun vastberadenheid om te veranderen. Voor cliënten met een terugval kan dit gevoed worden door herinneringen aan eerdere pogingen en hoe hun leven verbeterde. Voor cliënten die net beginnen kan het ontwikkelen van self-efficacy door het vieren van kleine successen en het opmerken van de positieve effecten van de verandering vertrouwen en vastberadenheid opbouwen.
Het ideale pad voor verandering is de overgang van vastberadenheid naar actie en uiteindelijk (na een paar maanden) naar de onderhoudsfase. Voor veel herstellende mensen is het pad niet lineair en kunnen er meerdere pogingen nodig zijn. Het goede nieuws is dat zelfs mensen met een terugval terug kunnen keren naar contemplatie en de fasen opnieuw kunnen doorlopen.
Het is een gestructureerde en doelgerichte vorm van therapie met als overkoepelend doel het verbeteren van de motivatie van de cliënt.
Motivational Enhancement Therapy maakt gebruik van motivational interviewing (MI) als kernproces. Er is dus geen verschil in methodologie of behandelingsfocus. Het enige echte verschil tussen MET en MI is de structuur.
MET is ontworpen om kort te zijn, met een duur van slechts vier sessies, en is bedoeld als een op zichzelf staande behandeling in situaties waarin de therapeut beperkte tijd heeft met de cliënt. MI daarentegen is een techniek die kan worden gebruikt in vele settings en in combinatie met andere therapieën.
"Terwijl MI een bredere therapeutische benadering vertegenwoordigt, legt MET specifiek de nadruk op persoonlijke beoordeling, feedback en veranderingsplannen."
Guydish, Jessup, Tajima en Manser, 2010, p. 4
Motiverende gespreksvoering wordt veel gebruikt om middelengebruik te behandelen, maar het kan ook in veel andere omgevingen worden gebruikt en is waardevol in elke situatie waarin een cliënt worstelt met motivatie. MET wordt daarentegen alleen gebruikt voor het verminderen van middelengebruik en is ontworpen met deze behoefte in gedachten.
Omdat MI zo veel flexibeler en veelzijdiger is, wordt het op grotere schaal toegepast. MI wordt ondersteund door tientallen jaren onderzoek. Er zijn meer dan 300 klinische onderzoeken gepubliceerd en een aantal meta-analyses en reviews (DiClemente et al., 2017).
Motiverende gespreksvoering is niet alleen effectief gebleken bij het verminderen van middelengebruik, maar ook bij het omgaan met diabetes, veranderingen in het dieet, hoge bloeddruk en psychische aandoeningen (DiClemente et al., 2017). Een Delphi enquête onder vooraanstaande therapeuten plaatste MI in de top vijf van de huidige theoretische scholen van counseling (Norcross, Pfund, & Prochaska, 2013).
In het algemeen valt MET onder de paraplu van motiverende therapieën. Het wordt beschouwd als een korte interventie en heeft dezelfde werkzaamheid en resultaten als andere vormen van motiverende therapieën (DiClemente et al., 2017).
Motiverende gespreksvoering heeft vijf belangrijke technieken die cruciaal zijn voor het ontwikkelen van motivatie bij een cliënt.
Deze vijf technieken worden ook toegepast in MET.
1. Geef uitdrukking aan empathie
De eerste en een van de krachtigste therapeutische technieken is het uiten van empathie naar de cliënt. Het is van cruciaal belang om snel een vertrouwensrelatie op te bouwen in het MET-programma omdat het van korte duur is.
Een goede manier om vertrouwen te kweken is empathie tonen door actief te luisteren, te reflecteren en de ervaring van de cliënt te valideren. De relatie tussen therapeut en cliënt is niet hiërarchisch of bestraffend en de therapeut toont respect voor de beslissingen van de cliënt.
MET therapeuten weten dat alleen de cliënt ervoor kan kiezen om zijn middelengebruik te veranderen. Het doel van therapie is "complimenteren in plaats van denigreren, opbouwen in plaats van afbreken" (Miller, 1992, p. 7).
2. Ontwikkel discrepantie
Een belangrijk onderdeel van het proces om van het stadium van pre-contemplatie naar contemplatie te gaan, is het ontwikkelen van discrepantie. Dit is het proces van het realiseren van de impact die middelengebruik heeft op het leven van de cliënt. De discrepantie ligt tussen waar de cliënt zou willen zijn en de realiteit van waar hij is.
Het kan even duren voordat de cliënt zich deze discrepantie realiseert. Als de cliënt zich dat eenmaal realiseert, is hij misschien meer bereid om over verandering te praten.
3. Vermijd ruzie
Tijdens het MET-proces is het belangrijk dat de cliënt niet in een defensieve houding wordt geplaatst. Argumentatie en druk van de therapeut kunnen dit veroorzaken en het opgebouwde vertrouwen afbreken.
Het beseffen van discrepantie kan een gevoelig en pijnlijk proces zijn en elke poging van de therapeut om de cliënt een etiket op te plakken of onder druk te zetten, kan ertoe leiden dat hij of zij terugvalt in pre-contemplatie en ervoor kiest om te blijven gebruiken.
"Als MET goed wordt uitgevoerd, is het de cliënt en niet de therapeut die de argumenten voor verandering formuleert" (Miller, 1992, p. 8).
4. Rol met weerstand
Een leerstuk van motiverende gespreksvoering is "rollen met weerstand". Dit wijst op het vermogen van de therapeut om de ambivalentie van de cliënt niet uit te dagen.
De onzekerheid van de cliënt ten aanzien van verandering wordt gezien als onderdeel van het proces en niet als pathologisch. In plaats daarvan werkt de therapeut samen met de cliënt om de vaart erin te houden. Weerstand wordt beantwoord met reflectie in plaats van met een uitdaging.
5. Zelfeffectiviteit ondersteunen
De cliënt moet geloven dat hij het vermogen heeft om te veranderen als hij dat wil. Dit geloof in ons vermogen om doelen te bereiken wordt self-efficacy genoemd.
MET werkt aan het vergroten van zelfeffectiviteit. Als de cliënt niet gelooft dat hij kan veranderen, kan hij zijn discrepantiecrisis het hoofd bieden met defensieve coping. Hierdoor kan de cliënt het ongemak dat de discrepantie met zich meebrengt verminderen zonder verandering teweeg te brengen - een begrijpelijk gedrag. Het opbouwen van self-efficacy kost tijd en aanmoediging, die in de latere sessies wordt gecreëerd.
Training in Motivational Enhancement Therapy: 2 opties
Omdat Motivational Enhancement Therapy speciaal ontworpen is voor Project MATCH, is de beste manier om de techniek te leren het handboek, dat gratis online beschikbaar is.
Helaas bestaan er geen formele trainingsprogramma's voor MET. Het is op dit moment geen techniek die veel gebruikt wordt, omdat motivational interviewing veel breder toepasbaar is. Als je MI leert, is het eenvoudig om het protocol dat in de Project MATCH handleiding staat, te volgen en toe te passen.
Er zijn echter veel prachtige programma's om getraind te worden in MI. Een uitgebreide lijst is te vinden in ons artikel Training in Motivational Interviewing.
17 Tools om motivatie en het bereiken van doelen te verhogen
Deze 17 Motivatie & Doelrealisatie Oefeningen [PDF] bevatten alles wat je nodig hebt om anderen te helpen zinvolle doelen te stellen, hun zelfsturing te vergroten en meer voldoening en tevredenheid in het leven te ervaren.
Gemaakt door experts. 100% wetenschappelijk onderbouwd.
Your Ultimate Motivational Interviewing Toolkit beschrijft de belangrijkste MI technieken van open vragen stellen, affirmatie, reflectief luisteren, samenvatten, en manieren bedenken om veranderingspraat te ontlokken, en geeft voorbeelden van affirmaties.
Wanneer een cliënt klaar is om te veranderen, wordt de taal die ze gebruiken omschreven als voorbereidend. Een handige manier om dit te onthouden is door het acroniem DARN te gebruiken. De cliënt drukt zijn verlangen uit, praat over zijn of haar vermogen om te veranderen, geeft aan waarom hij of zij wil veranderen en beschrijft de noodzaak van verandering. Deze werkbladen werken met die toestanden.
Verlangen naar vragen: Een werkblad voor motiverende gespreksvoering Dit werkblad onderzoekt de "D" in het acroniem DARN en stelt vragen over het verlangen van de cliënt naar verandering.
Vermogen vragen: Een werkblad voor motiverende gespreksvoering Dit werkblad onderzoekt de "A" in het acroniem en geeft open vragen over het vermogen van de cliënt om te veranderen.
Redenen voor vragen: Een werkblad voor motiverende gespreksvoering Dit werkblad onderzoekt de "R" in het acroniem en kijkt naar de redenen van de cliënt om te veranderen.
Behoefte aan vragen: Een werkblad voor motiverende gespreksvoering Dit werkblad bevat vragen over de behoefte aan verandering van de cliënt.
Een van deze hulpmiddelen is de Readiness to Change Assessment. De interventies die een behandelaar kiest, geven aan in welke fase van verandering de cliënt zich bevindt. Met dit assessment kan de behandelaar die fase identificeren en een programma samenstellen dat de cliënt ontmoet waar hij of zij zich bevindt.
Een andere uitstekende oefening in onze toolkit is Motivational Interviewing Techniques. Deze oefening beschrijft de zes technieken van MI:
Praten over verandering
Evenwicht in beslissingen
normaliseren
Toestemming vragen
Open vragen
Reflectief luisteren
De oefening biedt ook werkbladen en vragen voor elk van de technieken. Dit is een hulpmiddel van onschatbare waarde om motivatie op te wekken bij een cliënt en steun te bieden bij verandering.
Als je op zoek bent naar meer wetenschappelijk onderbouwde manieren om anderen te helpen hun doelen te bereiken, bekijk dan deze verzameling van 17 gevalideerde motivatie- en doelbereikingstools voor praktijkmensen. Gebruik ze om anderen te helpen hun dromen waar te maken door de nieuwste op wetenschap gebaseerde gedragsveranderingstechnieken toe te passen.
Boodschap mee naar huis
Motiverende therapieën zijn de laatste jaren van onschatbare waarde geworden voor de gereedschapskist van therapeuten. Dat is niet verwonderlijk, want therapeuten willen verandering teweegbrengen bij hun cliënten. Lange tijd werd motivatie over het hoofd gezien als een cruciaal onderdeel van het creëren van verandering.
Motivational Enhancement Therapy legt de nadruk op het vergroten van de motivatie van de cliënt. Dit is cruciaal bij herstel van verslaving, want hoewel de wetenschap dat verandering nodig is aanwezig kan zijn, kan motivatie moeilijk toegankelijk zijn omdat de aantrekkingskracht van het middel zo sterk is. Het is van cruciaal belang dat een cliënt echt voor zichzelf vaststelt hoe zijn of haar leven positief beïnvloed zou worden door de verandering.
Het is aangetoond dat korte interventies zoals MET net zo effectief zijn bij herstel als andere vormen van interventies bij middelengebruik (DiClemente et al., 2017).
Dit is misschien verrassend, maar het is bemoedigend om te weten dat zelfs slechts vier goed gestructureerde en gerichte sessies met een cliënt een blijvende impact kunnen hebben. MET toont aan dat de technieken van respect, empathie en compassie een lange weg kunnen gaan naar het creëren van gezondheid bij onze cliënten.
Motivational Enhancement Therapy (MET) is een kortdurende, cliëntgerichte counselingaanpak die is ontworpen om mensen te helpen ambivalentie op te lossen en de motivatie te vergroten om gedrag te veranderen, met name gedrag dat gerelateerd is aan stoornissen in middelengebruik.
Hoe werkt MET?
MET omvat meestal een eerste beoordeling gevolgd door een aantal sessies waarin therapeuten motiverende gesprekstechnieken gebruiken om de gevoelens van het individu te onderzoeken, discrepanties tussen huidig gedrag en doelen te ontwikkelen en self-efficacy te ondersteunen om verandering te bevorderen.
Is MET effectief?
Onderzoek wijst uit dat MET effectief kan zijn in het verhogen van motivatie en het verminderen van middelengebruik, waarbij sommige onderzoeken suggereren dat hogere doses tot betere resultaten kunnen leiden.
Referenties
Cutler, R. B., & Fishbain, D. A. (2005). Zijn alcoholismebehandelingen effectief? De gegevens van Project MATCH. BMC Public Health, 5(1), 1-11. https://doi.org/10.1186/1471-2458-5-75
DiClemente, C. C., Corno, C. M., Graydon, M. M., Wiprovnick, A. E., & Knoblach, D. J. (2017). Motiverende gespreksvoering, verbetering en korte interventies in de afgelopen tien jaar: A review of reviews of efficacy and effectiveness. Psychologie van verslavingsgedrag, 31(8), 862. https://doi.org/10.1037/adb0000318
DiClemente, C. C., & Prochaska, J. O. (1998). Naar een veelomvattend transtheoretisch model van verandering: Stadia van verandering en verslavend gedrag. In W. R. Miller & N. Heather (Eds.), Behandeling van verslavingsgedrag (pp. 3-24). Plenum Press.
Guydish, J., Jessup, M., Tajima, B., & Manser, S. T. (2010). Adoptie van motiverende gesprekstherapie en motiverende verbeteringstherapie na klinisch onderzoek. Journal of Psychoactive Drugs, 42(sup6), 215-226. https://doi.org/10.1080/02791072.2010.10400545
Longabaugh, R., & Wirtz, P. W. (Eds.). (2001). Project MATCH hypotheses: Resultaten en causale ketenanalyses (nr. 1). US Department of Health and Human Services, Public Health Service, National Institutes of Health, National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism.
Miller, W. R. (1992). Handboek voor motivatieverbeteringstherapie: A clinical research guide for therapists treating individuals with alcohol abuse and dependence (vol. 2). US Department of Health and Human Services, Public Health Service, Alcohol, Drug Abuse, and Mental Health Administration, National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism.
Miller, W. R., & Rollnick, S. (2012). Motiverende gespreksvoering: Mensen helpen veranderen. Guilford Press.
Miller, W. R., & Rose, G. S. (2009). Naar een theorie over motiverende gespreksvoering. American Psychologist, 64(6), 527-537. https://doi.org/10.1037/a0016830
Norcross, J. C., Pfund, R. A., & Prochaska, J. O. (2013). Psychotherapie in 2022: Een Delphi-peiling over de toekomst. Professionele psychologie: Research and Practice, 44(5), 363-370. https://doi.org/10.1037/a0034633
P. M. R. Groep. (1998). Matching van patiënten met alcoholstoornissen aan behandelingen: Klinische implicaties van Project MATCH. Tijdschrift voor Geestelijke Gezondheid, 7(6), 589-602. https://doi.org/10.1080/09638239817743
Over de auteur
Dr. Amanda O'Bryan, Ph.D., LPCA, is een gediplomeerd psycholoog en gespecialiseerd in het gebruik van evidence-based praktijken om haar cliënten in staat te stellen de manieren waarop stress en angst hun leven beïnvloeden te veranderen. Ze is ook gespecialiseerd in Harm Reduction en helpt neurodivergente cliënten en leden van de LGBTQ-gemeenschap. Voordat ze counselor werd, werkte Amanda als professor in de psychologie en met haar Ph.D. in Experimentele Psychologie brengt ze kennis van menselijk gedrag en het brein in haar werk.