Vanuit een traumagericht perspectief moet hoop voorzichtig worden aangeboden. Voor mensen die gebroken vertrouwen of collectieve wonden met zich meedragen, kan het riskant of gevaarlijk aanvoelen.
Maar wanneer hoop doordacht en gemeenschappelijk wordt gehouden, wordt het een krachtige relationele kracht.
Voordat je verder gaat, dachten we dat je onze vijf tools voor positieve psychologie gratis zou willen downloaden. Deze boeiende, wetenschappelijk onderbouwde oefeningen helpen je om effectief om te gaan met moeilijke omstandigheden en geven je de tools om de veerkracht van je cliënten, studenten of werknemers te verbeteren.
In mijn praktijk voor traumatherapie heb ik gemerkt dat wanneer mensen samenkomen rond mogelijkheden in plaats van pathologie, de spanning afneemt en er nieuwe beweging ontstaat.
Hoopcirkels zijn gestructureerde bijeenkomsten die zijn gecreëerd om opzettelijk mogelijkheden en veerkracht te cultiveren als een collectieve ervaring in plaats van te blijven hangen in nederlaag of een mindset van schaarste (Snyder, 2002).
De psychologische basis van een cirkel van hoop berust op de theorie van hoop van Snyder, die hoop definieert als een combinatie van doelgerichtheid, waargenomen agency en het genereren van meerdere paden om die doelen te bereiken (Snyder, 2002; Feldman & Snyder, 2005).
Groepsleden creëren samen doelen, brainstormen over strategieën en versterken elkaars agency door middel van gedeelde empathie en verantwoording (Jason et al., 2016).
In mijn professionele ervaring nemen hoopcirkels de vorm aan van peer-support groepen, gemeenschapsrituelen voor genezing en op geloof gebaseerde bijeenkomsten waar individuen verhalen delen over strijd en uithoudingsvermogen. Ze volgen vaak de structuur van narratieve of herstellende cirkels, met de nadruk op gelijkheid, diep luisteren en gedeelde betekenisgeving.
Maar persoonlijk geloof ik dat we als beroepsgroep nog een stap verder kunnen gaan. Ik denk dat hoopcirkels kunnen evolueren van traditionele therapeutische of spirituele settings naar nieuwe en innovatieve formats, zoals:
Somatisch bewustzijn integreren
Nodig deelnemers uit om hoop fysiek in hun lichaam te voelen door middel van ademwerk, aarding of zachte bewegingen om emotionele toestanden te verbinden met neurobiologische regulatie (Schornick et al., 2023).
Op kunst en natuur gebaseerde hoopcirkels
Breng ervaringsgerichte benaderingen, zoals creativiteit en de natuurlijke wereld, in het proces. Dit kan het beschilderen van stenen met hoopvolle woorden zijn, het planten van een hoopvolle tuin, of het maken van muurschilderingen die collectieve genezing symboliseren.
Intergenerationele hoopcirkels
Koppel jongeren aan ouderen om verhalen over uithoudingsvermogen en generatiewijsheid uit te wisselen. Dit bevordert continuïteit, mentorschap en veerkracht tussen generaties.
Elk van deze variaties heeft een gemeenschappelijk doel: hoop tot een gedeelde praktijk maken in plaats van een eenzaam gevoel, het transformeren in een levende, relationele kracht die creativiteit, verbinding en voorwaartse beweging genereert.
Terwijl de traditionele psychologie positieve hoop vaak definieert als een individuele cognitief-emotionele constructie, een mix van doelen, paden en agency (Snyder, 2002), suggereert recente literatuur dat collectieve hoop net zo belangrijk is voor het volhouden van verandering (Jetten et al., 2020).
In ons huidige wereldwijde klimaat denk ik dat de meesten van ons de waarheid hierachter kunnen zien. Collectieve hoop ontstaat wanneer mensen een gevoel van richting delen, een wederzijds geloof in hun vermogen om verandering te creëren en een gevoel van solidariteit in het aangezicht van onzekerheid. Kunnen we niet allemaal het verschil voelen tussen "Ik geloof dat ik het kan" en "Wij geloven dat we het kunnen"?
Waar individuele hoop persoonlijke groei aanwakkert, vermenigvuldigt gedeelde hoop capaciteit. Het mobiliseert hulpbronnen, voedt prosociaal gedrag en creëert een buffer tegen collectieve wanhoop (Schornick et al., 2023).
In trauma-geïnformeerd werk betekent dit dat zelfs wanneer iemand worstelt om alleen hoop te houden, de gereguleerde aanwezigheid van de groep tijdelijk die capaciteit kan lenen, waardoor het sociale betrokkenheidssysteem wordt geactiveerd en de verbinding wordt hersteld.
Het organiseren van bijeenkomsten in hoopcirkels creëert een psychologisch ecosysteem waarin de overtuigingen van elk lid die van de anderen versterken. We voelen de versterking van zowel de individuele veerkracht als het vermogen van het collectief om zich aan te passen, te herstellen en te evolueren.
Download 5 gratis tools voor positieve psychologie
Begin vandaag nog met bloeien met 5 gratis tools die gebaseerd zijn op de wetenschap van positieve psychologie.
Hulpmiddelen downloaden
10 psychologische voordelen van hoopcirkels
Hoopcirkels creëren een gedeeld psychologisch kader dat nieuwsgierigheid koestert in plaats van instorting, samenwerking in plaats van terugtrekking, en gezamenlijke vindingrijkheid in plaats van geïsoleerde coping. Deze cirkels worden omgevingen waar individuen een gevoel van mogelijkheden krijgen en ook de vaardigheden, denkwijzen en relationele patronen oefenen die langdurig welzijn ondersteunen.
Individuele voordelen
Individuele voordelen zijn gericht op wat er innerlijk gebeurt als een persoon wordt vastgehouden door een groep die gelooft in de mogelijkheid van verandering. Ik heb cliënten in hoopkringen toegang zien krijgen tot capaciteiten, zoals creativiteit, kwetsbaarheid en helderheid, die ooit onbereikbaar voor hen waren toen ze alleen worstelden.
Belangrijke individuele voordelen zijn onder andere:
Meer betrokkenheid
Hoopcirkels helpen individuen opnieuw contact te maken met hun gevoel van persoonlijke effectiviteit, een centraal onderdeel van de hooptheorie (Snyder, 2002).
Verbeterde emotionele regulatie
Co-regulatie binnen een zorgcirkel vermindert stressreacties en versterkt de emotionele stabiliteit, vooral bij overlevenden van een trauma (Porges, 2011).
Verbeterde probleemoplossing
Blootstelling aan collectieve paden verbreedt iemands gevoel van wat mogelijk is en verbetert de cognitieve flexibiliteit (Feldman & Snyder, 2005).
Minder hopeloosheid en depressieve symptomen
Gedeelde hoop vermindert gevoelens van isolatie en gaat wanhoop tegen door sociale buffering (Jason et al., 2016).
Betere betekenisgeving
Individuen rapporteren meer betekenis en motivatie wanneer ze reflecteren op doelen binnen een ondersteunend collectief (Feldman & Snyder, 2005).
Voordelen voor de gemeenschap
De voordelen voor de gemeenschap weerspiegelen hoe hoopcirkels het welzijn, de identiteit en het functioneren van groepen, organisaties of buurten verbeteren. Wanneer mensen getuige zijn van elkaars hoop en uitdagingen, vormen ze sterkere relationele banden en een gedeeld gevoel van richting.
De belangrijkste voordelen voor de gemeenschap zijn
Grotere sociale cohesie
Gemeenschappen die collectieve hoop beoefenen, rapporteren meer vertrouwen, saamhorigheid en wederzijdse steun (Jason et al., 2016).
Verbeterd prosociaal gedrag
Gedeelde hoop vergroot vrijwilligerswerk, empathie en collectieve effectiviteit, gedragingen die positieve sociale banden versterken (Schornick et al., 2023).
Verbeterde veerkracht van groepen
Groepen met hogere niveaus van collectieve hoop herstellen sneller van stress of verstoring (Jetten et al., 2020).
Gezamenlijk problemen oplossen
Hoop van de gemeenschap versterkt de vindingrijkheid door verschillende perspectieven en vaardigheden te bundelen (Schornick et al., 2023).
Positieve culturele effecten
Hoopcirkels kunnen gemeenschapsverhalen verschuiven van tekorten naar mogelijkheden, waardoor het welzijn op lange termijn verbetert (Feldman & Snyder, 2005).
Hoopcirkels werken omdat ze zowel de interne wereld van het individu als de betrokkenheid van de gemeenschap versterken. Wanneer hoop samen wordt beoefend, wordt het duurzamer, toegankelijker en transformerender dan wanneer het alleen wordt gedragen.
Het implementeren van Hoop Cirkels in verschillende instellingen
Hoopcirkels kunnen worden aangepast aan bijna elke omgeving waar mensen samenkomen met gedeelde doelen, uitdagingen of verlangens naar verandering.
De sleutel ligt niet in het formaat maar in de functie. Laten we die functies eens onderzoeken in zes unieke settings.
1. Werkplekken
In professionele omgevingen kunnen hoopcirkels burn-out tegengaan door psychologische veiligheid en een gedeeld doel te bevorderen (Maslach & Leiter, 2016).
Teams gebruiken ze om na te denken over waarden, zich opnieuw te verbinden met de missie en collectieve paden door organisatorische stress te genereren. Groepen met een hogere collectieve hoop laten betere samenwerking en prestaties zien (Jetten et al., 2020).
2. Onderwijsinstellingen
Scholen en universiteiten kunnen hoopcirkels gebruiken om studenten te helpen emoties te reguleren, betrokkenheid op te bouwen en ambitieuze doelen te formuleren, vooral tijdens overgangen of periodes met veel stress (Snyder, 2002).
Als leerlingen getuige zijn van de veerkracht van medeleerlingen, versterkt dat de saamhorigheid en sociaal-emotionele ontwikkeling (Snyder, 2002). Opvoeders hebben er ook baat bij, omdat gedeelde hoop een buffer vormt tegen compassiemoeheid.
3. Religieuze organisaties
Geloofsgemeenschappen beoefenen al heel lang vormen van gemeenschappelijke hoop door middel van gebedskringen, getuigenissen en rituelen die mensen helpen betekenis te vinden in tegenspoed.
Moderne hoopcirkels kunnen voortbouwen op deze traditie met meer expliciete psychologische ondersteuning, zoals het gezamenlijk stellen van doelen of het gezamenlijk creëren van paden. Deze ruimtes ondersteunen betekenisgeving en spirituele veerkracht (Feldman & Snyder, 2005).
4. Culturele kringen
Culturele groepen kunnen het vertellen van verhalen, rituelen of het delen van wijsheid tussen generaties integreren in hoopcirkels, waardoor de identiteit en het collectieve geheugen worden versterkt.
Voor gemarginaliseerde gemeenschappen kunnen deze ruimtes de gevolgen van systemische trauma's tegengaan door het versterken van agency en solidariteit (Jetten et al., 2020). Ze helpen ook culturele praktijken van veerkracht en verbondenheid in stand te houden.
5. Gezondheidszorg
In de lichamelijke en geestelijke gezondheidszorg kunnen hoopcirkels angst verminderen, collegiale ondersteuning bevorderen en de betrokkenheid bij de behandeling versterken (Porges, 2011).
Patiënten hebben baat bij gedeelde ervaringen en het gevoel dat anderen geloven dat herstel mogelijk is, terwijl ze daar zelf moeite mee hebben. Artsen kunnen hoopcirkels ook gebruiken om burn-out te verwerken en opnieuw contact te maken met hun doelgerichtheid.
6. Digitale en hybride gemeenschappen
Online hoopcirkels maken ondersteuning toegankelijk voor mensen die niet persoonlijk bij elkaar kunnen komen vanwege afstand, gezondheid of mobiliteit.
Digitale platforms bieden de mogelijkheid tot journaling prompts, breakout rooms en asynchrone reflectie om de wereldwijde verbinding en prosociale betrokkenheid te versterken (Schornick et al., 2023).
Hybride cirkels, waarbij zowel persoonlijke als virtuele elementen worden gebruikt, vergroten het bereik en de inclusiviteit nog verder.
Hoopcirkels, ongeacht de setting, berusten op dezelfde kerningrediënten: gedeelde kwetsbaarheid, collectieve probleemoplossing en de bereidheid om samen iets beters te bedenken.
In klinisch werk kunnen deze elementen nog doelgerichter worden ingezet, waardoor hoopcirkels een krachtig hulpmiddel zijn in groepstherapie voor het verdiepen van inzicht, het versterken van regulatie en het bevorderen van betekenisvolle verandering.
Manieren om hoopcirkels te gebruiken in groepstherapie zijn onder andere:
Rondes voor het delen van doelen
Nodig elk groepslid uit om een zinvolle, haalbare hoop voor de komende week te noemen. Gebruik reflectief luisteren om sociale identiteit en zelfverantwoordelijkheid te vergroten (Snyder, 2002).
Verhalende hoop delen
Moedig cliënten aan om een verhaal van veerkracht te delen of een moment in het verleden waarop hoop hen door tegenslag heen hielp, waardoor hun identiteit en samenhang werden versterkt (Copley, 2023).
Collectief problemen oplossen
Faciliteer groepsbrainstormen waarbij leden elkaar helpen om persoonlijke of relationele doelen te bereiken. Dit kan de collectieve effectiviteit vergroten (Jetten et al., 2020).
Affirmatiecirkels
Sluit sessies af met korte affirmaties van collega's die vooruitgang, inspanning of moed in de groep erkennen.
Praktijk voor somatische hoop
Begin of eindig sessies met aardend ademwerk, beweging of belichaamde visualisatie om cliënten te helpen fysiologisch hoop te voelen en emotionele regulatie te verhogen (Porges, 2011).
Symbolische voorwerpen of kunstopdrachten
Gebruik voorwerpen zoals stenen, kaarsen, tekeningen of kaarten als metaforen voor de hoop van elke cliënt, ter ondersteuning van creatieve expressie en diepere emotionele toegang.
Toekomst-zelf dialogen
Begeleid cliënten door ingebeelde gesprekken met een toekomstige, meer hoopvolle versie van zichzelf en bespreek dan welke sterke punten of inzichten naar voren komen (Copley, 2023).
Micro-rituelen voor collectieve hoop
Ontwikkel kleine, herhaalde groepsrituelen. Ideeën zijn bijvoorbeeld het aansteken van een kaars, het toevoegen aan een gedeelde "hoopmuur" of het bijdragen aan een gezamenlijk dagboek om het momentum te versterken.
Digitale follow-up kringen
Gebruik veilige online platforms voor korte check-ins tussen sessies, om cliënten te helpen hun betrokkenheid en verantwoordelijkheid ook buiten de therapieruimte te behouden (Schornick e.a., 2023).
Ik vertel cliënten vaak op een bepaald moment in hun genezingsproces: Genezing gebeurt niet geïsoleerd. Het ontvouwt zich in de aanwezigheid van een ander die mogelijkheden kan bieden wanneer zij dat niet kunnen (Copley, 2023).
Hoe een Hope Circle te begeleiden: Een stap-voor-stap handleiding
Hoewel hoopcirkels vele vormen kunnen aannemen, berust effectieve begeleiding op een paar gevestigde psychologische principes: duidelijke structuur, emotionele veiligheid, gedeelde verantwoordelijkheid en het opzettelijk samen creëren van betekenisvolle doelen.
Onderzoek naar groepsdynamica en de theorie van hoop toont aan dat wanneer deelnemers zich gereguleerd, gerespecteerd en wederzijds betrokken voelen, hoop gemakkelijker toegankelijk wordt en aanhoudt (Snyder, 2002; Jetten et al., 2020; Porges, 2011).
In mijn werk als trauma- en relatietherapeut heb ik ontdekt dat deze fundamenten belangrijk zijn, maar ook de manier waarop we ze aanpassen met somatisch bewustzijn, hechtingsveiligheid en creatieve elementen die hoop levend houden in het lichaam, niet alleen in de geest (Copley, 2023).
Stap 1: Zorg voor veiligheid en structuur
Hoopcirkels floreren alleen als de veiligheid voorspelbaar en expliciet is. Begin met het maken van afspraken over vertrouwelijkheid, respect, afwisseling en het creëren van een luistercultuur - elementen die de regulatie van het zenuwstelsel in groepen ondersteunen (Porges, 2011).
Herinner de deelnemers eraan dat hoop geen geforceerde positiviteit is, maar een gezamenlijke verkenning van mogelijkheden en barrières.
Stap 2: Open met regelgeving
Begin cirkels met aarding of ademwerk om cliënten te helpen van waakzaamheid naar verbinding te gaan.
Deze eenvoudige somatische oefeningen creëren de fysiologische voorwaarden die nodig zijn voor nieuwsgierigheid en relationele openheid (Porges, 2011).
Stap 3: nodig verhaal en gedeelde betekenis uit
Verhalende ingevingen zijn vaak het moment waarop de ruimte verandert. Moedig mensen aan om zelfs een klein moment van mogelijkheid te delen, omdat het hen helpt toegang te krijgen tot sterke punten die ze vaak over het hoofd zien (Feldman & Snyder, 2005).
Misschien wil je dit onderdeel vertragen en de nadruk leggen op getuigen, wat de hechtingsveiligheid en het groepsvertrouwen versterkt (Copley, 2023).
Stap 4: Stel individuele en collectieve doelen vast
Een favoriet onderdeel van hoopcirkels is het gezamenlijk oplossen van problemen. Gebruikmakend van Snyder's (2002) hoop theorie, begeleid je de groep om meerdere strategieën te genereren voor elke hoop.
Vanuit een trauma-geïnformeerd perspectief ligt de nadruk op flexibiliteit in plaats van fixatie, omdat veel cliënten hoop gelijkstellen aan druk.
Stap 7: Integreer somatische of creatieve expressie
Dit is een van de wendingen die ik persoonlijk aanbreng in hoopcirkels. Ik moedig deelnemers aan om hun hoop fysiek te verankeren door middel van houdingsveranderingen, zachte bewegingen, tekeningen of symbolische objecten (Copley, 2023).
Deze belichaamde praktijken helpen om cognitieve hoop om te zetten in geleefde ervaring (Porges, 2011).
Stap 8: Sluit af met een ritueel van continuïteit
Naar mijn mening zijn hoopcirkels levende systemen. Herbekijk eerdere hoop, erken de vooruitgang en nodig de groep uit om doelen bij te stellen als dat nodig is. Deze check-ins helpen bij het cultiveren van aanpassingsvermogen en veerkracht (Jetten et al., 2020).
Hoopcirkels zien er op het eerste gezicht misschien eenvoudig uit, maar ze vereisen doordachte begeleiding, afstemming en de bereidheid om de structuur aan te passen aan de behoeften van de mensen in de ruimte.
Zoals bij elke therapeutische of gemeenschapspraktijk, zijn er ook uitdagingen die zorgvuldig overwogen moeten worden voordat ze worden geïmplementeerd.
Uitdagingen en overwegingen
Hoewel hoopcirkels diepgaand helend kunnen zijn, moeten ze zorgvuldig begeleid worden om onbedoelde schade te voorkomen.
Voor overlevenden van trauma's kan voorbarig optimisme of groepsdruk afbreuk doen aan de echte pijn. Begeleiders moeten het emotionele tempo bijhouden, voorkomen dat er te veel verteld wordt of dat er opnieuw getraumatiseerd wordt, en ervoor zorgen dat er hoop wordt geboden en niet opgelegd.
Machtsdynamieken, culturele verschillen en toegankelijkheidsbehoeften bepalen ook hoe veilig een cirkel aanvoelt.
Zonder duidelijke grenzen of structuur kunnen groepen afglijden naar probleemdiscussies die eerder overweldigen dan opbeuren.
Daarom werken hoopcirkels het beste wanneer begeleiders empathie in evenwicht brengen met beheersing, ieders tijdlijn eren en tegelijkertijd de integriteit van het collectieve proces beschermen.
17 Cultivatie van hoop oefeningen
Gebruik deze 17 Hope Oefeningen [PDF] om te verduidelijken wat belangrijk is, toegang te krijgen tot je innerlijke bronnen en doelgerichte stappen voorwaarts te zetten. Gemaakt door experts. 100% wetenschappelijk onderbouwd.
Als je geïnteresseerd bent in op hoop gebaseerde interventies in je klinische of maatschappelijke werk, dan biedt PositivePsychology.com verschillende op wetenschap gebaseerde hulpmiddelen van hoge kwaliteit om je praktijk te ondersteunen.
Vervolgens kunnen onze 17 oefeningen voor het cultiveren van hoop je cliënten direct ondersteunen en je klinische praktijk verbeteren. Deze 17 gestructureerde hulpmiddelen helpen cliënten te verduidelijken wat belangrijk is, hun agency te versterken en blijvende verandering te creëren.
We bieden ook verschillende gratis hulpmiddelen die je direct kunt gebruiken.
Ons artikel "Wat is hoop in de psychologie?" introduceert de cognitieve wetenschap van hoop en bevat praktische werkbladen en oefeningen. Het legt uit hoe hoop het stellen van doelen versterkt, het denken in paden verbetert en de kracht opbouwt die nodig is voor veerkracht en welzijn.
"How to Perform Hope Therapy: 4 Best Techniques" is een ander artikel met een duidelijk overzicht van de belangrijkste technieken van hooptherapie, waaronder het stellen van doelen, het identificeren van paden en het versterken van motivatie.
Ons gratis werkblad "Wat is hoop" helpt cliënten na te denken over hun persoonlijke relatie met hoop en hopeloosheid. Door middel van geleide vragen stimuleert het inzicht in hoe hoop in hun leven verschijnt en biedt het een startpunt voor het cultiveren van een meer veerkrachtige en optimistische mindset.
Als je een hoopcirkel wilt starten, vind je ons artikel over gemeenschapspsychologie misschien ook nuttig om de theorieën en interventies te begrijpen die collectief welzijn en duurzame verandering binnen gemeenschappen ondersteunen.
Boodschap mee naar huis
Hoopcirkels herinneren ons eraan dat genezing en groei het krachtigst zijn wanneer ze worden gedeeld. Zelfs kleine stappen in de richting van collectieve hoop kunnen het emotionele klimaat van een groep, een familie of een gemeenschap veranderen.
Hoe zou dat er voor jou uit kunnen zien? Misschien verzamel je een paar deelnemers, stel je een gezamenlijke intentie op en onderzoek je wat er mogelijk is in een hoopcirkel.
Hoopkringen kunnen persoonlijk, online of hybride zijn. Het belangrijkste is de structuur, emotionele veiligheid en gedeelde intentie - niet de fysieke vorm.
Waarin verschillen hoopcirkels van een steungroep?
Steungroepen richten zich op het delen van problemen en het ontvangen van emotionele bevestiging, terwijl hoopcirkels zich richten op mogelijkheden, paden en collectieve agency. Ze helpen deelnemers te benoemen waar ze naar toe bewegen, niet alleen waar ze doorheen bewegen.
Hebben hoopkringen een getrainde facilitator nodig?
Mogelijk. Hoewel een getrainde begeleider de veiligheid en structuur kan vergroten, vooral voor trauma-geïnformeerd werk, is er niet altijd een professional nodig voor hoopcirkels. Wat ze wel nodig hebben, is iemand die grenzen kan stellen, het tempo van het gesprek kan bepalen en de focus kan houden op gedeelde hoop in plaats van verzadiging van het probleem (Delisle et al., 2016).
Referenties
Copley, L. A. (2023). Van je houden doet me pijn: Een nieuwe benadering voor het helen van trauma banden en het creëren van authentieke verbinding. Grand Central Publishing/Hachette.
Delisle, V. C., Gumuchian, S. T., Kloda, L. A., Boruff, J., El-Baalbaki, G., Körner, A., Malcarne, V. L., & Thombs, B. D. (2016). Effect of support group peer facilitator training programmes on peer facilitator and support group member outcomes: Een systematische review. BMJ Open, 6(11), e013325. https://doi.org/10.1136/bmjopen-2016-013325
Feldman, D. B., & Snyder, C. R. (2005). Hoop en het zinvolle leven: Theoretische en empirische associaties tussen doelgericht denken en levensbetekenis. Tijdschrift voor Sociale en Klinische Psychologie, 24(3), 401-421. https://doi.org/10.1521/jscp.24.3.401.65616
Jason, L. A., Stevens, E., & Light, J. M. (2016). De relatie van gemeenschapszin en vertrouwen met hoop. Tijdschrift voor gemeenschapspsychologie, 44(3), 334-341. https://doi.org/10.1002/jcop.21771
Jetten, J., Reicher, S. D., Haslam, S. A., & Cruwys, T. (Eds.). (2020). Samen uit elkaar: De psychologie van COVID-19. SGE Publishing.
Maslach, C., & Leiter, M. P. (2016). Het begrijpen van de burnout ervaring: Recent onderzoek en de implicaties voor de psychiatrie. World Psychiatry, 15(2), 103-111. https://doi.org/10.1002/wps.20311
Porges, S. W. (2011). De polyvagale theorie: Neurofysiologische grondslagen van emoties, gehechtheid, communicatie en zelfregulatie. W. W. Norton.
Schornick, Z., Ellis, N., Ray, E., Thomas, K. A., & Ritchie, T. D. (2023). Hoop die anderen ten goede komt: A systematic literature review of hope theory and prosocial outcomes. International Journal of Applied Positive Psychology, 8, 37-61. https://doi.org/10.1007/s41042-022-00084-0
Laura Copley, Ph.D., LPC, geeft haar inzicht in het helen van complexe trauma's als therapeut, podcast host van "Tough Love with Dr. Laura Copley", en tijdens spreekbeurten over de hele wereld. Onlangs bracht ze haar eerste boek uit genaamd "Loving You is Hurting Me", een zelfverbetering boek over trauma hechting dat verhalen, psycho-educatie en krachtige activiteiten en strategieën die leiden tot Post-Traumatische Groei combineert.