Zelfs een gedeeltelijke release is een belangrijke vooruitgang.
Elke stap weg van wrok is een stap naar een gevoel van vrijheid.
Je weet dat vergeving belangrijk is, maar weten hoe je moet vergeven is iets heel anders.
Toch leren maar weinig mensen hoe ze moeten vergeven.
Hoe vergeef je iemand die zich nooit heeft verontschuldigd?
Hoe vergeef je als je je schaamt of boos bent?
In dit artikel gaan we in op de praktische, stapsgewijze acties die je kunt ondernemen om te vergeven.
Voordat je verder gaat, dachten we dat je onze vijf tools voor positieve psychologie gratis zou willen downloaden. Deze boeiende, wetenschappelijk onderbouwde oefeningen helpen je om effectief om te gaan met moeilijke omstandigheden en geven je de tools om de veerkracht van je cliënten, studenten of werknemers te verbeteren.
Vergeven kost vaak tijd en velen wachten tot ze er klaar voor zijn. Maar dit kan een misvatting zijn, want onderzoek toont aan dat vergeving een beslissing en een oefening is die je bewust aangaat, niet een emotie die plotseling opkomt (Luskin, 2003; Enright, 2001).
In plaats van te wachten tot je wakker wordt met het gevoel dat vandaag de dag is dat je kunt vergeven, heb je de kracht om nu de beslissing te nemen om de reis van vergeving te beginnen.
De psychologie van vergeving kan worden opgevat als de innerlijke ervaring van vrede en inzicht die voortkomt uit het loslaten van het beschuldigen van degenen die je pijn hebben gedaan. Merk op dat vrede het resultaat is van het proces, niet het uitgangspunt (Luskin, 2003).
Door dit onderscheid te begrijpen, kun je het opnieuw kaderen, waardoor vergeving verandert van iets dat je overkomt in iets waar je actief mee bezig bent.
Wat weerhoudt jou ervan om te vergeven?
Je bewust zijn van veelvoorkomende interne blokkades kan helpen verklaren waarom vergeving moeilijk voelt.
Wachten op een verontschuldiging
Veel mensen geloven dat vergeving pas kan plaatsvinden als de ander zijn daden erkent. Dit is op twee manieren problematisch. Ten eerste creëert het een machtsverschuiving, waarbij de persoon die jou pijn heeft gedaan de macht krijgt over jouw genezing. Ten tweede verhindert het je om jezelf actief in staat te stellen om iemand te vergeven die zich nooit zal verontschuldigen of die niet langer een bedreiging voor je vormt (Enright, 2001).
Vergiffenis verwarren met vertrouwen
Iemand vergeven betekent niet dat je hem weer vertrouwt. Vertrouwen kan na verloop van tijd weer worden opgebouwd door consequent gedrag binnen de relatie. Vergeven is een innerlijke bevrijding die niets te maken heeft met wat de ander vervolgens doet.
Schaamte blokkeert zelfvergeving
Als het gaat om jezelf vergeven, is schaamte vaak het grootste obstakel. Schuldgevoel zegt: "Ik heb iets slechts gedaan" en motiveert tot herstel. Schaamte zegt: "Ik ben slecht" en leidt tot zelfverwijt, terugtrekking en verlamming (Tangney & Dearing, 2003). Schaamte geeft je het gevoel dat je geen zelfvergeving verdient en daarom moet je het direct benoemen en uitdagen.
Hoe iemand die je pijn heeft gedaan te vergeven
De volgende stappen zijn gebaseerd op de negen stappen naar vergeving van Fred Luskin (2003) en het procesmodel van Enright (2001), samengevat in een toegankelijk kader.
1. Weet precies wat je vergeeft
Wees specifiek. Benoem wat er is gebeurd, hoe je je voelde en wat het je heeft gekost. Vage wrok is moeilijker los te laten dan een duidelijke definitie van wat de pijn veroorzaakt. De kwestie op papier zetten of delen met een vertrouwd persoon kan je helpen om het duidelijk genoeg te zien om je te helpen het los te laten.
2. Beloof te vergeven voor je eigen bestwil
Herinner jezelf eraan waarom je dit doet: niet voor de ander, niet omdat wat er is gebeurd acceptabel was, maar omdat wrok koesteren je energie en rust kost en een negatieve invloed heeft op je gezondheid (Luskin, 2003). Dit kan je helpen om je te blijven inzetten tijdens de moeilijkere stappen.
3. Scheid de persoon van de handeling
De persoon die je pijn heeft gedaan is meer dan het ergste wat hij of zij heeft gedaan. Dit is geen excuus voor hun gedrag. Begrijp dat mensen handelen op basis van hun eigen pijn, beperkingen en omstandigheden. Hun acties zeggen meer over hen dan over jou of jouw waarde (Luskin, 2003).
Deze verschuiving in perspectief is een krachtig onderdeel van de neurowetenschap van vergeving omdat het empathiecircuits in de hersenen activeert en het proces van vergeving direct vergemakkelijkt (Ricciardi et al., 2013; Molinero et al., 2024).
4. Laat niet-afdwingbare regels los
Veel van ons lijden komt voort uit de voortdurende discrepantie tussen de werkelijkheid en onze verwachtingen. "Ze hadden loyaal moeten zijn. Dit had mij niet moeten overkomen." Luskin (2003) noemt dit de "niet-afdwingbare regels". Hoe redelijk deze verwachtingen ook klinken, we kunnen niet altijd verwachten dat ze standhouden in de realiteit.
Het loslaten van deze verwachtingen gaat over het stoppen van de cyclus van piekeren en het terugkrijgen van je energie. Het gaat er niet om je normen of behoefte aan wederzijds respect in relaties te verlagen. Deze stap stelt je in staat om te accepteren wat er is gebeurd, zodat je kunt beslissen wat je nu wilt doen.
5. Richt je energie op je eigen leven
Vergeven gaat over vooruitgaan. Leren hoe je moet vergeven houdt in dat je duidelijk maakt hoe je wilt dat je leven eruit ziet en je emotionele energie investeert in je doelen en dromen. Deze stap stelt je in staat om vergeving te veranderen van een passief loslaten in een actieve keuze om tot bloei te komen.
Vergeven voelt soms niet alleen moeilijk, maar ook verkeerd. Het maakt niet uit waar je bent op je reis, van het gevoel gekwetst te zijn tot het ervaren van ernstige trauma's, voortdurende schade en verliezen die niet ongedaan gemaakt kunnen worden, het is belangrijk om te onthouden: Er is geen tijdlijn voor vergeving en je hoeft je niet te haasten.
Als vergeving helemaal buiten bereik voelt, komt dat vaak omdat de basis nog niet aanwezig is (Luskin, 2003). Eerst moet je je veilig voelen en ruimte maken voor verdriet. Soms maakt professionele ondersteuning het verschil tussen blijvend vastzitten en uiteindelijk de stappen zetten.
Vergeven is ook geen alles-of-niets proces. Je kunt het gedeeltelijk loslaten door ervoor te kiezen om te stoppen met herkauwen, en zelfs als je je nog niet helemaal in vrede voelt, is het belangrijk om te erkennen dat je zinvolle vooruitgang hebt geboekt. Elke stap die je zet weg van het voelen van wrok is een stap in de richting van je gevoel van vrijheid.
Boodschap mee naar huis
Weten hoe je moet vergeven is een van de meest waardevolle vaardigheden die je kunt ontwikkelen, niet omdat de mensen die je pijn hebben gedaan dat verdienen, maar omdat jij het verdient om je licht te voelen. Vergeven is een reeks actieve keuzes die je in de loop van de tijd maakt.
Focussen op "hoe te vergeven" in plaats van op wat je vergeeft, kan je helpen om het verleden geleidelijk los te laten. Je hoeft je er niet klaar voor te voelen. Je hoeft het niet perfect te doen. Je hoeft alleen maar bereid te zijn om de eerste stap te zetten en stapsgewijs verder te gaan.
Ja. Vergeving vereist niet de afwezigheid van boosheid. Boosheid is een natuurlijke en vaak geldige reactie op pijn. Wat vergeving doet, is je relatie met die boosheid veranderen; je voedt het niet langer, oefent het niet langer of laat het niet langer je beslissingen bepalen. De boosheid kan nog steeds langskomen, maar na verloop van tijd verliest ze haar grip. Wachten tot je geen boosheid meer voelt voordat je begint met vergeven betekent oneindig wachten (Luskin, 2003).
Moet je iemand vertellen dat je hem vergeven hebt?
Nee. Vergeven is een intern proces en vereist geen communicatie met de persoon die je pijn heeft gedaan. In veel situaties waarin de persoon onveilig, niet beschikbaar of overleden is, is het niet mogelijk of aan te raden om het hem te vertellen. De vergeving die het belangrijkst is, gebeurt van binnen, ongeacht of de ander ooit weet dat het gebeurd is (Enright, 2001).
Referenties
Enright, R. D. (2001). Vergeven is een keuze: Een stap-voor-stap proces voor het oplossen van boosheid en het herstellen van hoop. American Psychological Association.
Ho, M.Y., Worthington, E.L., Jr., Cowden, R.G., Bechara, A.O., Chen, Z.J., Gunatirin, E.Y., Joynt, S., Khalanskyi, V.V., Korzhov, H., Kurniati, N. M. T., Rodriguez, N., Salnykova, A., Shtanko, L., Tymchenko, S., Voytenko, V. L., Zulkaida, A., Mathur, M. B., & VanderWeele, T. J. (2024). Internationale REACH interventie voor vergeving: Een multisite gerandomiseerde gecontroleerde trial. BMJ Public Health, 2, e000072. https://doi.org/10.1136/bmjph-2023-000072
Luskin, F. (2003). Voorgoed vergeven: Een bewezen recept voor gezondheid en geluk. HarperOne.
Molinero, A., Serrano, M. Á., & López, F. (2024). Effectiviteit van vergevingstrainingsprogramma's in universitaire contexten: Een systematische review en meta-analyse. Cogent Education, 11(1), Artikel 2378242. https://doi.org/10.1080/2331186X.2024.2378242
Ricciardi, E., Rota, G., Sani, L., Gentili, C., Gaglianese, A., Guazzelli, M., & Pietrini, P. (2013). Hoe de hersenen emotionele wonden helen: De functionele neuroanatomie van vergeving. Frontiers in Human Neuroscience, 7, Artikel 839. https://doi.org/10.3389/fnhum.2013.00839
Tangney, J. P., & Dearing, R. L. (2003). Schaamte en schuld. Guilford Press.
Over de auteur
Dr. Kinga Mnich is een wereldwijd georiënteerde executive coach, sociaal psycholoog en spreker die high-achievers helpt leiding te geven met zelfvertrouwen, duidelijkheid en emotionele intelligentie. Met meer dan 15 jaar ervaring in de academische wereld, sociale impact en leiderschapsontwikkeling integreert ze wetenschappelijk onderbouwde strategieën met mindfulness en somatische hulpmiddelen om zinvolle, blijvende verandering te creëren. Kinga brengt een rijk multicultureel perspectief in haar werk.