40 counselinggespreksvragen om te stellen aan cliënten in therapie

Empowerment van je patiënten en hen begeleiden bij het realiseren van hun innerlijke kracht om met de moeilijkheden van het leven om te gaan, zijn enkele van de centrale doelen van counseling.

Weten welke vragen je patiënten op verschillende momenten in het counselingproces moet stellen is van vitaal belang, omdat je patiënten dan meer geneigd zullen zijn om over hun moeilijkheden na te denken. Uiteindelijk zal dit leed verzachten en langdurige verandering bevorderen (Prout & Wadkins, 2014).

Dit artikel geeft een specifiek overzicht van hoe je je adviesgesprek kunt structureren, met vragen die je in verschillende fasen van het proces kunt gebruiken.

Het doel van deze hulpmiddelen is om je te helpen een betekenisvolle band met je patiënten te ontwikkelen terwijl ze beginnen aan een begeleidingsreis naar zelfinzicht en betekenisvolle verandering.

Voordat je verder gaat, willen we onze vijf tools voor positieve psychologie gratis downloaden. Deze wetenschappelijk onderbouwde oefeningen geven je een gedetailleerd inzicht in positieve Cognitieve Gedragstherapie (CGT) en geven je de tools om het toe te passen in je therapie of coaching.

Wat is het Counseling Interview? 2 Soorten

Counselinggesprekken zijn veelzijdig en kunnen gestructureerd of meer vloeiend zijn, afhankelijk van het stadium van de therapeutische relatie waarin het gesprek wordt gevoerd. Het gesprek moet gekenmerkt worden door respect, empathie en actief luisteren. De counselor moet ook letten op zijn affect en toon tijdens het gesprek (Prout & Wadkins, 2014).

In de klinische praktijk zijn er twee soorten interviews die een clinicus gebruikt om inzicht te krijgen in de moeilijkheden die patiënten naar hun praktijk brengen (Kelly, 2020). Elk interview dient een ander doel, maar in het algemeen heeft interviewen als doel om de clinicus meer informatie te geven over hun patiënten, zodat ze relevante behandeling en begeleiding kunnen bieden.

Een gestructureerd klinisch interview is een semigestructureerde gids die wordt beschreven in de vijfde editie van de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-V). Elke stoornis die geclassificeerd is in de DSM-V heeft een semi-gestructureerde handleiding met vragen die klinisch psychologen of clinici die getraind zijn in het herkennen van deze stoornissen kunnen stellen om te bepalen of een patiënt voldoet aan de diagnostische criteria voor een bepaalde stoornis (Kelly, 2020).

Omdat deze DSM-V vragen specifiek zijn voor een bepaalde stoornis, moet deze interviewstijl alleen worden gebruikt in een begeleidingsgesprek als de patiënt zijn aanleg voor een bepaalde stoornis wil onderzoeken. Bevestiging en verdere analyse door een klinisch psycholoog of arts is nodig om een formele diagnose te stellen.

Een klinisch interview is meer gericht op het faciliteren van een gesprek tussen de patiënt en de hulpverlener. Ook al ligt de nadruk nog steeds op het opbouwen van een goede verstandhouding met de patiënt, het doel van dit gesprek is om inzicht te krijgen in hun leven en welke aspecten ervan worden beïnvloed. Dit type interview wordt meestal gedaan tijdens de eerste counseling sessie en wordt gebruikt om het traject te bepalen voor de gesprekken in de volgende sessies.

5 Goede vragen voor je eerste sessie

De eerste sessie is gericht op het begrijpen van het huidige probleem, dat is het huidige niveau van functioneren van de patiënt. Daarnaast kan de hulpverlener vragen stellen over de geschiedenis van de moeilijkheden die de patiënt naar de hulpverlening hebben gebracht (Prout & Wadkins, 2014).

Aangezien de eerste sessie met een cliënt gericht moet zijn op wat hem ertoe heeft aangezet om hulp te zoeken, kunnen de vragen gerichter en beperkter zijn, zodat je hem de ondersteuning kunt bieden die het beste bij zijn behoeften past (Prout & Wadkins, 2014).

De eerste vraag zou altijd moeten zijn: "Wat brengt je hier vandaag? Dit geeft je de mogelijkheid om de basis te leggen voor verdere sessies en te begrijpen wat de patiënt dwars zit. Een vraag als deze creëert een positieve, ondersteunende sfeer waarin de patiënt zich eerder zal openstellen en ontvankelijk zal zijn voor verandering.

Om de redenering achter het huidige probleem verder te onderzoeken, is het belangrijk om de interne en externe factoren in hun leven te begrijpen. Vragen die dieper ingaan op de vroegere en huidige ervaringen van een patiënt zijn onder andere:

• Hoe was je jeugd? Kun je me iets vertellen over je familie toen je opgroeide?
• Zijn er (romantische of niet-romantische) relaties die invloed hebben gehad op je persoonlijke kijk of dagelijks functioneren?
• Wanneer je moeilijkheden tegenkomt, wat zijn dan je huidige copingmechanismen?
• Wat zijn volgens jou je sterke punten? Beschrijf een voorbeeld waarin je ze hebt gebruikt.

Hoewel er geen voorgeschreven volgorde is waarin je deze achtergrondvragen moet stellen, moet je op een bepaald moment in je eerste sessie aan je patiënt vragen wat hij het liefst uit de counseling zou willen halen.

Zelfs als je patiënt niet meteen een antwoord heeft, is het belangrijk dat jullie samenwerken om dit te begrijpen, zodat jullie beiden een optimaal niveau van functioneren hebben om naartoe te werken in de volgende sessies.

9 nuttige beoordelingsvragen

Naast het bepalen van de intentie van je patiënt om hulp te zoeken en hoe zij willen dat hun leven daardoor verbetert, is het ook belangrijk om informatie te verzamelen die ingaat op de zorgen van de patiënt en die als uitgangspunt dient voor de planning (Balkin & Juhnke, 2014).

Assessment is een proces, geen middel om een doel te bereiken in counseling, omdat het counselors in staat stelt om te beslissen welke problemen eerst moeten worden aangepakt en welke behandeling en interventies moeten worden geïmplementeerd (Balkin & Juhnke, 2014).

Daarom is het normaal dat het beoordelingsgedeelte van je sessie formeler is en gericht op het beoordelen van de geestelijke en lichamelijke gezondheid van je patiënt:

• Geschiedenis van ziekenhuisopnames - 'Hoe vaak ben je opgenomen geweest? Waarvoor?
• Medicijnen - 'Gebruikt u momenteel medicijnen? Zo ja, waarvoor en wat is de dosering?
• Eerdere therapeutische ervaring - 'Bent u ooit eerder in therapie geweest? Zo ja, wat voor soort therapeutische interventies/behandelaars heeft u gezien?'
• Suïcidale gedachten - 'Hebt u ooit gedachten gehad over zelfmoord of een poging daartoe? Wat motiveerde of triggerde deze gedachten?
• Symptomatologie - 'Welke symptomen hebben uw dagelijks functioneren beïnvloed? Beoordeel de ernst en frequentie van elk symptoom.

Nadat je een volledige geschiedenis van de mentale en fysieke gezondheid van je patiënt hebt gekregen, kun je de bronnen en formele beoordelingshulpmiddelen beperken die hen kunnen helpen tijdens jullie sessies samen.

Proces van het interview: Stap-voor-stap handleiding

Na de eerste klinische beoordelingen wordt elke volgende sessie met patiënten gezien als een informeel interview. Ook al is het gesprek niet zo gestructureerd als de eerste beoordelingen, elke sessie is afgestemd op een gefaseerde begeleidingsaanpak die erop gericht is de patiënt te begeleiden naar werkbare acties die hun levenskwaliteit zullen verbeteren.

Elke fase van het interviewproces zal helpen om deze band tussen jou en je patiënten op te bouwen. Afhankelijk van de tijd die u hebt met uw patiënten, kunnen deze fasen worden opgesplitst of uitgevoerd op basis van tijdsbeperkingen. Hieronder vind je een overzicht van de stappen die je zou moeten volgen wanneer je een betekenisvolle band probeert op te bouwen met je patiënten (aangepast van Cameron, 2008):

• Stap één - Een connectie maken
  Het eerste deel van het interview moet gericht zijn op het opbouwen van een goede verstandhouding met je patiënten, zoals demografische gegevens, geschiedenis en de redenen waarom je hulp zoekt (Ivey & Ivey, 2003). De vragen moeten open zijn en erop gericht zijn om elke sessie een specifiek doel te geven. Wat brengt je naar counseling? Waar zou je je vandaag tijdens de sessie op willen richten? Wat kunnen we vandaag doen om je vooruit te helpen?
• Stap twee - Identificeren van individuele sterke punten en doelen
  Tijdens deze stap ligt de nadruk op het laten herkennen van de sterke punten van de patiënt en deze te erkennen door zelfbevestiging. Om dit op gang te brengen, kunnen begeleiders patiënten vragen stellen die helpen om hun innerlijke sterke punten naar boven te halen, zoals: "Waar liggen volgens jou je sterke punten?" of "Vertel me eens over een moment waarop je je goed voelde over iets wat je deed.

Na het uitwerken van deze scenario's kunnen hulpverleners patiënten leren hoe ze positieve zelfbevestigingen kunnen gebruiken om hun zelfvertrouwen te vergroten en hun kijk op zichzelf te verbeteren.

Positieve zelfbevestigingen moeten relevant zijn voor de worsteling van de patiënt en hen helpen de doelen te bereiken die ze in hun sessies hebben gesteld. Als een patiënt bijvoorbeeld problemen heeft met zijn lichaamsbeeld, moeten de affirmaties gericht zijn op het prijzen van hun lichaam ("Ik ben mooi") en hun kracht ("Ik ben sterk en ik kan overwinnen").

• Stap drie - uitvoerbare strategieën voor verandering
  De laatste stap is dat jij en de patiënt een uitvoerbaar plan maken om hen te helpen hun gedrag te veranderen. In dit laatste deel van de sessie werken u en de patiënt samen aan een actieplan.

De doelen moeten duidelijk zijn en er moet een plan zijn om verantwoording af te leggen. Door vragen te stellen als "Hoe bent u van plan om wat u tijdens de sessie van vandaag hebt geleerd toe te passen in uw dagelijkse activiteiten?" en "Hoe kunnen we samen een plan maken zodat u zich gesterkt blijft voelen?" kunnen we patiënten werkbare strategieën geven om hun gedrag aan te passen.

Hoe open vragen te gebruiken: 9 voorbeelden

Er zijn twee benaderingen voor het stellen van vragen in counseling: open vragen en gesloten vragen.

Gesloten vragen zijn minder breed en worden gebruikt om zeer specifieke informatie van uw patiënten te krijgen, bijvoorbeeld medische informatie of leefomstandigheden (Balkin & Juhnke, 2014).

Open vragen zijn meer ongestructureerd en zijn bedoeld om je meer informatie te geven over unieke gebeurtenissen en kunnen, wanneer ze strategisch gebruikt worden, geformatteerd worden om specifiek inzicht te krijgen in verschillende delen van het leven van de patiënt (Australian Institute of Professional Counsellors, 2009).

Specifieke manieren waarop open vragen gebruikt kunnen worden in begeleidingssessies hangen af van welke informatie je van je patiënten wilt. Deze sectie geeft een algemeen overzicht van hoe je eenvoudige vragen kunt omzetten in open vragen om je patiënten te helpen zich open te stellen (Australian Institute of Professional Counsellors, 2009):

• Hoe"-vragen stellen patiënten in staat om over hun gevoelens te praten - "Hoe voelt u zich in deze specifieke situatie? Hoe heeft deze ervaring uw huidige perspectief gevormd?
• "Wat"-vragen helpen je om specifieke feiten te achterhalen rond een situatie die het perspectief van je patiënt heeft gevormd - 'Wat is hier gebeurd? Welke rol speelde (persoon) in deze situatie?
• "Wanneer"-vragen zijn gecentreerd rond het tijdstip waarop een situatie of gebeurtenis zich voordeed - "Wanneer gebeurde dit?".
• "Waar"-vragen geven specifieke informatie over de omgeving of plaats waar de gebeurtenis plaatsvond - 'Waar deed deze situatie zich voor? Waar vonden de meeste van deze moeilijke gebeurtenissen plaats?
• Waarom"-vragen richten zich op de redenen voor de gebeurtenis of alle informatie die ermee te maken heeft - "Waarom reageerde (persoon) op die manier? Waarom gebeurde X op dit specifieke moment?

Vragen tijdens een counselinggesprek zijn bedoeld om nieuwe gespreksonderwerpen aan te reiken en duidelijkheid te verschaffen over de reden waarom je patiënten counseling zoeken.

17 Beste vragen voor uw sessies

Een groot deel van weten wat en hoe je met je patiënten moet praten, heeft te maken met het opbouwen van een sterke emotionele band. Een emotionele band tussen counselors en therapeuten kan bestaan uit meelevend en empathisch luisteren of humor. Het kan ook inhouden dat je gewoon bij de patiënt gaat zitten terwijl hij sterke emoties ervaart (bijvoorbeeld verdriet of boosheid) en ondersteunende, positieve feedback geeft (Meyers, 2014).

Door uw patiënten de gelegenheid te geven om te evalueren en na te denken over welke technieken voor hen werken tijdens uw sessies, kunnen u en uw patiënten begrijpen hoe ze zich voelen tijdens de behandeling en ervoor zorgen dat de vragen die worden gesteld relevant zijn voor hun ervaring (Meyers, 2014).

Deze benadering kan ook helpen bij het ontwikkelen van de emotionele band tussen de patiënt en de hulpverlener, omdat het een open communicatie en dialoog tussen beide partijen mogelijk maakt.

Vragen die kunnen helpen om tijdens je sessies na te denken zijn onder andere:

• Hoe doen we het?
• Zijn deze sessies nuttig?
• Waar wil je aan werken?
• Wat zou je uit de sessie van vandaag willen halen?
• Waar zou je uiteindelijk willen zijn?
• Waar denk jij heen te kunnen?

Door emotionele binding tot een centraal onderdeel van het counselingproces te maken, vertrouw je niet alleen op formele counselingtechnieken en interventies, maar doe je als behandelaar ook moeite om ervoor te zorgen dat je patiënt wordt gehoord en dat de sessies in een tempo verlopen waar hij of zij zich prettig bij voelt.

5 vragen voor huwelijks- en relatietherapie

Volgens Gottman en Silver (1999) is de belangrijkste reden waarom koppels kiezen voor huwelijkstherapie of relatietherapie communicatieproblemen. Wanneer je met koppels werkt, is het belangrijk om te begrijpen waarom ze hulp zoeken en wat ze hopen te bereiken met hun sessies.

Begin met vragen als:

• Hoe lang zijn jij en je partner al samen?
• Wat hoop je te bereiken met deze sessies?
• Kunt u mij vertellen waarom u op zoek bent gegaan naar relatietherapie of huwelijkstherapie?
• Vertel eens hoe jullie elkaar hebben ontmoet.
• Hebben jullie problemen buiten jullie relatie met elkaar die moeilijkheden veroorzaken in jullie partnerschap (bijv. schoonfamilie, co-ouderschap met exen met veel conflicten, stiefkinderen, verschillende werkschema's)?

Na het ontwikkelen van een basislijn is het belangrijk om koppels te helpen effectieve communicatiestrategieën te ontwikkelen. Counselors leggen vaak de nadruk op actieve luisterstrategieën, waarbij koppels leren om hun conflicten op te lossen door "ik-verklaringen" te gebruiken om te communiceren hoe ze zich voelen.

Therapie die gericht is op het oplossen van conflicten heeft echter een succespercentage van 35%, omdat koppels die deze strategieën gebruiken soms het gevoel hebben dat hun echte zorgen niet worden gehoord door hun echtgenoot (Gottman & Silver, 1999). Het is belangrijk dat u paren helpt een veilige omgeving te ontwikkelen waarin ze eerlijk en open met elkaar kunnen communiceren.

Onze Marriage Counseling Toolkit heeft een sectie getiteld 'sleutelvragen' waarmee koppels kunnen nadenken over wat hen naar therapie brengt en over de doelen die ze hebben voor hun huwelijk.

Geef beide individuen een kopie van deze vragen om te beantwoorden voorafgaand aan de eerste sessie, zodat de koppels hun perspectieven kunnen vergelijken in een neutrale omgeving en je een startpunt hebt om te bepalen welke technieken en interventies nodig zijn.

Beste vragen over loopbaan- en schoolbegeleiding

Loopbaan- en schooladviseurs willen studenten en oudere mensen helpen bij het verkennen, begrijpen en uitvoeren van loopbaangerelateerde beslissingen.

Terwijl schooldecanen zich meer richten op de stappen die studenten moeten nemen bij het nastreven van specifieke loopbaantrajecten, geeft loopbaanbegeleiding zowel opgeleide professionals als mensen die net beginnen met hun loopbaan begeleiding bij het verkennen, begrijpen en uitvoeren van loopbaangerelateerde beslissingen (Lent & Brown, 2012).

Een open discussie is een effectieve strategie om het meeste te halen uit mensen die loopbaanbegeleiding zoeken. Door te bepalen wat iemands doelen zijn en wat hij uit de sessies wil halen, net als bij andere soorten counseling, kunnen jij en je cliënten het meeste uit jullie sessies halen.

Enkele open vragen die counselors kunnen stellen om hun cliënten te helpen begeleiden zijn:

• Hoe lang zit je al in je gekozen carrière?
• Waar zie je jezelf over 10 jaar? Zie je jezelf nog steeds in dit vakgebied, of denk je dat je naar een ander gebied wilt?
• Ben je tevreden met je gekozen carrièrepad? Wat zou er beter kunnen?
• Denk aan een doel dat je hebt bereikt. Welke stappen heb je genomen om dat doel te bereiken?

Bij schooladvies is het belangrijk om een soortgelijke open discussievorm te hanteren wanneer je met studenten praat over wat ze van plan zijn te gaan doen. In plaats van je te richten op hun carrière, wil je je richten op wat ze van plan zijn te bereiken. Vragen als "Wat zie je jezelf doen in de toekomst?" of "Waar liggen je sterke punten/passies?" kunnen leerlingen helpen om na te denken over welke richting ze op willen.

Ons artikel over loopbaanbegeleiding bevat een grote selectie vragen die je kunt stellen aan studenten die net beginnen aan hun loopbaanreis, maar ook vragen die je kunt stellen aan doorgewinterde professionals die al verder zijn in hun carrière.

Handige bronnen van PositivePsychology.com

Onze site heeft veel hulpmiddelen en bronnen die je kunnen helpen om je counselingpraktijk te verbeteren. Of je nu een klinisch consulent, huwelijks- en relatieconsulent of loopbaanconsulent bent, onze activiteiten en werkbladen zijn zeer variabel en kunnen worden toegepast op een groot aantal verschillende contexten in het counselingberoep.

Het beoordelen van de mentale status van een patiënt is een belangrijk aspect bij het voortzetten van counseling sessies. Deze werkbladen Brief Mental Status Exam en Mental Status Exam - Exploring Strengths kunnen hulpverleners helpen om een basislijn te krijgen voordat ze met hun patiënten aan de slag gaan.

Als je op zoek bent naar meer wetenschappelijk onderbouwde manieren om anderen te helpen met CGT, bekijk dan deze verzameling van 17 gevalideerde positieve CGT-hulpmiddelen voor behandelaars. Gebruik ze om anderen te helpen om niet-helpende gedachten en gevoelens te overwinnen en positiever gedrag te ontwikkelen.

Boodschap mee naar huis

Het opbouwen van een positieve band met je patiënten is een belangrijk onderdeel van het therapeutische proces. Hoe u reageert op de gevoelens, behoeften en doelen van uw patiënten bepaalt de kracht van de clinicus-patiënt relatie en, uiteindelijk, hoeveel uw patiënten ervoor kiezen om zich open te stellen voor u over hun moeilijkheden tijdens hun sessies.

We hopen dat dit artikel u een aantal vragen heeft gegeven die u aan uw patiënten kunt stellen, ongeacht het type therapie waarin uw praktijk is gespecialiseerd. Naast de middelen die u aanbiedt, moet u er ook voor zorgen dat u de tijd met uw patiënten gebruikt om een sterke relatie op te bouwen, zodat de sessies voor u beiden zinvol kunnen zijn.

We hopen dat je dit artikel met plezier hebt gelezen. Vergeet voor meer informatie niet om onze vijf tools voor positieve psychologie gratis te downloaden.