Een sterke therapeutische relatie opbouwen met cliënten

Een goede therapeutische relatie is essentieel voor cliënten om het meeste uit therapie te halen en in behandeling te blijven (DeAngelis, 2019).

Het is net zo krachtig, zo niet krachtiger, dan de behandeling die de therapeut kiest (DeAngelis, 2019).

Omdat we de kwaliteit van de therapeutische relatie kunnen gebruiken om klinische resultaten te voorspellen, is het essentieel om de alliantie goed te krijgen (Ardito & Rabellino, 2011).

Dit artikel onderzoekt de vaardigheden en technieken die therapeuten nodig hebben om een gezonde therapeutische alliantie en een succesvol resultaat op te bouwen.

Voordat je verder gaat, dachten we dat je onze vijf tools voor positieve psychologie gratis zou willen downloaden. Deze wetenschappelijk onderbouwde oefeningen verkennen fundamentele aspecten van de positieve psychologie, zoals sterke punten, waarden en zelfcompassie, en geven je de tools om het welzijn van je cliënten, studenten of werknemers te verbeteren.

Hoe een gezonde therapeutische alliantie tot stand te brengen

Alle therapeuten hebben een diepgaande relatie met hun cliënten nodig. Bij cognitieve gedragstherapie(CGT) kan dit worden omschreven als een hechte relatie, terwijl het bij persoonsgerichte en ervaringsgerichte therapie wordt beschouwd als de kern van de behandeling (Knox & Cooper, 2015).

Hoewel de therapeutische alliantie in de loop van de therapie kan variëren, heeft de kwaliteit ervan invloed op de succesvolle uitkomst van de behandeling en verdient daarom speciale aandacht (Ardito & Rabellino, 2011).

De mate waarin de alliantie samenhangt met de therapeutische uitkomst is duidelijk; de groei ervan is gekoppeld aan het succesvol oplossen van breuken, breuken en reparaties (Ardito & Rabellino, 2011).

Er zijn twee duidelijke fasen in het tot stand brengen van een gezonde therapeutische alliantie (Ardito & Rabellino, 2011):

• Eerste fase:
  De alliantie ontwikkelt zich in de eerste vijf sessies van kortdurende therapie, met een piek rond de derde. Kenmerkend voor deze fase is dat samenwerking en wederkerigheid worden bevorderd, doelen worden afgesproken en de cliënt vertrouwen ontwikkelt in de therapeut en het therapeutische proces.
• Tweede fase:
  Tijdens deze fase "begint de therapeut de disfunctionele gedachten, affecten en gedragspatronen van de patiënt uit te dagen met de bedoeling ze te veranderen" (Ardito & Rabellino, 2011). Dergelijke interventies kunnen ertoe leiden dat de cliënt een verminderde empathie en een gebrek aan steun van de therapeut voelt, waardoor de relatie tijdelijk verzwakt of beschadigd raakt.

Vroeg in de therapie kan een breuk in de therapeutische relatie de toewijding aan het proces beïnvloeden, wat kan leiden tot vroegtijdige beëindiging. Zolang het conflict snel wordt hersteld en opgelost, kan het positief zijn en zelfs noodzakelijk voor een succesvol resultaat (Ardito & Rabellino, 2011).

Hoe komen we tot een gezonde therapeutische alliantie?

De therapeut moet de relatie beginnen door na te denken over het therapeutische kader en de grenzen die hij/zij wil stellen (Knox & Cooper, 2015).

"Het therapeutische kader verwijst naar de vaste elementen van de therapeutische relatie die de context vormen voor het therapeutische werk" (Knox & Cooper, 2015, p. 1). De grenzen bepalen vanaf het begin de regels en grenzen van de relatie en zorgen voor een veilige, ondersteunende en gecontroleerde omgeving waarin het werk kan plaatsvinden.

De omgeving waarin counseling plaatsvindt is van vitaal belang. Hoewel dit varieert afhankelijk van de context waarin de cliënt wordt gezien, zijn de volgende punten van belang (Knox & Cooper, 2015):

• Therapieruimtes moeten rustig, stil en vrij van rommel zijn.
• Stoelen moeten vergelijkbaar en comfortabel zijn.
• Verlichting mag niet hard zijn en ook niet zo zacht dat het romantisch lijkt.
• De temperatuur moet aangenaam zijn.

Uiteindelijk moet de locatie veilig aanvoelen, een plek waar de cliënt openlijk kan praten zonder te worden afgeluisterd of gestoord. Als de therapieruimte zich in het huis van de therapeut bevindt, is het belangrijk om rekening te houden met de zichtbaarheid van persoonlijke voorwerpen en hun mogelijke impact. Familiefoto's kunnen bijvoorbeeld verontrustend zijn als de cliënt praat over het verlies van een dierbare (Knox & Cooper, 2015).

De timing voor het therapeutische werk moet vroeg in het proces worden afgesproken en vastgesteld. Overweeg de volgende vragen met de cliënt (aangepast van Knox & Cooper, 2015):

• Hoeveel sessies?
  Als een werkplek de sessies heeft geregeld, kan de organisatie beslissen hoeveel en hoe lang ze doorgaan. Anders is het gebruikelijk dat privécliënten afspreken om na een bepaalde periode, misschien vier tot zes weken, de voortgang te bekijken.
• Hoe lang moeten sessies duren?
  Meestal duren sessies tussen de 50 en 60 minuten. Dit geeft de tijd om voldoende diep in te gaan op problemen en voorkomt dat de cliënt uitgeput raakt. Consistentie kan nuttig zijn.

Cliënten moeten zich op hun gemak voelen en vertrouwd raken met het proces, en weten hoeveel tijd er nog rest in een sessie kan invloed hebben op de mate waarin ze zich openstellen.

• Hoe vaak moet ik mijn cliënten ontmoeten?
  Hoewel sessies vaak wekelijks zijn, kan het bij sommige behandelingen nodig zijn om vaker bij elkaar te komen. Factoren die in overweging genomen moeten worden zijn onder andere de kosten, de context, de therapeutische benadering, het naderen van het einde van de therapie en de behoefte aan voortdurende ondersteuning.
• Extern contact
  Communicatie buiten de sessies om kan vaak het beste tot een minimum worden beperkt. De therapeut kan het contact beperken tot administratieve zaken, zoals het verzetten of annuleren van afspraken. Er kunnen echter uitzonderingen zijn, dus het is van vitaal belang om een warme, zorgzame houding uit te stralen en er vroeg in de therapie mee in te stemmen.

Sociale media kunnen andere problemen en uitdagingen met zich meebrengen en het is raadzaam om therapeutische relaties gescheiden te houden van sociale relaties (Knox & Cooper, 2015).

Door de bovenstaande praktijken toe te passen en ervoor te zorgen dat de volgende zachtere componenten worden aangepakt, kan een gezondere en productievere therapeutische alliantie ontstaan.

Onderdelen van de therapeutische relatie

Er zijn verschillende cruciale factoren en componenten voor het opbouwen en onderhouden van een therapeutische relatie.

Hoewel niet uitputtend, introduceren de volgende secties belangrijke kenmerken van therapie die aandacht en, vaak, voortdurende aandacht vereisen.

• Hoewel het idee van vertrouwelijkheid eenvoudig lijkt, kan het ingewikkeld zijn. Aan het begin van de therapeutische reis is het van vitaal belang om cliënten uit te leggen dat de relatie vertrouwelijk is. De enige omstandigheden waarin de counselor de vertrouwelijkheid mag schenden, is wanneer de cliënt of iemand anders die wordt besproken, gevaar loopt ernstig letsel op te lopen of overlijdt (Knox & Cooper, 2015).
• Therapeuten zijn gaan inzien, vooral in de afgelopen decennia, dat een succesvolle behandeling gebaseerd is op wederkerigheid en samenwerking. Het vormen van een gelijkwaardig partnerschap tussen cliënten en therapeuten impliceert een commitment aan een tweerichtingsrelatie, "samen werken aan het definiëren en actualiseren van therapiedoelen, inclusief de richting die de therapie opgaat" (DeAngelis, 2019).
• Feedback van cliënten laat de therapeut weten wat goed werkt en wat niet. Door de cliënt input te laten geven in het therapeutische proces en de therapeutische relatie wordt de agency van de cliënt ondersteund en wordt ervoor gezorgd dat beiden in dezelfde richting samenwerken (Knox & Cooper, 2015).

Vervolgens moet feedback natuurlijk worden omgezet in actie, waarbij therapeuten hun vaardigheden verbeteren, hun fouten beheren en nieuwe of alternatieve interventies uitproberen (DeAngelis, 2019).

• Wanneer therapeutische relaties stuklopen, moeten breuken worden gerepareerd. Ze treden meestal op wanneer de cliënt zich terugtrekt of confronterend is, inclusief verbale en non-verbale uitingen van frustratie of woede (DeAngelis, 2019).

Dergelijk afstandelijk gedrag kan het gevolg zijn van een gebrek aan vertrouwen of van het feit dat de cliënt zich beoordeeld of onbegrepen voelt. Als de therapeut het begin van een breuk of een spanning in de relatie voelt, moet hij of zij dit niet laten groeien, maar eventuele problemen ophelderen en fouten herstellen (Knox & Cooper, 2015).

• "Van empathisch luisteren wordt vaak gezegd dat het de kern vormt van een faciliterende relatie en dat het een belangrijke voorspeller is van therapeutisch succes (Knox & Cooper, 2015, p. 40). De cliënt moet de volledige aandacht van de therapeut krijgen en er moet met empathie naar hem geluisterd worden.

Empathisch luisteren vereist dat de hulpverlener de gevoelens van de cliënt ervaart alsof het zijn eigen gevoelens zijn; dergelijk actief luisteren is intenser dan gewoonlijk in ons dagelijks leven.

• Onderzoek suggereert dat warmte en zorgzaamheid in therapie cruciale factoren zijn voor een solide therapeutische relatie. De cliënt moet het gevoel hebben dat zijn of haar leven en problemen essentieel zijn voor de therapeut en dat hij of zij om hem of haar geeft. Soms is dit zo eenvoudig als het zien van een natuurlijke, ongevraagde menselijke reactie op wat ze zeggen (Knox & Cooper, 2015).

Een sterke, authentieke therapeutische relatie kan een positieve en diepe band tussen de therapeut en de cliënt bevorderen, wat de behandeling en het resultaat ten goede komt (Knox & Cooper, 2015).

2 Voorbeelden van een ondersteunende therapeutische alliantie

Een ondersteunende therapeutische alliantie is cruciaal voor het doorzettingsvermogen van cliënten en een positief resultaat van de behandeling (Ardito & Rabellino, 2011).

De volgende twee voorbeelden uit casusrapporten geven voorbeelden van de resultaten van gezonde therapeutische relaties tussen cliënt en therapeut.

Psychodynamische therapie

Wendy was 29 jaar getrouwd en was geschokt toen ze van haar man te horen kreeg dat hij wilde scheiden (Tamplin, 2014). Omdat ze het constante huilen en de gevoelens van extreme angst niet meer aankon, zocht Wendy hulp.

Wendy volgde 18 therapieafspraken gedurende 8 maanden om haar te helpen ermee om te gaan.

Vanaf het begin moedigde haar therapeut 'C' Wendy aan om zo veel en zo vaak mogelijk haar gevoelens te uiten over de plotselinge en drastische veranderingen in haar leven. Wendy vond steun in de empathie en het begrip die haar relatie met C stimuleerde (Tamplin, 2014).

C vroeg Wendy om na te denken over de dingen die ze wilde, maar eerder had opgeofferd voor haar huwelijk. Met de steun van hun alliantie vond Wendy uiteindelijk de moed om verder te gaan en haar leven te leiden alsof haar man niet meer terugkwam.

Obsessief-Compulsieve Stoornis

Darcy' en haar psycholoog, 'Marian', hadden een bijzonder sterke therapeutische alliantie die hen door 12 jaar behandeling van Darcy voor een obsessieve-compulsieve stoornis loodste (Australian Institute of Professional Counsellors, 2013).

Na tientallen jaren van dwangmatig gedrag, waaronder uitgebreide gebedsroutines om iedereen veilig te houden, had Darcy behandeling gezocht.

Marian voelde en toonde enorme compassie voor Darcy. Ze begon met haar te werken om emotionele stabiliteit te bereiken voordat ze begon met een langetermijnproces om haar denkgewoonten te veranderen. In de loop der jaren stopte Darcy met alle medicatie en trouwde uiteindelijk met een "geweldige" man met wie ze een dochter kreeg. "Marian voelde zich gezegend dat ze Darcy als cliënt had" (Australian Institute of Professional Counsellors, 2013).

10 vaardigheden van effectieve therapeuten

Internationaal onderzoek naar wat een goede therapeut maakt, onderzocht wat dergelijke professionals doen, denken en voelen wanneer ze het meest effectief zijn (Novotney, 2013).

Resultaten suggereren dat effectieve therapeuten verfijnde interpersoonlijke vaardigheden hebben, waaronder (Novotney, 2013):

• Verbale spreekvaardigheid
• Warmte
• Acceptatie
• Empathie

En ze zijn zeer capabel:

• Vaststellen hoe iemand zich voelt
• Sterke therapeutische allianties aangaan met een reeks patiënten
• Cliënten helpen een behandeling te accepteren en positief met hen samen te werken
• In hoge mate afgestemd zijn op de vooruitgang van patiënten
• De acties ondernemen die nodig zijn om problemen aan te pakken die vooruitgang in de weg staan
• De juiste behandelingen kiezen voor specifieke problemen van cliënten

Het identificeren van deze kenmerken van effectieve counselors is cruciaal voor het bieden van de beste training voor gezonde therapeutische allianties.

3 nuttige technieken voor counselors

Er zijn verschillende technieken die hulpverleners kunnen toepassen om de therapeutische relatie te verbeteren.

Creëer een therapeutische band

Het creëren van een band vereist het opbouwen van warmte en vertrouwen binnen de relatie. De cliënt moet zich gehoord en gesteund voelen en in staat zijn om diep contact te maken met de therapeut wanneer dat nodig is (Knox & Cooper, 2015).

Hoewel de counselor niet altijd kan veranderen of de cliënt hem of haar ziet als de juiste persoon om mee samen te werken, zijn er een aantal technieken die hem of haar kunnen helpen om het vertrouwen van de cliënt te bevorderen (aangepast van Knox & Cooper, 2015):

1. Creëer een sfeer die vriendelijk, warm en gastvrij is.
2. Blijf gevoelig voor de reden waarom de cliënt hulp heeft gezocht.
3. Zorg voor een consistente aanpak.
4. Betrouwbaarheid is essentieel voor het winnen en behouden van vertrouwen.
5. Vorm grenzen en behoud vertrouwelijkheid.
6. Oordeel niet.

Er is niet één recept dat voor alle cliënten werkt, maar een voortdurend bewustzijn van de behoeften van de cliënt zal de omstandigheden van vertrouwen verbeteren.

Vraag om feedback

Soms is de beste manier om erachter te komen wat werkt en wat er moet veranderen, het te vragen. Stel je cliënt aan het einde van elke sessie de volgende vragen (aangepast van Knox & Cooper, 2015).

Wat vond je vandaag nuttig?
Wat werkte goed voor jou vandaag?
Wat werkte vandaag niet zo goed?
Was er iets bijzonder nutteloos of vervelend aan deze sessie?
Wat zou je graag meer of minder willen zien in toekomstige sessies?

Bereid je voor op empathie

Empathie is een van de belangrijkste aspecten van het zijn van een goede therapeut en het ontwikkelen van succesvolle allianties.

Sommige technieken kunnen je helpen je voor te bereiden op empathisch luisteren, zoals (aangepast van Knox & Cooper, 2015):

1. Oefen met het opzij zetten van oordelen in je dagelijkse gesprekken met vrienden, familie en vreemden.
2. Onderzoek zaken waar je je ongemakkelijk bij voelt. Als je begrip groeit, bedenk dan of je gevoelens en meningen zijn veranderd.
3. Wees bereid om 'nee' te zeggen als je het gevoel hebt dat je niet met een bepaalde cliënt kunt werken.
4. Bespreek met een collega of supervisor welke gevoelens je opzij moet zetten om succesvol te zijn met een cliënt.

6 Tips voor communicatie

Wanneer de therapeutische alliantie lijkt te mislukken, is het de moeite waard om na te denken over je aanpak van communicatie (Knox & Cooper, 2015).

1. Denk na over je vaardigheden en je vermogen om diepgaande relaties aan te gaan.
2. Denk eens na over hoe je persoonlijk de verbinding met anderen verbreekt (of lijkt te verbreken) of de verbinding met anderen actief verhindert.
3. Heeft je theoretische benadering invloed op hoe je omgaat met de cliënt?
4. Toen je in het verleden diepe verbindingen met cliënten hebt ervaren, wat deed je toen om die ervaring te vergemakkelijken? Welke kwaliteiten gebruikte je of liet je zien?
5. Nu je hebt nagedacht over je vaardigheden om diepgaande relaties aan te gaan, kun je overwegen wat je zou kunnen doen om deze vaardigheden verder te ontwikkelen.
6. Hoe kun je een goede relatie opbouwen met iemand met communicatieproblemen? Hoe kun je je stijl aanpassen?

Denk na over je antwoorden op deze vragen en overweeg hoe je je vermogen om een goede verstandhouding op te bouwen met je cliënten kunt verbeteren.

Uw relatie beoordelen: 2 vragenlijsten & schalen

Feedback van cliënten kan therapeuten helpen om psychologische problemen en verbeteringen in welzijn te herkennen (Knox & Cooper, 2015).

De Outcome Questionnaire-45.2 is een instrument met 45 vragen dat waardevol is voor het verzamelen van feedback voor elke therapiesessie en voor het beoordelen van psychologische symptomen. De resultaten helpen hulpverleners bij het identificeren van cliënten die waarschijnlijk zullen afhaken en helpen hen bij het afstemmen van toekomstige behandelingen (DeAngelis, 2019).

De Penn Helping Alliance Scales meten hoe ondersteunend de therapeut wordt ervaren en de mate van therapeutische samenwerking (Ardito & Rabellino, 2011).

Rita Ardito en Daniela Rabellino (2011) van de afdeling Psychologie van de Universiteit van Turijn bieden een compleet overzicht van vragenlijsten en schalen voor het scoren van de therapeutische alliantie.

PositivePsychology.com's Relevante Hulpmiddelen

Voor nog meer hulpmiddelen om de therapeutische relatie tussen jou en je cliënten te versterken, kun je de volgende gratis werkbladen en oefeningen bekijken.

• Het EQ 5 punten gereedschap
  Dit hulpmiddel kan jou of je cliënten helpen om conflicten op een emotioneel intelligente manier op te lossen met behulp van korte, respectvolle en duidelijke communicatie.
• Wat is jouw validerende stijl
  Dit werkblad biedt een handige lijst met verschillende validerende uitspraken (en reflecties) die jij of je cliënten kunnen gebruiken om het oordeel te verminderen en empathie te vergroten.
• Zelfcontroleformulier voor probleemoplossing
  Dit werkblad helpt therapeuten om een basisinzicht te krijgen in de huidige problemen van hun cliënten en de acties die ze tot nu toe hebben ondernomen om te proberen deze op te lossen.
• Giftig gedrag in therapie
  Deze zelfevaluatie helpt therapeuten en cliënten bij het identificeren en voorkomen van gedrag dat de therapeutische relatie dreigt te beschadigen.

Als je een aspirant-student bent en een overzicht zoekt van de opleidings- en vergunningsstappen om therapeut te worden, bekijk dan zeker ons speciale artikel, How To Become a Therapist: Soorten en vereisten.

Op zoek naar meer wetenschappelijk onderbouwde manieren om anderen te helpen hun welzijn te verbeteren? Deze collectie bevat 17 gevalideerde positieve psychologische hulpmiddelen voor beoefenaars. Gebruik ze om anderen te helpen floreren en bloeien.

Boodschap mee naar huis

Onderzoek bevestigt het belang van het verband tussen gezonde therapeutische relaties en positieve behandelresultaten. De kwaliteit van de alliantie lijkt zelfs belangrijker dan het type interventie of therapeutisch model (Ardito & Rabellino, 2011).

Inderdaad, "een goede relatie is essentieel om de cliënt te helpen zich te verbinden met therapie, erin te blijven en er het meeste uit te halen" (DeAngelis, 2019).

Het creëren van een rustige en veilige omgeving en het waarborgen van empathie, vertrouwelijkheid, warmte en zorgzaamheid helpen bij het opbouwen en onderhouden van een gezonde relatie tussen de cliënt en de therapeut. Bovendien kunnen door een goede voorbereiding, feedback en reflectie fouten worden beheerst en een breuk in het therapeutische proces worden overwonnen.

Daarom blijft het van vitaal belang dat zachte vaardigheden die de therapeutische relatie opbouwen de nodige aandacht krijgen en worden afgestemd op de behoeften van cliënten. Als therapeuten en counselors moeten we blijven zoeken naar training, supervisie en feedback om verdere groei- en ontwikkelingsmogelijkheden te identificeren.

Waarom gebruik je dit artikel en je bewustzijn van je sterke en zwakke punten niet om na te denken over hoe je je vaardigheden kunt ontwikkelen? Gebruik het geleerde om stevige en gezonde relaties met je cliënten op te bouwen en de kans op een succesvolle behandeling te vergroten.

We hopen dat je dit artikel met plezier hebt gelezen. Vergeet niet onze vijf tools voor positieve psychologie gratis te downloaden.